Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Το ημιυπόγειο " Μου λείπει να μπαίνει στο σπίτι ο ήλιος Και να λούζει τη σκόνη στα πάνω βιβλία Και τότε να σκέφτομαι ότι ούτε ξεσκόνισα, ούτε τα διάβασα.

Έτσι σκονισμένα κι αδιαβαστα θα μείνουν για πάντα.

Με κάνα δυο σελίδες τσακισμένες και τη ράχη τους γυρισμένη ανάποδα . Καμία φορά σκέφτομαι ότι δεν μένω σε ημιυπόγειο, αλλά στην Σουηδία, όπου έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ήλιος για να μπει στο σπίτι.

Κι έτσι αισθάνομαι καλύτερα.

Μου λείπει να συμβαίνουν σκιές φωτός σε μεγάλο άσπρο τοίχο.

Να βλέπω την κίνηση των πραγμάτων και να αφήνω το μυαλό μου να ταξιδεύει.

Τότε και μόνο τότε αισθάνομαι αυτό το περίεργο και μοναδικό φαινόμενο.

Μια πολύ ευχάριστη ζέστη να με κατακλύζει ολόκληρο και ένα ελαφρύ ανατριχιασμα να με γαργαλαει.

Νομίζω πως είναι ευτυχία.

Είναι μια στιγμή που κρατάει κάποια δευτερόλεπτα και δεν μπορώ με καμία δύναμη να την επαναφέρω τεχνητά, όσο σκληρά κι αν προσπαθώ. Κάτι τόσα δα, μικρά δευτερόλεπτα. Αλ. Εμ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους