~ Η επιφοίτηση δεν έρχεται πάντα από τον ουρανό ~ Αύριο είναι του Αγίου Πνεύματος. Και επειδή η λέξη επιφοίτηση κουβαλά πάντα κάτι φωτεινό, κάτι ξαφνικό, κάτι που μοιάζει να κατεβαίνει από ψηλά και...
~ Η επιφοίτηση δεν έρχεται πάντα από τον ουρανό ~ Αύριο είναι του Αγίου Πνεύματος.
Και επειδή η λέξη επιφοίτηση κουβαλά πάντα κάτι φωτεινό, κάτι ξαφνικό, κάτι που μοιάζει να κατεβαίνει από ψηλά και να μας ξεκλειδώνει, σκέφτηκα πόσο πολύ τη χρησιμοποιούμε και στη ζωή μας, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. «Μου ήρθε επιφοίτηση», λέμε.
Συνήθως το λέμε όταν παιδευόμαστε ώρα με κάτι.
Με μια άσκηση που δεν βγαίνει, με μια απόφαση που μας τρώει, με μια ιδέα που σαν ηλεκτρόνιο γυρίζει στο μυαλό μας ψάχνοντας τροχιακό να ησυχάσει.
Κι έπειτα, ξαφνικά, κάτι κουμπώνει.
Ένας μαθητής κοιτάζει τον πίνακα και λέει: «Ααα, τώρα το κατάλαβα!». Ένας άνθρωπος που βασανίζεται μέρες με ένα δίλημμα σηκώνει το κεφάλι και νιώθει μια ξαφνική ριπή αερα να διώχνει τα σύννεφα.
Ένας συγγραφέας που κοιτάζει μια λευκή σελίδα για ώρα, γράφει επιτέλους την πρώτη φράση και ξέρει ότι από εκεί και περα ολα θα είναι ευκολότερα.
Στην επιστήμη, βέβαια, η επιφοίτηση σπάνια έρχεται μόνη της.
Συνήθως πατάει πάνω σε ώρες δουλειάς, αποτυχημένα πειράματα, ξαναγραμμένες σημειώσεις και μουτζουρωμένα τετράδια. Ο Μεντελέγιεφ δεν ξύπνησε απλώς ένα πρωί και είδε τον Περιοδικό Πίνακα να του χαμογελά από το ταβάνι.
Οκ, τον ειδε στον υπνο του, μα είχε περάσει χρόνια ψάχνοντας μοτίβα, σχέσεις, ιδιότητες, επαναλήψεις.
Η στιγμή της επιφοίτησης ήρθε, αλλά βρήκε το μυαλό του έτοιμο.
Ίσως έτσι λειτουργεί τελικά η επιφοίτηση.
Δεν είναι πάντα κεραυνός.
Μερικές φορές είναι το τελευταίο μικρό φωτάκι που ανάβει αφού έχεις ήδη περάσει πολλή ώρα στο σκοτάδι.
Και αυτό το βλέπω πολύ συχνά στα παιδιά που μαθαίνουν Χημεία.
Στην αρχή όλα φαίνονται ξένα.
Σύμβολα, δείκτες, mol, αντιδράσεις, ισορροπίες.
Ένας μικρός κόσμος που εχει τη δική του γλώσσα.
Και μετά, σιγά σιγά, αρχίζουν οι συνδέσεις.
Το ένα εξηγεί το άλλο.
Η ύλη αποκτά ρυθμό και η άσκηση παύει να είναι το τέρας που είχαν αρχικά στο μυαλο τους.
Κι αν υπάρχει μια όμορφη ευχή για του Αγίου Πνεύματος, ίσως να είναι αυτή.
Να έχουμε όλοι στιγμές που κάτι μέσα μας φωτίζεται! Στη δουλειά, στο διάβασμα, στις σχέσεις, στις αποφάσεις, στα όνειρα που αφήσαμε για λίγο στην άκρη επειδή κουραστήκαμε.
Να μας βρίσκει η έμπνευση εκεί.
Όχι ξαπλωμένους στην ασφάλεια της αναβολής, αλλά λίγο κουρασμένους, λίγο πεισματάρηδες, με το μυαλό ανοιχτό και την πίστη ότι, αργά ή γρήγορα, κάτι θα κουμπώσει και θα κάνει τα παντα να αποκτήσουν νοημα. Χρόνια πολλά και καλή επιφοίτηση σε όλους μας!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους