Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είτε μέσα στην βιβλιοθήκη είτε μέσα στο ΚΤΕΛ, εκείνο που μου κάνει συνεχώς εντύπωση τον τελευταίο καιρό είναι το πώς μιλάνε οι σημερινές κοπέλες μεταξύ τους.

Αλληλοπροσφωνούνται σε αρσενικό τύπο, αποκαλώντας η μία την άλλη "μαλάκα" ή "φίλε", διατηρώντας ωστόσο ένα νάζι που εν τέλει προκαλεί μια κάποια σύγχυση στον λαθρακουστή.

Διότι, αν ο επίμαχος διάλογος με το ναζιάρικο ύφος γινόταν μεταξύ δύο ανδρών, αυτοί θα ήταν προδήλως ομοφυλόφιλοι.

Τώρα, όμως, η συζήτηση γίνεται μεταξύ δύο γυναικών που μιλούν σαν άντρες! Ωστόσο, δεν πρόκειται για λεσβίες, διότι από την αφήγησή τους προκύπτει ότι η καθεμία διατηρεί ετεροφυλόφιλη σχέση.

Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα του φυλοσυγχυτικού διαλόγου εντός του ΚΤΕΛ: - Ρε μαλάκα, δεν τις μπορώ τις κατσαρίδες.

Τις προάλλες ήταν μία στην τουαλέτα, και για πέντε ώρες δεν πήγα να κατουρήσω.

Περίμενα να έρθει ο Παναγιώτης από το αεροδρόμιο να την σκοτώσει. - Ούτε εγώ τις μπορώ τις κατσαρίδες, φίλε.

Τις σιχαίνομαι τρομερά! Πάνω που σκεφτόμουν ότι τελικά η παράλυση μιας γυναίκας μπροστά σε μια κατσαρίδα-ασύμμετρη απειλή μπορεί να επαληθεύει την παλιά-παραδοσιακή άποψη περί ασθενούς φύλου, θυμήθηκα ότι και ο Ουίνστον Σμιθ του Τζωρτζ Όργουελ έτρεμε αντιστοίχως τους αρουραίους, κι έτσι ήταν εύκολο διά του βασανιστηρίου στο οποίο τον υπέβαλε ο ανακριτής του να αναγκαστεί να αγαπήσει τον Μεγάλο Αδελφό! Πάντως, αν οι γυναίκες μιλούν σαν άντρες και οι άντρες σαν γυναίκες, τότε επαληθεύεται για μία ακόμη φορά ότι ο κόσμος μας έχει γίνει δυστοπικά ανάποδος!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους