Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΑΜΑΡΑΣ: Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΗΔΗ ΚΡΙΘΗΚΕ Γράφει και σχολιάζει ο Δημήτρης Σαλαπάτας Δικηγόρος Δ.Σ.Ν. Η συζήτηση για τη δημιουργία νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά παρουσιάζεται από ορισμένους ως μια πιθανή πολιτική εξέλιξη.

Στην πραγματικότητα, όμως, θυμίζει περισσότερο την επανάληψη ενός πολιτικού κύκλου που έχει ήδη δοκιμαστεί και έχει ήδη κριθεί από την κοινωνία. Ο Σαμαράς έχτισε επί δεκαετίες το προφίλ του πάνω στον ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ, τη ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ και τις μεγάλες διακηρύξεις.

Όταν όμως απέκτησε την ευκαιρία να κυβερνήσει, η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική από τη ρητορική.

Η ιστορία της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Παρουσιάστηκε ως η μεγάλη πατριωτική εναλλακτική, αλλά κατέληξε σε ένα πολιτικό εγχείρημα χωρίς ουσιαστικό αποτύπωμα στην πορεία της χώρας.

Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, επανέρχεται σχεδόν το ίδιο πολιτικό αφήγημα, με τα ίδια συνθήματα και τις ίδιες υποσχέσεις.

Το βασικό πρόβλημα για τον Σαμαρά είναι η απόσταση ανάμεσα στα ΛΟΓΙΑ και τα ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

Ως αντιπολίτευση κατήγγειλε τις μνημονιακές πολιτικές.

Ως πρωθυπουργός τις εφάρμοσε.

Υποσχέθηκε αλλαγή πορείας, αλλά η διακυβέρνησή του ταυτίστηκε με ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ και κοινωνική πίεση.

Η εικόνα του αδιάλλακτου πατριώτη συγκρούστηκε με τις επιλογές της πραγματικής εξουσίας.

Γι’ αυτό και η προοπτική ενός νέου κόμματος δεν προκαλεί προσδοκία αλλά ερωτήματα.

Τι νέο μπορεί να προσφέρει ένας παρωχημένος πολιτικός που είχε ήδη την ευκαιρία να εφαρμόσει το όραμά του; Η πολιτική δεν κρίνεται από τις διακηρύξεις αλλά από το έργο.

Και το έργο του Αντώνη Σαμαρά παραμένει για πολλούς περισσότερο συνδεδεμένο με ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ και ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ παρά με μια πραγματική πολιτική παρακαταθήκη.

Η κοινωνία δεν αναζητά επιστροφή στο παρελθόν.

Αναζητά λύσεις για το μέλλον.

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για όποιον επιχειρεί να παρουσιάσει ως νέα πρόταση μια πολιτική διαδρομή που έχει ήδη δοκιμαστεί και έχει ήδη κριθεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους