Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Και μιας και γίνεται πολύς λόγος στις μέρες μας για το Suno και τα τραγούδια που κατασκευάζονται μέσω τεχνητής νοημοσύνης, θα καταθέσω κι εγώ μια άποψη, ύστερα από σαράντα χρόνια ως φουρνάρης της τέχνης της τραγουδοποιίας – ή, αν προτιμάτε, ως υπομηχανικός της μουσικής, (αφού πάντοτε απέφευγα τη βαρύγδουπη λέξη «συνθέτης»). Το Suno μπήκε στη ζωή μας, όπως και γενικότερα η τεχνητή νοημοσύνη, για να διευκολύνει την κατασκευή, τη διόρθωση και την παραγωγή κειμένων, ενορχηστρώσεων και πολλών άλλων δημιουργικών εργασιών.

Όταν ένας τραγουδοποιός γράφει ένα τραγούδι και το ηχογραφεί με μια κιθάρα ή ένα πιάνο, τραγουδώντας το ο ίδιος, τότε μιλάμε για δικό του δημιούργημα. Το Suno και κάθε αντίστοιχο εργαλείο δεν κάνουν κάτι εντελώς καινούργιο.

Ουσιαστικά συνεχίζουν αυτό που ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’90, όταν οι υπολογιστές και η ψηφιακή τεχνολογία μπήκαν στα στούντιο.

Τότε αντικαταστήσαμε πολλά φυσικά όργανα με προηχογραφημένους ήχους, λούπες και άλλα ψηφιακά εργαλεία.

Ελάχιστες παραγωγές των τελευταίων δεκαετιών χρησιμοποιούσαν ολοκληρωμένες ορχήστρες μουσικών.

Συνήθως μόνο κάποια σολιστικά όργανα – (μπουζούκια, κλαρίνα, βιολιά, ούτια κ.ά.) – ηχογραφούνταν ζωντανά.

Τα περισσότερα υπόλοιπα προέρχονταν από υπολογιστές.

Βέβαια δεν αναφέρομαι στις μεγάλες και ακριβές παραγωγές των δισκογραφικών εταιρειών, για τίς φιρμες, αλλά στις πιο χαμηλού κόστους παραγωγές.

Εκεί ο δημιουργός έπαιζε τα μέρη στα πλήκτρα, έκανε το απαραίτητο «κόψε-ράψε», τις επαναλήψεις των κουπλέ και των ρεφρέν και διαμόρφωνε σταδιακά το τελικό αποτέλεσμα.

Με το Suno, αντί να παίξεις εσύ τα μέρη αυτά, ΄απλά δίνεις λεπτομερείς οδηγίες: όργανα, τονικότητα, ταχύτητα, εισαγωγές, ύφος και πολλά άλλα.

Το πρόγραμμα σου προτείνει διάφορες ενορχηστρωτικές εκδοχές, μέχρι να βρεις εκείνη που πλησιάζει περισσότερο αυτό που έχεις στο μυαλό σου.

Στη συνέχεια μπορείς να βάλεις έναν κανονικό τραγουδιστή να το ερμηνεύσει ή να προσθέσεις κι άλλα όργανα που θεωρείς ότι λείπουν.

Μέχρι εδώ, κατά τη γνώμη μου, όλα είναι θεμιτά.

Πρόκειται για την τεχνολογία στην υπηρεσία της δημιουργίας.

Χαμένοι βέβαια είναι οι ενορχηστρωτές, οι μουσικοί και σε έναν βαθμό, τα στούντιο.

Αυτό όμως είναι μια άλλη συζήτηση.

Εκεί που θεωρώ ότι υπάρχει πρόβλημα, είναι όταν ο κάθε μπακάλης, χασάπης, σαλαμέμπορας ή γενικά κάθε άσχετος με το επάγγελμα του τραγουδοποιού, ζητά από μια τεχνητή νοημοσύνη να του γράψει στίχους και στη συνέχεια δίνει αυτούς τους στίχους στο Suno λέγοντας ουσιαστικά: «Φτιάξε μου ένα τραγούδι όπως εσύ νομίζεις». Δεν δίνει δηλαδή μια δική του μελωδία ή μια δική του μουσική ιδέα.

Δεν προσφέρει προσωπική δημιουργία.

Αφήνει το σύστημα να πάρει όλες τις βασικές αποφάσεις.

Κατά τη γνώμη μου, αυτό δεν είναι δημιουργία με την ουσιαστική έννοια του όρου και δύσκολα μπορεί να αποδοθεί ως προσωπικό καλλιτεχνικό έργο εκείνου που απλώς πάτησε μερικά κουμπιά.

Εδώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θα έπρεπε: Δεν είναι η τεχνολογία στην υπηρεσία της δημιουργίας, αλλά αντίθετα ο δημιουργός στην υπηρεσία της τεχνολογίας.

Βέβαια βρισκόμαστε ακόμη στα πρώτα στάδια αυτής της επανάστασης και έχουν να δουν πολλά τα μάτια μας και να ακούσουν πολλά τα αυτιά μας.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα ποια επαγγέλματα θα έχουν καταργηθεί σε πέντε χρόνια, πώς θα είναι η παιδεία ή πώς θα έχει οργανωθεί η κοινωνία.

Ίσως κάποιες ταινίες επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του ’80, με τα εφιαλτικά σενάρια της κυριαρχίας των ρομπότ πάνω στους ανθρώπους, αποδειχθούν προφητικές.

Ίσως όμως η τεχνητή νοημοσύνη αποδειχθεί κάτι αντίστοιχο με την ανακάλυψη της φωτιάς από τους πρωτόγονους, της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο ή οποιασδήποτε άλλης τεχνολογίας που άλλαξε ριζικά τον κόσμο.

Ίσως πάλι να μοιάζει με την ανακάλυψη της ατομικής βόμβας.

Άλλωστε, σε κάθε μεγάλη ανακάλυψη στην ιστορία της ανθρωπότητας συνυπήρξαν πάντοτε το καλό και το κακό.

Και το ποιο από τα δύο θα επικρατήσει εξαρτάται τελικά όχι από τα εργαλεία, αλλά από εκείνους που τα κρατούν στα χέρια τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους