Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τη μια μέρα στην άλλη, η Μαρία Καρυστιανού από σύμβολο αντίστασης και αγώνα, μετατράπηκε σε σάκο του μποξ και από αριστερά.

Τόσο καιρό δεχόταν το μένος και τη δολοφονία χαρακτήρα από τους δεξιούς, τα ίδια σήμερα από αριστερούς.

Σαν να γίνεται επίτηδες για να επιβεβαιώσουν τους φιλοκυβερνητικούς που έλεγαν ότι η στήριξη στο κίνημα των Τεμπών ήταν για αντικυβερνητική εκμετάλλευση.

Το έχω ξαναγράψει όταν ξεκίνησε η εξ αριστερών αναταραχή πριν καν ανακοινώσει καθαρά ότι σκέφτεται την εμπλοκή της στην πολιτική.

Το κίνημα των Τεμπών, έφτασε σε αδιέξοδο.

Τα πειστήρια καταστράφηκαν, οι περισσότεροι υπεύθυνοι δεν θα δικαστούν, η κυβέρνηση παρέμεινε ακλόνητη. Η Μαρία Καρυστιανού ήταν το κεντρικό πρόσωπο που ξεσήκωσε τον κόσμο.

Είναι συνεπές και εύλογο όταν η κοινωνική πίεση δεν απέδωσε να επιχειρήσει μέσω της πολιτικής.

Γιατί δεν το κάνουν όλοι οι συγγενείς; γιατί ούτε όλοι αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, ούτε όλοι μπορούν.

Τυχαίοι άνθρωποι είναι, όσο τυχαία ήταν και τα θύματα.

Είναι καλό για την πολιτική σκηνή ένα κόμμα με κεντρικό θέμα την απονομή δικαιοσύνης; Ας το σκεφτεί ο καθένας.

Εμένα πάντως δε μου φαίνεται ούτε απολίτικο, ούτε λίγο στο σημερινό τέλμα όπου η αντιπολίτευση σέρνεται και οι μόνες διακριτές φωνές είναι του Βελόπουλου και της Ζωής.

Δεν είχα σκοπό να ακούσω την περίφημη μια και μοναδική πολιτική της συνέντευξη στο Κόντρα, αλλά μετά από τόση φασαρία και τόση αγανάκτηση των διαδικτυακών φίλων, την άκουσα.

ΟΚ, η Καρυστιανού προσπαθεί να μην μπει στο δίπολο αριστερά -δεξιά.

Το ίδιο ακριβώς όμως κάνουν τα περισσότερα κινήματα προκειμένου να εκφράσουν περισσότερο κόσμο και να πετύχουν τους στόχους τους.

Ψωμί- παιδεία- ελευθερία έλεγαν στο Πολυτεχνείο.

Εθνική αντίσταση και απελευθέρωση ήταν το πρόταγμα του ΕΑΜ.

Αντι-μνημόνιο ήταν το κίνημα των πλατειών.

Είναι οι στόχοι που δίνουν το πολιτικό περιεχόμενο και όχι η γενική ρητορική.

Και η Καρυστιανού προέρχεται από ένα κίνημα, ίσως αυτό με τη μεγαλύτερη απήχηση των τελευταίων χρόνων.

ΟΚ φαίνεται η πολιτική απειρία, η έλλειψη συγκεκριμένων θέσεων, η έκφραση ξεκάθαρης οριοθέτησης ακόμα και η συντηρητική απόχρωση.

Και λοιπόν; Είχαμε υπογράψει κανένα συμβόλαιο ότι όφειλε να εκφράσει κάτι άλλο; "Φτάνει πια" φωνάζαμε όταν διαδηλώναμε για τα Τέμπη.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι η αριστερά δεν μπόρεσε να εκφράσει αυτό το "Φτάνει πια". Το να κάνουμε σαν απατημένοι εραστές δεν είναι πολιτική, είναι μιζέρια.

Εμένα αυτό που μου φαίνεται πιο σημαντικό είναι πως αν τελικά τα καταφέρει, θα πρόκειται για ένα πολιτικό φορέα που δημιουργείται με αφορμή ένα ακηδεμόνευτο κίνημα.

Και αυτό από μόνο του δίνει μια ελπίδα ότι αυτή η κοινωνία δεν έχει παραλύσει, όπως οι κομματικοί μηχανισμοί.

Με όσα ξέρω μέχρι σήμερα ο φορέας της Καρυστιανού δεν είναι η δική μου πολιτική επιλογή.

Όμως σίγουρα δεν είναι η αντίπαλη πολιτική επιλογή.

Όσοι διαμαρτύρονται και δυσφορούν, ας προσπαθήσουν να παράξουν δική τους πολιτική ως καλύτερη απάντηση. Προσυπογράφω την κάθε λέξη της Δέσποινας Σπανούδη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους