Η Οικολογική Υποκρισία της Ελληνικής κυβέρνησης Στην Αλβανία παρά το γεγονός ότι η χώρα εξαρτάται οικονομικά σε τεράστιο βαθμό από την τουριστική ανάπτυξη, οι τοπικές κοινωνίες και οι περιβαλλοντικές...

Πλήρες Κείμενο:

Η Οικολογική Υποκρισία της Ελληνικής κυβέρνησης Στην Αλβανία παρά το γεγονός ότι η χώρα εξαρτάται οικονομικά σε τεράστιο βαθμό από την τουριστική ανάπτυξη, οι τοπικές κοινωνίες και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν επιδείξει εντυπωσιακά αντανακλαστικά όπως στα σημερινά επεισόδια όπου οι κάτοικοι αντέδρασαν μαχητικά στην ανέγερση τουριστικού συγκροτήματος σε οικολογική περιοχή . ΟΧΙ μόνο σήμερα αλλά κ στο παρελθόν υπάρχουν δυναμικοί αγώνες των κατοίκων και ακτιβιστών για τη διάσωση του ποταμού Αώου (Vjosa) από τα φράγματα, ένας αγώνας που οδήγησε στην ανακήρυξή του ως Εθνικό Πάρκο.

Οι άνθρωποι εκεί βγαίνουν στον δρόμο, μπλοκάρουν έργα και συγκρούονται όταν νιώθουν ότι απειλείται ο τόπος τους , αντίθετα με το «τίποτα δεν αλλάζει» ή «όλα είναι προαποφασισμένα», η οποία οδηγεί στον καναπέ και στην παθητική αποδοχή των γεγονότων.

Αλλά ποιος βγήκε να μιλήσει για οικολογικές ευαισθησίες; Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, βρήκε θράσος να κουνάει το δάχτυλο στους γείτονές του για την προστασία του περιβάλλοντος, για «αποτελεσματική προστασία προστατευόμενων περιβαλλοντικών περιοχών» στην Αλβανία, συνδέοντάς την μάλιστα με την ευρωπαϊκή της προοπτική.

Με ποιο ηθικό ανάστημα η επίσημη Ελλάδα παραδίδει μαθήματα οικολογικής ευαισθησίας, όταν τη δική μας γη και θάλασσα την ξεπούλησε ολοκληρωτικά στον βωμό του τσιμέντου και του εύκολου κέρδους; Κραυγαλέο παράδειγμα είναι το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και η Τσιμεντοποίηση του Αγίου Κοσμά.

Εκεί που κάποτε υπήρχε η υπόσχεση για ένα τεράστιο, δημόσιο μητροπολιτικό πάρκο που θα έδινε «ανάσα» στην πολύπαθη Αττική, σήμερα υψώνεται το real estate του Ελληνικού.

Στο όνομα της «εμβληματικής επένδυσης», ο Άγιος Κοσμάς ισοπεδώθηκε.

Δέντρα ξεριζώθηκαν, ελεύθεροι χώροι πρασίνου εξαφανίστηκαν και η πρόσβαση στο παραλιακό μέτωπο ιδιωτικοποιήθηκε για να χτιστούν πολυτελείς πύργοι, mall και βίλες για λίγους.

Η οικολογική καταστροφή και η αλλοίωση του μικροκλίματος της περιοχής βαφτίστηκαν «ανάπτυξη». Και εδώ στην πολύπαθη πόλη του Πειραιά στην ιστορική Πειραϊκή, το real estate της κρουαζιέρας ισοπεδώνει την πολιτιστική και περιβαλλοντική κληρονομιά.

Οι επεκτάσεις του λιμανιού για τα θηριώδη κρουαζιερόπλοια προχωρούν παρά τις απεγνωσμένες κραυγές των κατοίκων.

Το αρχαίο Τείχος κακοποιείται, ο βυθός καταστρέφεται από τις επιχωματώσεις, και η ατμόσφαιρα μιας ήδη επιβαρυμένης πόλης πνίγεται στα μικροσωματίδια και τα καυσαέρια των πλοίων.

Ίσως η πιο τραγική φιγούρα αυτής της πολιτικής να είναι η Εύβοια.

Ένας τόπος που βίωσε την απόλυτη καταστροφή από τις βιβλικές πυρκαγιές, αντί να προστατευτεί και να αναγεννηθεί φυσικά, βλέπει τις βουνοκορφές του να ισοπεδώνονται.

Η «πράσινη μετάβαση» στην Ελλάδα μεταφράστηκε σε βίαιη βιομηχανοποίηση των δασών.

Βαριά μηχανήματα ανοίγουν δρόμους μέσα σε παρθένα οικοσυστήματα για να τοποθετηθούν ανεμογεννήτριες, αδιαφορώντας για τις τοπικές κοινωνίες και την καταστροφή της βιοποικιλότητας.

Όταν, λοιπόν, η Ελλάδα αντιμετωπίζει τα δικά της δάση, τις δικές της ακτές και την ποιότητα ζωής των δικών της πολιτών με τέτοια κυνικότητα, η κριτική προς την Αλβανία για τα δικά της τουριστικά ξενοδοχεία δείχνει ακόμη μια φορά πόσο γελοία είναι η πολιτική της ! Κουράγιο λοιπόν στους γείτονες Αλβανούς , κουράγιο κι όσους αγωνίζονται ακόμη στην Ελλάδα για το περιβάλλον κι ας ξέρουν ότι «ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούν».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους