Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για την ιστορία, για να μην ξεχνάμε τους ήρωες, και προπάντων για να μη ξεχνάμε το ρόλο της δεξιάς και των αμερικανών σε αυτό το τριτοκοσμικό προτεκτοράτο.

Σαν σήμερα, το μεσημέρι της 31ης Mαίου του 1957, στην παραλιακή στον Αλιμο, ο Στέφανος Σαράφης πήγαινε με τη γυναίκα του για το τακτικό του μπάνιο στη θάλασσα, όταν δέχεται τη δολοφονική επίθεση από μια πράσινη Buick της αμερικανικής αποστολής, με οδηγό τον Αμερικανό λοχία Μάριο Μουζάλι, η οποία τρέχοντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα, πέφτει πάνω στον βουλευτή της ΕΔΑ και πρώην στρατιωτικό αρχηγό του ΕΛΑΣ και στη σύζυγό του Μάριον. Ο Στρατηγός Σαράφης πέφτει νεκρός και η θλιβερή είδηση συγκλονίζει όλη τη χώρα.

Κανείς δεν πιστεύει την επίσημα προβαλλόμενη εκδοχή του ατυχήματος και όλοι μιλούν για μια προγραμματισμένη και στυγερή δολοφονία.

To πόρισμα των επίσημων αρχών δεν ήταν δύσκολο να βγει. "Τροχαίο" ατύχημα. «Η CIA σκότωσε τον άνδρα μου» δήλωσε αργότερα η σύζυγος του, Μάριον που επιβίωσε της επίθεσης. Ο Σαράφης ήταν άνθρωπος που ενσάρκωνε τους πόθους και την ελπίδα μιας Ελλάδας ελεύθερης, ανεξάρτητης χωρίς ξένους και ντόπιους νταβατζήδες.

Η προσχώρηση του στον ΕΛΑΣ αποτέλεσε μια ξεχωριστή στιγμή για το ΕΑΜικό κίνημα της αντίστασης.

Η συμμετοχή του στρατηγού και η ανάδειξή του στη θέση του στρατιωτικού αρχηγού του ΓΣ προσέδωσαν κύρος και αίγλη στον ΕΛΑΣ, ενίσχυσαν τη συσπείρωση και τη μαχητικότητα των γραμμών του.

Οι συνθήκες, όμως, αυτής της προσχώρησης αποτελούν ταυτόχρονα και μια αδρή εικόνα του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του Στέφανου Σαράφη, της φιλοπατρίας, της εντιμότητας και της ανιδιοτέλειάς του.

Δύο φορές συλλαμβάνεται και φυλακίζεται από τους Ιταλούς σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης.

Η θέλησή του, όμως, να παλέψει για την απελευθέρωση της χώρας δεν κάμπτεται και τον οδηγεί στα θεσσαλικά βουνά, όπου λίγο μετά, την άνοιξη του 1943, προσχώρησε στον ΕΛΑΣ και ανέλαβε τη θέση του στρατιωτικού αρχηγού του Γενικού Στρατηγείου.

Η τύχη του στρατηγού, μετά την απελευθέρωση, ακολουθεί τον ίδιο δρόμο, όπως και πολλών άλλων αγωνιστών.

Το ξενόδουλο μεταβαρκιζιανό καθεστώς, τον εκδικήθηκε με άγριους διωγμούς.

Εξορίστηκε στη Σέριφο και στην Ικαρία.

Το 1948 τον στέλνουν στη Μακρόνησο, όπου αντιμετωπίζει θαρραλέα τις φρικαλεότητες των βασανιστών.

Το 1951, όντας εξόριστος στον Αϊ Στράτη, εκλέγεται βουλευτής της ΕΔΑ, αλλά, δυο μήνες μετά, η εκλογή ακυρώνεται αυθαίρετα.

Στις εκλογές του 1956, εκλέγεται και πάλι βουλευτής της ΕΔΑ, της οποίας πλέον έχει εκλεγεί στη θέση του Γραμματέα και του μέλους της Διοικούσας Επιτροπής.

Μετά τη δολοφονία του, ο Σύνδεσμός Φίλων των Ελλήνων Εβραίων τίμησε τους ηγέτες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, ανάμεσά του και τον Υποστράτηγο Στέφανο Σαράφη για το ρόλο τους στη σωτηρία των Εβραίων της Ελλάδας από τους Ναζί και το Ολοκαύτωμα. (Σημείωση: Μην μπερδεύουμε τους Εβραίους με τους Σιωνιστές, δεν είναι το ίδιο.

Ειδικά τους έλληνες Εβραίους που τους λεηλατούσαν την περιουσία δοσίλογοι, ταγματασφαλίτες, πρόγονοι πολιτικών, και ελληνική εκκλησία.) Στην παραλιακή Αθηνών στο ύψος του Αλίμου, λίγα μέτρα από το σημείο της δολοφονίας βρίσκεται κατόπιν απαίτησης της εβραϊκής κοινότητας, των συλλόγων αγωνιστών εθνικής αντίστασης, και κατοίκων της περιοχής, το άγαλμα του Στέφανου Σαράφη. «Μαζί ο λαός που τόσο υπέφερε, συναδελφώνεται, ενώνεται και αγωνίζεται για να ζήσει.

Αυτή είναι η απάντησή του σε όλα τα τεχνητά σχήματα που έχουν σαν σκοπό να τον ξεγελάσουν, να τον χωρίσουν, να τον εμποδίσουν να αγωνιστεί». - Στέφανος Σαράφης, 1944.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους