Μεταξύ 2010 και 2016 δημοσίευσα στην “Αναγγελία” μία θεματική ενότητα ενενήντα ενός (91) πολιτικών άρθρων, όπου ανέλυα το Κεντροκεντρικό Κίνημα, όπως το είχα ονομάσει. Τα άρθρα αυτά είναι τώρα στο...
Μεταξύ 2010 και 2016 δημοσίευσα στην “Αναγγελία” μία θεματική ενότητα ενενήντα ενός (91) πολιτικών άρθρων, όπου ανέλυα το Κεντροκεντρικό Κίνημα, όπως το είχα ονομάσει.
Τα άρθρα αυτά είναι τώρα στο αρχείο και μου θυμίζουν ότι αυτό που ακολούθησε, ήταν ακριβώς εκείνο που είχα διαγνώσει.
Δύο αντίπαλοι πολιτικοί ηγέτες “έβαλαν στο μάτι” το κέντρο και το λεηλάτησαν, αρπάζοντας ό,τι μπόρεσε ο καθένας: Από αριστερά, ο - παντοδύναμος τότε - Τσίπρας εκμαύλισε το μισό του μισού ΠαΣοΚ κι από δεξιά ο – ανερχόμενος τότε – Μητσοτάκης εκμαύλισε το άλλο μισό του μισού.
Από μόνη της αυτή η ανταγωνιστική πράξη των δύο μεγαλύτερων πολιτικών αντιπάλων της τελευταίας δεκαετίας καθόρισε τους όρους του πολιτικού παιγνίου αυτά τα χρόνια.
Από την διπλή αυτή πολιορκία το ΠαΣοΚ ζαλίστηκε.
Κι από τη ζάλη του αυτή δεν συνήλθε ποτέ.
Στα θολά νερά του επιχείρησε να ψαρέψει ο Δούκας.
Η θεωρία και η πράξη του οποίου δημιούργησε όμως ακόμα μεγαλύτερη θολούρα.
Ιδίως όταν η πίεσή του οδήγησε σ' εκείνη την - ανόητη πολιτικά - απόφαση του Συνεδρίου για ΜΗ συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.
Η ζημιά που έκαμε ο Δούκας στο ΠαΣοΚ (και μάλιστα τον καιρό που το κόμμα προσπαθούσε φιλότιμα “να επιστρέψει”) μπορεί ν' αποδειχτεί σύντομα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που του είχε κάνει η μνημονιακή συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία.
Το κέντρο εάλω. Ο Μητσοτάκης του πήρε την αφρόκρεμα και ο Τσίπρας την... κρέμα. Το ΠαΣοΚ υπερφαλαγγίζεται τώρα από την ΕΛΑΣ.
Οι αμήχανες πολιτικές επιλογές της ηγεσίας Ανδρουλάκη καταδίκασαν (οριστικά μάλλον) τον χώρο.
Ο “ανανεωμένος” Τσίπρας οδεύει προς τη μεγάλη νίκη: Να γίνει... αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην επόμενη Βουλή.
Όμως αυτό θα έχει μια οδυνηρή παρενέργεια: Ο πολιτικός χώρος αριστερά της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τις παρυφές του ΚΚΕ δεν θα γίνει ποτέ ξανά εξουσία.
Για έναν πολύ απλό λόγο: Τα δέκα τόσα κομματίδια του χώρου θα “τρώγονται” μεταξύ τους σαν τα σκυλιά.
Ακόμα κι αν ενωθούν σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο (που δεν θα ενωθούν) δεν θα πείσουν κανέναν.
Ούτε καν τους ίδιους.
Ο κύκλος της “προοδευτικής μεταπολίτευσης” έκλεισε. Κλείνει.
Και, θα μου πεις, ποιος θα διεκδικήσει την εξουσία από τη Νέα Δημοκρατία; Το έχω πει πολλές φορές, θα το πω άλλη μία: Η δεξιά της πτέρυγα.
Η οποία τελεί υπό διαμόρφωση.
Ο ηγέτης λείπει μόνο.
Αλλά θα βρεθεί. ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Μην μου ξαναπεί κανείς ότι αυτό που βλέπω ότι θα γίνει (και το γράφω) είναι αυτό που θέλω εγώ να γίνει, γιατί θα γίνουμε από δεκαοχτώ χωριά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους