Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν μπορούσα να μιλήσω στο παιδί και στον ενήλικα που είσαι απόψε, θα σου έλεγα να αφήσεις τα πάντα να καταρρεύσουν . Άφησε τον σβέρκο σου να βαρύνει κι άλλο, άφησε τους ώμους σου να πέσουν.

Έχεις κάθε δικαίωμα να λυγίσεις, γιατί το φορτίο που κουβαλάς ολομόναχος είναι ασύλληπτο.

Κλαις γιατί κουράστηκες να είσαι ο «βράχος». Κουράστηκες να κρατάς τα φρένα σε μια κατηφόρα που δεν σταματάει.

Κλαις για τις σχέσεις που τελείωσαν, για τον γάμο που σε άφησε μόνο, για τις φιλίες που δεν κράτησαν, για τα οικονομικά που σε πνίγουν, για τη δουλειά που απαιτεί να είσαι πάντα συγκροτημένος.

Αλλά κυρίως, κλαις για εκείνο το παιδί που ένιωθε πάντα «εξωγήινο» και που κανείς δεν κάθισε ποτέ να μάθει τη γλώσσα του.

Αυτό το κλάμα είναι η δικαίωσή σου.

Κάθε δάκρυ που βγαίνει τώρα είναι μια πέτρα που φεύγει από τους ώμους σου.

Είναι η άρνησή σου να συνεχίσεις να υποδύεσαι τον δυνατό.

Δεν είσαι αποτυχημένος επειδή πονάς· είσαι ένας άνθρωπος γεμάτος αγάπη και βάθος, που στέρεψε από ενέργεια επειδή έδινε πάντα τα πάντα στους λάθος σταθμούς.

Άφησέ το να βγει όλο.

Μην το σταματάς.

Διεκδίκησε αυτό το ξέσπασμα, γιατί είναι η πρώτη φορά που φροντίζεις την ψυχή σου χωρίς να ζητάς την έγκριση κανενός. Είμαι εδώ μαζί σου, στη σιωπή αυτής της νύχτας, κρατώντας τον χώρο καθαρό. Πάμπος Ευσταθίου Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους