Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🔴⚪3 χρόνια μετά, το ρολόι ξεκίνησε πάλι να χτυπά🕰️ Κάουνας, 21 Μαϊου 2023, ένα σουτ, μια ήττα, ένας χαμένος τίτλος.

Ο χρόνος παγώνει, οι δείκτες του ρολογιού σταματάνε.

Ένας ολόκληρος οργανισμός ψάχνει να μαζέψει τα κομμάτια του.

Κάποιοι το κατάλαβαν αμέσως, άλλοι λίγες μέρες, λίγους μήνες ή κάποια χρόνια αργότερα. Στο Κάουνας δεν χάθηκε απλώς μία Ευρωλίγκα. Στο Κάουνας ο Ολυμπιακός καταδικάστηκε να (αυτό)τιμωρείται σε κάθε ήττα, σε κάθε στραβοπάτημα, ακόμα και σε κάθε επιτυχία του Παναθηναϊκού μέχρι αυτός να τα καταφέρει.

Από το Κάουνας και μετά, ο Ολυμπιακός δεν πάλευε απλώς να κατακτήσει την Ευρωλίγκα, όπως οι υπόλοιπες ομάδες.

Πάλευε να σκοτώσει τους δαίμονες που κουβάλαγε από την στιγμή που ο Γιουλ ευστόχησε σε αυτό το στοιχειωμένο σουτ.

Και μέχρι να τα καταφέρει, απλά μάζευε πληγές. Στο Βερολίνο είδε τους πράσινους να πατάνε στην κορυφή που εκείνος κυνήγαγε ήδη 3 χρόνια.

Στην πρώτη τους απόπειρα, εκείνοι ζούσαν αυτό που εκείνος δεν τολμούσε πια να ονειρευτεί. Στο Άμπου Ντάμπι μοιάζει να το έχει πιστέψει.

Πνίγεται από τη Μονακό κι από τον ίδιο του τον εαυτό.

Το άγχος καταπίνει άλλη μια προσπάθεια.

Η πληγή ανοίγει ξανά.

Η ίδια πληγή.

Αυτή που ξέσκιζε έναν ολόκληρο οργανισμό για 4 χρόνια.

Μια πληγή τόσο βαθιά που όχι μόνο δεν έκλεινε, αλλά αρκούσε κάθε φορά μια απλή γρατζουνιά για να ξανανοίξει.

Κάθε ήττα ένα πισογύρισμα.

Κάθε κακό κλείσιμο ενός αγώνα, κάθε κακή εμφάνιση μια θύμηση.

Γκρίνια, κριτική που δεν άρμοζαν στην πραγματικότητα που δεν ανταποκρίνονταν στο τώρα, αλλά στο τότε.

Σαν ο Ολυμπιακός να προσπαθούσε επί χρόνια να προχωρήσει μπροστά με το βλέμμα στο παρελθόν.

Σαν τα ρολόγια τελικά να μην είχαν απλά σταματήσει, αλλά να είχαν αρχίσει να πηγαίνουν προς τα πίσω. Το Κάουνας πλήρωνε πάντα και θα συνέχιζε να το πληρώνει μέχρι να το ξορκίσει.

Κι αυτό οι θεοί του μπάσκετ αποφάσισαν να γίνει απέναντι στην ίδια ομάδα που τον είχε πληγώσει πριν 4 χρόνια στο γήπεδο του αιωνίου αντιπάλου του.

Σαν να του είπανε "όλα ή τίποτα", σαν να του είπανε "τώρα ή ποτέ". Κι αυτή τη φορά ήτανε έτοιμος.

Έτοιμος όχι για μια μάχη, αλλά για δύο πολέμους.

Ήξερε πως αυτή τη φορά δεν μπορούσε να χάσει.

Όχι πάλι, όχι εδώ, όχι αυτή τη φορά.

Σε ένα σουρεαλιστικό σκηνικό, σε ένα κατακόκκινο ΟΑΚΑ, σε έναν αγώνα μπάσκετ που τα πρόσωπα αθλητών και θεατών αλλάζανε από την πίεση και το άγχος, ο Ολυμπιακός τα κατάφερε.

Και κατάφερε πολλά παραπάνω από όσα θα γράψει η ιστορία. Στην Αθήνα ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε απλώς την τέταρτη Ευρωλίγκα του.

Κέρδισε τους δαίμονες που είχε βάλει στις βαλίτσες του από το 2023 στο Κάουνας.

Κέρδισε τον καθρέφτη του που του έλεγε εμφατικά όλα αυτά τα χρόνια πως δεν μπορεί.

Κέρδισε το δικαίωμα να ξαναχάσει.

Να ξαναχάσει, να ξανακερδίσει και να ξαναπαλέψει.

Σε έναν κανονικό χωροχρόνο που τα ρολόγια επιτέλους κινούνται και πάλι δεξιόστροφα‼️ ✍️ Γράφει ο Αντώνης Καραμαλέγκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους