Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Να λες πως πιστεύεις στην αγάπη και να κουβαλάς μίσος για τον γκέι δίπλα σου είναι σαν να κρατάς μια λύρα με σπασμένες χορδές και να ισχυρίζεσαι πως παίζεις μουσική.

Ο ήχος δεν βγαίνει.

Μόνο θόρυβος.

Ο άνθρωπος που επικαλείται τον Χριστό για να δικαιολογήσει την περιφρόνηση ίσως δεν φοβάται τον άλλον· ίσως φοβάται τον ίδιο του τον εαυτό.

Γιατί το μίσος δεν είναι δύναμη.

Είναι μια μόνιμη άμυνα απέναντι σε κάτι που αρνείσαι να καταλάβεις.

Η πίστη, όταν είναι αληθινή, σε γονατίζει μπροστά στο μυστήριο του ανθρώπου.

Το μίσος σε κάνει δικαστή.

Και ο δικαστής νιώθει ανώτερος, ενώ ο πιστός ξέρει ότι είναι ατελής.

Υπάρχει μια ωμή ειρωνεία σε αυτό: να μιλάς για έλεος και να προσφέρεις απόρριψη· να μιλάς για σωτηρία και να σκορπάς περιφρόνηση· να μιλάς για φως και να συντηρείς σκοτάδι μέσα σου.

Το πρόβλημα δεν είναι ο γκέι.

Το πρόβλημα είναι η ανάγκη να βρεθεί κάποιος πάνω στον οποίο θα φορτωθεί ο φόβος, η οργή ή η ανασφάλεια.

Στο τέλος, ο άνθρωπος δεν κρίνεται από το ποιον καταδίκασε, αλλά από το πόση ανθρωπιά μπόρεσε να αντέξει μέσα του. Και η ανθρωπιά αρχίζει εκεί που τελειώνει η ανάγκη να μισείς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους