Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλοι αυτοί οι ήρωες, κι όλοι οι υπόλοιποι που παρελαύνουν από το βιβλίο, συνθέτουν την κρυφή ψυχή της πόλης, η οποία δεν υπάρχει μόνο χάρη ή εξαιτίας των φωτεινών της δρόμων, των περίτεχνων κτιρίων της ή των ακριβών αυτοκινήτων που μαρσάρουν επιθετικά στην άσφαλτο.

Η πόλη κρύβει και αυτές τις ψυχές, τις χαραγμένες από τη μοίρα, που καταφεύγουν στο ύστατο οίκημα που τους μένει, τον δρόμο. Ο Αχιλλέας ΙΙΙ δεν κάνει κοινωνική έρευνα όπως ο Γουίλιαν Βόλμαν στους Φτωχούς ανθρώπους.

Δεν τον ενδιαφέρει να προσεγγίσει το θέμα του πολιτικά, κοινωνιολογικά ή ιδεολογικά, αλλά να το παρουσιάσει από την οπτική γωνία ενός συγγραφέα που ενδιαφέρεται έντονα για τις λοξές ή τις λιγότερο προφανείς εικόνες του κόσμου.

Έναυσμά του είναι η παρατήρηση, αλλά στην ουσία το κινούν αίτιο της λογοτεχνίας του Αχιλλέα ΙΙΙ είναι ο τρόπος που βλέπει τον κόσμο γύρω του.

Αυτό φάνηκε στα προηγούμενα βιβλία του, φαίνεται τώρα και σε τούτο.

Μπορεί ο σουρεαλισμός των προηγουμένων να μην αναλαμβάνει να ντύσει το ύφος των ιστοριών (όχι τόσο έντονα όσο μας έχει συνηθίσει), όμως η δημιουργική φλέβα παραμένει σε εγρήγορση. 👇👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους