Έγινε η ζωή μας μια ατελείωτη δημοσκόπηση Αλήθεια, σε τι ακριβώς εξυπηρετούν πια αυτές οι αδιάκοπες και πολυάριθμες δημοσκοπήσεις; Στο να ενημερώσουν υπεύθυνα τους πολίτες και τα κόμματα; Ή στο να...
Έγινε η ζωή μας μια ατελείωτη δημοσκόπηση Αλήθεια, σε τι ακριβώς εξυπηρετούν πια αυτές οι αδιάκοπες και πολυάριθμες δημοσκοπήσεις; Στο να ενημερώσουν υπεύθυνα τους πολίτες και τα κόμματα; Ή στο να διαμορφώσουν κλίμα, να κατευθύνουν εντυπώσεις και, τελικά, να επηρεάσουν τη λαϊκή βούληση πριν αυτή εκφραστεί στην κάλπη; Γιατί, δυστυχώς, αυτό που ζούμε έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της ενημέρωσης.
Μοιάζει με μια διαρκή επιχείρηση χειραγώγησης της κοινής γνώμης, με μια οργανωμένη προσπάθεια να παρουσιαστεί ως «τάση» αυτό που ίσως αύριο απαιτηθεί να γίνει «μοίρα». Και ναι, μπορεί η λέξη να ακούγεται βαριά, ίσως και υπερβολική, αλλά δεν μπορώ να μην το πω: αυτό το φαινόμενο αγγίζει τα όρια της πολιτικής αλητείας.
Είναι μια μορφή υφαρπαγής της θέλησης του λαού, πριν καν ο λαός κληθεί να αποφασίσει. Η Δημοκρατία δεν είναι ιππόδρομος αποδόσεων, ούτε καθημερινός πίνακας ποσοστών.
Δεν είναι θέαμα, ούτε εργαλείο ψυχολογικής πίεσης.
Η ψήφος δεν πρέπει να προετοιμάζεται μέσα από τεχνητά κύματα εντυπώσεων, αλλά να εκφράζεται ελεύθερα, ώριμα και ανεπηρέαστα.
Φτάνει πια.
Λίγη σοβαρότητα.
Λίγη θεσμική ευθύνη.
Λίγος σεβασμός στον πολίτη.
Γιατί στο τέλος, αν όλα μετριούνται καθημερινά, αυτό που χάνεται πρώτο είναι το πιο πολύτιμο: η ελεύθερη κρίση του λαού.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους