Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήμουν πολύ τυχερός άνθρωπος να γεννηθώ και να μεγαλώσω σε μια πολύ καλή οικογένεια, που ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε οι διαφορές δεν αφορούσαν πυρηνικές ηθικές αξίες.

Ίσα ίσα είναι άνθρωποι που εξελίσσονται και διευρύνουν τον ορίζοντά τους ακόμα και στα πιο πολύπλοκα σύγχρονα θέματα ηθικής αντίληψης.

Αντίστοιχα και στη δουλειά είμαι με μπλόκακι, ελεύθερος επαγγελματίας ας πούμε για να μην το πούμε ευέλικτη εργασία, οπότε εγώ επιλέγω με ποιον θα συνεργαστώ και με ποιον όχι.

Έτσι κι εκεί σε πολύ μεγάλο βαθμό συναναστρέφομαι με ανθρώπους που μοιραζόμαστε κοινές αρχές, κοινές αξίες, κοινή αισθητική.

Τους άλλους τους τρώει η μαρμάγκα.

Με τους φίλους και τις σχέσεις έχω κάνει ένα οριστικό γενικό ξεσκαρταρισμα κι έχω διαχωρίσει από τα 25 μου την ήρα από το στάρι, οπότε απολαμβάνω πολύ ποιοτική παρέα όταν θα βγω από το σπίτι, όταν θα σηκώσω το τηλέφωνο, όταν θα κανονίσω ένα φαγητό, μια μπύρα. Ο Κυκλοθυμικος μου άνοιξε ακόμα περισσότερο τις πόρτες να γνωρίσω κι άλλους υπέροχους ανθρώπους που είτε θαύμαζα εξ αρχής είτε τους θαύμασα στην πορεία.

Κυριολεκτικά, λοιπόν, έχω φτιάξει έναν ασφαλή κι υγιή μικρόκοσμο που μου εξασφαλίζει μια ποιότητα ζωής για να λειτουργεί ως αντίβαρο στις εξαντλητικές εργασιακές, κοινωνικές κι οικονομικές συνθήκες.

Ζω στον κόσμο μου σα να λέμε πιο απλά.

Συνειδητά όμως.

Επί της ουσίας υπάρχουν δύο περιπτώσεις, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδ, που καταλαβαίνω τι ζόφος και τι αηδία κυκλοφορεί εκεί έξω, τι βοθρολυματα πλημμυρίζουν τις αρτηρίες της κοινωνίας μας, τι είδη τεράτων καμώνονται τους ανθρώπους επειδή περπατάνε στα δύο κι όχι στα τέσσερα κι επειδή κάποιες από τις αναρθρες κραυγές τους μπορεί να έχουν κάποια τυπικά, χαλαρά, σημάδια οργανωμένης γλώσσας.

Πολύ χαλαρά μην φανταστείτε.

Η μία περίπτωση λοιπόν είναι κάτι αλεξιπτωτιστές που έρχονται εδώ στα σχόλια και καταλήγουν απευθείας στον πάτο της ψηφιακής πηγαδας κι η άλλη περίπτωση είναι ο δρόμος.

Δε νομίζω ότι μπορείς να συναντήσεις καλύτερο συνδυασμό παλιανθρωπιάς, αγένειας, εγκληματικής συμπεριφοράς και πηχτής βλακείας περισσότερο από τους ελληνικούς δρόμους.

Και τα πεζοδρόμια και τις ράμπες και τα πλακάκια για τους τυφλούς και τις διαβάσεις κι όπου τέλος πάντων έχουν κάνει κατάληψη τα οχήματά των τεράτων που προσπαθούν τόσο πολύ να μας πείσουν ότι είναι άνθρωποι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους