Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έφηβη ετών 86! Κατερίνα Γώγου, «Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά» «Δεν παραχωρώ το δικαίωμα.

Δεν παραιτούμαι.

Δεν αναθέτω.

Δεν εξουσιοδοτώ.

Δεν συναινώ.

Είμαι εδώ.» Σαν σήμερα, 1η Ιουνίου, η Κατερίνα Γώγου θα έκλεινε τα 86. Δεν γερνάει όμως.

Όσοι αρνούνται να ενδώσουν στις προσταγές της «καθεστηκυίας τάξης», δεν γερνούν ποτέ.

Μένουν για πάντα μια ανοιχτή πληγή στα σκοτεινά στενά της Αθήνας.

Μια φωνή που καθρεφτίζει όλα εκείνα τα παιδιά που έπεσαν θύματα των απαγορεύσεων και των υπαγορεύσεων.

Παιδιά που είχαν στόχο τη ζωή, κι έγινε η ζωή τους στόχος. Η Κατερίνα δεν ήταν απλά μια «ποιητριούλα». Ήταν ένα εκρηξιγενές υλικό με βραδυφλεγές φυτίλι.

Ας σταθούμε όμως εκεί όπου συμπυκνώνεται όλη της η φιλοσοφία.

Στο «Τρία κλικ αριστερά», το «Εμένα οι φίλοι μου» (link τραγουδιού στο πρώτο σχόλιο) ηχεί πια ως εύηχο σουξέ στα χείλη πολλών ανυποψίαστων.

Το οικειοποιήθηκαν για να νιώσουν δήθεν επαναστάτες, για να αφυπνιστούν στιγμιαία από την υπνωτική τους ζήση.

Λησμονούν όμως πως παραμένουν εσαεί νοικοκυραίοι, θεοκρατούμενοι, έγκλειστοι στις μικροαστικές τους πρακτικές, δέσμιοι ενός συντηρητισμού που ζέχνει ναφθαλίνη.

Ποιοι είναι, όμως, οι φίλοι της Κατερίνας; Οι τραμπαλιζόμενοι στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών.

Οι περιθωριακοί, οι πρώην κομματικοί και νυν ανένταχτοι.

Εκείνοι με τη «διαφορετική» σεξουαλική κατεύθυνση, οι εναλλακτικοί, τα έρμαια αποφάσεων, οι αθώοι, οι παιδικοί, ίσως και οι παιδιάστικοι.

Είναι τα «μαύρα πουλιά». Τα πένθιμα κορακοειδή.

Οι γυναίκες που λύγισαν κάτω από τον φαλλοκρατισμό σαν σκεύη ηδονής, οι μοναχικές υπάρξεις που έζησαν με το βάρος της ενοχής και της βίας.

Ας μην γελιόμαστε: η «φυγή» της Κατερίνας –της Ρηνούλας, της Μπέμπας– δεν ήταν εθελούσια.

Υπήρξε θύμα της αδιαφορίας και της κτηνωδίας του κοινωνικού της περίγυρου.

Και θύτης δεν είναι μόνο αυτός που αφαιρεί τη ζωή.

Θύτης είναι ο καθένας που ωθεί σε αυτό.

Ζούμε σε μια «κενο-νία» που έμαθε να καταστέλλει βίαια κάθε χαραμάδα διαφορετικότητας.

Μια κοινωνία που στραγγαλίζει ψυχοφθόρα όποιον δεν χωράει στα καλούπια της. 86 χρόνια μετά, η Κατερίνα παραμένει ο αψευδής καθρέφτης που όλοι αποφεύγουμε να αντικρίσουμε.

Γιατί μας θυμίζει πως, όσο κι αν παριστάνουμε τους επαναστάτες, η διαφορά γίνεται μόνο από εκείνους που δεν έμαθαν ποτέ να υποκλίνονται. Εκείνους που ήταν πάντα οι "διαφορετικοί"... Φάνης Κρίγκος #ΚατερίναΓώγου #Ποίηση #Αθήνα #Εξάρχεια #ΤρίαΚλικΑριστερά #Λογοτεχνία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους