Υπάρχουν ποικιλίες που κάνουν θόρυβο. Και υπάρχουν ποικιλίες που περιμένουν. Περιμένουν σιωπηλά, μέσα στο χώμα, μέσα στη μνήμη, μέσα στις ξερολιθιές και στα παλιά αμπέλια, μέχρι να έρθει η στιγμή...
Υπάρχουν ποικιλίες που κάνουν θόρυβο. Και υπάρχουν ποικιλίες που περιμένουν. Περιμένουν σιωπηλά, μέσα στο χώμα, μέσα στη μνήμη, μέσα στις ξερολιθιές και στα παλιά αμπέλια, μέχρι να έρθει η στιγμή τους. Το Γιαννούδι ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Δεν είναι μια ποικιλία που φωνάζει.
Δεν ζητά εύκολη αναγνώριση.
Δεν έρχεται με την επιβολή ενός Cabernet Sauvignon ή με τη διεθνή βεβαιότητα ενός Syrah.
Έρχεται σχεδόν ψιθυριστά.
Σαν παλιό όνομα που το είχαμε ξεχάσει και ξαφνικά το ακούμε ξανά.
Και όμως, μέσα σε αυτόν τον ψίθυρο, κρύβεται ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κόκκινα αφηγήματα του κυπριακού αμπελώνα. Το Γιαννούδι είναι γηγενής ερυθρή ποικιλία της Κύπρου, μια από εκείνες τις σπάνιες ποικιλίες που για χρόνια έμειναν στην άκρη, σχεδόν στην αφάνεια, μέχρι που κάποιοι οινοποιοί άρχισαν να την ξαναφέρνουν στο φως.
Η ποικιλία χαρακτηρίζεται ως σπάνια, γηγενή και συνδεδεμένη με τη σύγχρονη προσπάθεια αναβίωσης των κυπριακών ποικιλιών.
Για πολλά χρόνια, η συζήτηση γύρω από το κυπριακό κόκκινο κρασί περιστρεφόταν κυρίως γύρω από το Μαραθεύτικο.
Και δικαίως. Το Μαραθεύτικο εχεί την ένταση, το χρώμα, τη μυθολογία της δυσκολίας του.
Έχει όλα τα στοιχεία μιας ποικιλίας που μπορεί να γίνει σύμβολο.
Όμως το Γιαννούδι είναι κάτι διαφορετικό.
Είναι λιγότερο θεατρικό, αλλά ίσως πιο εσωτερικό.
Λιγότερο εντυπωσιακό στην πρώτη ανάγνωση, αλλά συχνά πιο υπαινικτικό.
Δεν προσπαθεί να κατακτήσει το ποτήρι με δύναμη.
Προσπαθεί να το κατοικήσει με χαρακτήρα.
Στα καλά του δείγματα, το Γιαννούδι μπορεί να δώσει κρασιά με κόκκινα και μαύρα φρούτα, βότανα, μπαχαρικά, γήινες νύξεις και μια μεσογειακή ζεστασιά που δεν γίνεται βαριά όταν η οινοποίηση σέβεται την ποικιλία.
Υπάρχει συχνά μια ενδιαφέρουσα ισορροπία ανάμεσα στη φρεσκάδα και στην ωριμότητα, ανάμεσα στη φρουτώδη έκφραση και στη βοτανική, σχεδόν άγρια διάσταση του κυπριακού τοπίου.
Δεν είναι μόνο ένα κόκκινο κρασί.
Είναι μια μεταφορά του τόπου.
Πέτρα, ήλιος, άνεμος, Δάφνη, θυμάρι, σκόνη, ώριμο φρούτο και μνήμη.
Αυτό που κάνει το Γιαννούδι τόσο σημαντικό δεν είναι ... Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο https://bit.ly/4fcxatz #oenognosia
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους