Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περι του ορισμού της ποίησης Οι ορισμοί είναι βέβαια πάντα επικίνδυνες υποθέσεις κι ένας ορισμός είναι δυνατόν ν’ αποτραπεί από έναν άλλον εξίσου σωστό ή προσώρας σωστό – γιατί υπάρχουν και προσωρινές αλήθειες.

Ποίηση είναι να τα οδηγήσεις όλα στην σιωπή.

Δηλαδή ο τελικός σκοπός της γλώσσας είναι η σιωπή.

Όταν λέω «να είναι η σιωπή», δεν εννοώ να παραμείνεις κωφάλαλος, αλλά να παραμείνεις μέσα στην ζωή «σιγή λαλέουσα». Ποίηση είναι να φτάσεις να γίνεις ο σιωπών λέγων, ο λέγων δια της σιωπής, ο σιωπών δια του λόγου, διότι πρέπει να είσαι πάντα στο τίποτε.

Το τίποτε το εκφράζει η σιγή, σιγή είναι όλα.

Ο τρομερός θόρυβος των κινητήρων ενός αεροπλάνου είναι εκπληκτική σιγή, αν το δείτε σωστά.

Ο θόρυβος ενός αεριωθούμενου είναι ένα τερτίπι της σιγής.

Στο βιβλίο μου «Δυνατότητες και χρήσης της ομιλίας» έχω ένα στίχο που λέει: «θα συνεχίσω την ποίηση μόνο για πλάκα». Αυτό δεν είναι ασέβεια, είναι φράση μια μεθοδολογικής agressivite, για να ταραχτούν τα νεύρα των εφησυχαζόντων που νομίζουν ότι η ποίηση είναι σαν το «Σεβασμιότατε, κυρίες και κύριοι…» των ρητόρων, ότι είναι δηλαδή μια επίσημη υπόθεση, μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση.

Είναι σοβαρή, στο βαθμό που επιτρέπει την αστειότητα – από άποψη οντολογική.

Σήμερα η απόκριση στην ύπαρξη δε μπορεί να γίνει με τον «Οιδίποδα Τύραννο», σήμερα γίνεται ρίχνοντας τα φράγματα, διότι αλλιώς ο κόσμος δεν πρόκειται να βγει σε κανένα ξάγναντο.

Με κλειστές θεωρήσεις και με τέτοια φρικιαστική επιζήτηση των υλικών στοιχείων της υπάρξεως, η μόνη συνέπεια, με ακρίβεια μαθηματική, είναι ο πυρηνικός πόλεμος, η πλήρης καταστροφή ∴ Καρουζος Νικος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους