Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βλέπω πολύ συχνά ότι ο φεμινισμός πριν και μετά τα 25 είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

Πριν τα 25 φεμινισμός θεωρείται το μίσος απέναντι στους άντρες, η αντιδραστική ελευθερία που δε σέβεται ούτε όρια, ούτε σχέσεις, ούτε συναισθήματα, η καταστροφή οποιουδήποτε συναισθήματος έρωτα ή αγάπης και η επανάσταση απέναντι στην πατριαρχία με αυτοκαταστροφικές επιλογές.

Μετά τα 25 γίνεται η ώριμη επιλογή συντρόφου, η τοποθέτηση ορίων στον εκάστοτε σύντροφο, η συνειδητοποίηση ότι η σχέση έχει αμφίπλευρο σεβασμό και αγώνας για ανεξάρτητη και ελεύθερη ζωή μακριά από νόρμες της πατριαρχίας.

Ισως γι αυτό πάρα πολλοί άντρες δεν καταλαβαίνουν την ανάγκη του φεμινισμού.

Γιατί βλέπουν μόνο τον «φεμινισμό» που προβάλλεται στα σοσιαλ, ο οποίος περιλαμβάνει την εκδίκηση απέναντι στο αντρικό φύλο για τα πάντα.

Εντωμεταξύ πολλά από τα μικρά κορίτσια που δηλώνουν ότι σιχαίνονται τους άντρες, επιλέγουν για συντρόφους άντρες που επιβεβαιώνουν τον κανόνα που έχουν στο μυαλό τους και αν τύχει και πετύχουν στη ζωή τους άνθρωπο που τους φέρεται καλά τον περιμένουν στη γωνία για το παραμικρό.

Αργότερα βλέποντας τον φόβο της μοναξιάς καταλαβαίνουν ότι χωρίς σεβασμό στον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου δεν μπορείς να απαιτείς τίποτα επειδή απλά είσαι αυτή που είσαι.

Οι σχέσεις είναι καθημερινή δουλειά . Μη βρωμίζετε τον φεμινισμό μετατρέποντας τον σε μίσος.

Και ναι μιλάω σαν άντρας για τον φεμινισμό χωρίς να είναι η θέση μου, αλλά θα μου επιτρέψετε μετά από 15 χρόνια που αγωνίζομαι στο πλευρό των γυναικών, να μπορώ να πω και μια δίκαια κριτική άποψη για σας. Ναι; Ναι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους