Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο τελικός του Champions League χάρισε μαγικές στιγμές χασμουρητού. Η παρέα όμως ήταν εκλεκτή και η κουβέντα είχε ενδιαφέρον.

Το φαγητό ήταν μία θερμιδική βόμβα, από αυτές που φέρνουν σε απόγνωση κάθε διαιτολόγο ή γυμναστή.

Ήπια και μία φραπεδάρα για να νιώσουμε ότι βλέπουμε τον τελικό του Champions League του 1996.

Αφού φάγαμε, ήπιαμε, κουβεντιάσαμε και αποφασίσαμε να "το διαλύσουμε", θυμήθηκα ότι η ημέρα μου είχε μία μεγάλη εκκρεμότητα.

Δεν είχα κάνει την πεζοπορία μου.

Εις μάτην αναζήτησα παρέα (κλαψ), αλλά ως συνήθως, έπεσα σε τοίχο.

Απτόητος όμως (έχοντας φροντίσει να έχω το κατάλληλο ντύσιμο και τα κατάλληλα παπούτσια), έκανα 8.734 βήματα.

Περπάτησα στην μαρίνα Αλίμου που είναι γεμάτη τουρίστες.

Οι περισσότεροι σε μεγάλες παρέες.

Και κάποιες οικογένειες.

Κυρίαρχη γλώσσα τα γερμανικά.

Αλλά και κάποια σκόρπια γαλλικά.

Στα σκάφη, αναμένα φωτάκια, αναμένες οθόνες, γέλια και αλκοόλ.

Σε δύο θαλαμηγούς γίνονται πάρτι.

Δεν ξέρω πώς ο ιδιοκτήτης μίας θαλαμηγού βλέπει όλους εμάς τους οιονεί πληβείους, που κάνουμε πεζοπορία δίπλα στα σκάφη που κοστίζουν εκατομμύρια ευρώ.

Στις παρέες μου, δεν έχω ιδιοκτήτες θαλαμηγών.

Αλλά έχω ενδιαφέροντες ανθρώπους. Ανθρώπους που εκτιμώ και αγαπώ. Ελπίζοντας στην αμοιβαιότητα των αισθημάτων. Αερολογίες... Πιθανώς. Σαββατόβραδο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους