Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άκουσα τον Τσίπρα να λέει ότι ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα και επέστρεψε.

Ακούσατε εσείς να τον καλεί κάποιος; Εγώ σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ ποιός, τίποτα.

Ούτε καν η Τσαπανίδου.

Να ήταν ο Σαουλίδης λες; Θα τον ρωτήσω.

Είχα μια συζήτηση χτες με αυτόν στον τοίχο του.

Αυτό που καταλάβαμε όλοι είναι ότι ο Τσίπρας μόνος του έφυγε και μόνος του γύρισε.

Με τον εαυτό του διαφώνησε και με τον εαυτό του τα ξαναβρήκε.

Με αυτόν μιλάει στα διαλείμματα της συνομιλίας με την ιστορία.

Γιατί να ξέρετε, συνομιλεί συχνά με την ιστορία, όχι τόσο πάντως με την Γεωγραφία ή την Γεωμετρία.

Κι αυτή η συνομιλία μου έφερε στο μυαλό, τι νομίζετε; Θυμάμαι κάτι παλιές ελληνικές ταινίες με τον Νίκο Ξανθόπουλο, σε σκηνοθεσία του μαιτρ του σκηνοθετικού σουρεαλισμού, του Νίκου Φώσκολου, όπου τότε υπήρχε η σκηνοθετική πατέντα του να υποδύεται το ίδιο πρόσωπο δύο ρολους.

Τον εαυτό του και τον χαμένο αδελφό του.

Με το ίδιο ακριβώς πρόσωπο.

Μόνο που δεν έβλεπε ποτέ κανένας ταυτόχρονα τα δύο πρόσωπα.

Πάντα έβλεπε το πρόσωπο του ενός και την πλάτη του άλλου, απλούστατα διότι επρόκειτο για άλλο πρόσωπο στην ουσία.

Σε αυτόν τον ρόλο κάλλιστα θα μπορούσε να διαπρέψει ο Τσίπρας.

Θα μπορούσε ας πούμε να είναι εδώ, να πάει απέναντι, να απευθύνει κάλεσμα ο Αλέξης στον Τσίπρα κι έτσι να κυλήσει η σαπουνόπερα.

Θα μπορούσε επίσης να συνομιλεί ο τωρινός με αυτόν του 15, του 19, του 23. Θα πρόκειται για φοβερό ντιμπέιτ.

Νομίζω ότι κάποιος θα πήγαινε σίγουρα εξώστη.

Πιθανότατα και οι δυο... Κι αυτό το ντιμπέιτ θα ήταν η πλήρης ανάδειξη της πολιτικής αναξιοπιστίας.

Αν ζούσε η μανούλα μου και την ρωτούσα (σε εποχές διαύγειας,) πώς το έλεγε όταν κάποιος φεύγει και ξαναγυρίζει πίσω από τον ιδιο δρόμο, θα μου έλεγε: Πήρε το πισάχναρο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους