Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ Η Εκκλησία εορτάζει και πανηγυρίζει σήμερα τη μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής. Στην Ευαγγελική περικοπή που διαβάστηκε, δεσπόζει ο λόγος του Χριστού, ο οποίος απευθύνεται προς το πλήθος του κόσμου και λέει: «Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω». «Αν κάποιος διψά, ας έρθει σε μένα και ας πιει». Δεν πρόκειται για μια απλή πρόσκληση.

Είναι κραυγή σωτηρίας προς ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο Χριστός δεν απευθύνεται μόνο στους ανθρώπους της εποχής Του, αλλά και σε κάθε άνθρωπο όλων των αιώνων.

Μιλά σε κάθε καρδιά που αισθάνεται κενή, κουρασμένη, διψασμένη για αλήθεια, αγάπη και ζωή.

Ο άνθρωπος πάντοτε διψά.

Διψά για αγάπη, διψά για ειρήνη, διψά για νόημα ζωής, διψά να νιώσει ότι η ζωή του έχει σκοπό.

Και όμως, πολλές φορές προσπαθεί να ξεδιψάσει σε λάθος πηγές.

Άλλοι αναζητούν την ευτυχία στα χρήματα, άλλοι στη δόξα, άλλοι στις απολαύσεις, άλλοι στην εξουσία.

Κι όμως, τίποτε από αυτά δεν γεμίζει πραγματικά την ψυχή.

Ο ιερός Αυγουστίνος έλεγε: «Ανήσυχη είναι η καρδιά του ανθρώπου μέχρι να αναπαυθεί στον Θεό». Ο Χριστός λοιπόν αποκαλύπτει σήμερα ότι μόνον Εκείνος μπορεί να ξεδιψάσει την ψυχή του ανθρώπου.

Δεν λέει: «ελάτε να πάρετε μια ιδέα», δεν λέει: «ελάτε να ακούσετε μια φιλοσοφία». Λέει: «ελάτε να πιείτε», δηλαδή να ενωθείτε μαζί Μου, να λάβετε ζωή.

Και συνεχίζει: «ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ… ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος». Και ο Ευαγγελιστής εξηγεί ότι μιλούσε «περὶ τοῦ Πνεύματος», για το Άγιο Πνεύμα δηλαδή, το οποίο θα λάμβαναν οι πιστεύοντες μετά τη δόξα του Χριστού.

Τα λόγια αυτά του Χριστού εκπληρώθηκαν την ημέρα της Πεντηκοστής.

Τότε το Άγιο Πνεύμα κατήλθε στους Αποστόλους και τους μετέβαλε από φοβισμένους ανθρώπους σε φλογερούς κήρυκες της αλήθειας. Ο Πέτρος, που πριν φοβήθηκε μια υπηρέτρια, τώρα κηρύττει μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους.

Αυτό κάνει το Άγιο Πνεύμα: μεταμορφώνει την αδυναμία σε δύναμη.

Και το ίδιο μπορεί να κάνει και στη δική μας ζωή.

Πόσοι άνθρωποι άλλαξαν όταν γνώρισαν πραγματικά τον Χριστό! Πόσοι απελπισμένοι βρήκαν ελπίδα! Πόσοι σκληροί έγιναν γεμάτοι αγάπη! Πόσοι αμαρτωλοί έγιναν άγιοι! Αυτή είναι η δύναμη της χάριτος.

Η ευαγγελική περικοπή, όμως, δεν παρουσιάζει μόνο πίστη.

Παρουσιάζει και σύγχυση, αμφιβολία, ακόμα και εχθρότητα.

Άλλοι λένε: «Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης». Άλλοι: «Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός». Άλλοι πάλι αμφισβητούν: «Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται;» Και ο Ευαγγελιστής σημειώνει: «σχίσμα οὖν ἐγένετο ἐν τῷ ὄχλῳ». Αυτό συμβαίνει και σήμερα.

Άλλοι βλέπουν στον Χριστό τον Σωτήρα, άλλοι Τον θεωρούν απλώς ως έναν διδάσκαλο και άλλοι αδιαφορούν.

Όμως η αλήθεια του Χριστού δεν εξαρτάται από τις γνώμες των ανθρώπων.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η στάση των Φαρισαίων.

Οι υπηρέτες που στάλθηκαν να συλλάβουν τον Χριστό επιστρέφουν χωρίς να Τον φέρουν και λένε: «Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος». «Ποτέ άνθρωπος δεν μίλησε όπως αυτός ο άνθρωπος». Ακόμη και απλοί υπηρέτες αισθάνονται τη δύναμη του λόγου του Χριστού. Οι Φαρισαίοι όμως, αντί να προβληματιστούν, σκληραίνουν περισσότερο. Γιατί; Διότι η υπερηφάνεια τυφλώνει τον άνθρωπο.

Όταν ο άνθρωπος πιστεύει ότι τα γνωρίζει όλα, τότε δεν μπορεί να δεχθεί την αλήθεια του Θεού. Οι Φαρισαίοι γνώριζαν τον νόμο, αλλά δεν γνώρισαν τον Νομοθέτη.

Είχαν τη γνώση των γραφών, αλλά όχι ταπείνωση καρδιάς.

Αυτό είναι μεγάλο μάθημα και για εμάς.

Μπορεί κάποιος να πηγαίνει στην εκκλησία, να γνωρίζει θεολογία, να μιλά για την πίστη, αλλά η καρδιά του να μένει μακριά από τον Θεό. Ο Θεός δεν ζητά μόνο γνώση.

Ζητά μετάνοια και ταπείνωση.

Μέσα στο σκοτάδι των αντιδράσεων εμφανίζεται ο Νικόδημος.

Είναι εκείνος που είχε επισκεφθεί τον Χριστό τη νύχτα.

Δεν έχει ακόμη το θάρρος να ομολογήσει δημόσια την πίστη του, αλλά η καρδιά του έχει ήδη αγγιχθεί.

Και λέει: «Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον;» Ζητά δικαιοσύνη, ζητά να ακουστεί πρώτα ο Χριστός.

Ακόμη και αυτή η μικρή παρέμβαση, όμως, προκαλεί ειρωνείες και περιφρόνηση.

Έτσι συμβαίνει συχνά στον κόσμο.

Όποιος υπερασπίζεται την αλήθεια συναντά αντιδράσεις.

Η περικοπή κλείνει με μία από τις πιο συγκλονιστικές δηλώσεις του Χριστού: «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου». Ο Χριστός δεν λέει: «Φέρνω λίγο φως». Λέει: «Εγώ είμαι το φως». Χωρίς τον Χριστό ο άνθρωπος μένει στο σκοτάδι της αμαρτίας, της απελπισίας και της πνευματικής σύγχυσης.

Μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε: «ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὐ μὴ περιπατήσει ἐν τῇ σκοτίᾳ». Η πίστη δεν είναι απλώς θεωρία.

Είναι πορεία ζωής.

Είναι μια πορεία μαζί με τον Χριστό στην καθημερινότητα.

Και αυτό επιτυγχάνεται με το να προσευχόμαστε, να συγχωρούμε, να αγωνιζόμαστε κατά της αμαρτίας, να συμμετέχουμε στα μυστήρια της Εκκλησίας, να αγαπούμε ακόμη και όταν είναι δύσκολο.

Δεν είναι εύκολος δρόμος.

Είναι όμως δρόμος φωτός.

Ο άνθρωπος που ζει με τον Χριστό μπορεί να περάσει δυσκολίες, αλλά δεν χάνει την ελπίδα του.

Μπορεί να δοκιμαστεί, αλλά δεν καταρρέει.

Γιατί μέσα του υπάρχει το «ὕδωρ τὸ ζῶν» και το «φῶς τῆς ζωῆς». Ζούμε σε μια εποχή μεγάλης πνευματικής δίψας.

Οι άνθρωποι αναζητούν διαρκώς κάτι νέο για να γεμίσουν το κενό τους.

Τρέχουν από διασκέδαση σε διασκέδαση, από εμπειρία σε εμπειρία, αλλά η ψυχή τους παραμένει ανικανοποίητη.

Γιατί η καρδιά του ανθρώπου έχει πλαστεί για τον Θεό.

Μόνο όταν ενωθεί με τον Χριστό βρίσκει αληθινή ανάπαυση.

Γι’ αυτό και η Εκκλησία δεν παύει να καλεί τον κόσμο: «Δεῦτε λάβετε φῶς». Η Εκκλησία δεν προσφέρει ιδεολογία.

Προσφέρει ζωή.

Προσφέρει τον ίδιο τον Χριστό.

Το ερώτημα λοιπόν σήμερα είναι προσωπικό: Διψούμε πραγματικά για τον Θεό ή έχουμε συμβιβαστεί με την πνευματική ξηρασία; Ακολουθούμε το φως του Χριστού ή προτιμούμε το σκοτάδι των παθών μας; Αφήνουμε το Άγιο Πνεύμα να ενεργεί μέσα μας ή κλείνουμε την καρδιά μας στη χάρη Του; Ο Χριστός δεν πιέζει κανέναν.

Προσκαλεί. «Ἐάν τις διψᾷ…». Αν κάποιος διψά.

Η σωτηρία αρχίζει όταν ο άνθρωπος αναγνωρίσει τη δίψα του.

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή είναι πρόσκληση ζωής. Ο Χριστός στέκεται και σήμερα μπροστά στον κόσμο και φωνάζει: «Ελάτε σε μένα». Σε έναν κόσμο γεμάτο σύγχυση, Εκείνος είναι το φως.

Σε έναν κόσμο γεμάτο ξηρασία, Εκείνος είναι το ζωντανό νερό.

Σε έναν κόσμο γεμάτο φόβο, Εκείνος είναι η ελπίδα.

Ας μην Τον προσπεράσουμε.

Ας ανοίξουμε την καρδιά μας στη χάρη Του.

Ας πλησιάσουμε με μετάνοια, προσευχή και πίστη.

Ας γίνουμε και εμείς άνθρωποι φωτός.

Και τότε θα εκπληρωθούν και σε εμάς τα λόγια του Κυρίου: «ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ… ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους