Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές στην παγκόσμια ιστορία που η ισχύς των όπλων και η αλαζονεία των μεγάλων δυνάμεων καταρρέουν μπροστά στο ηθικό ανάστημα ενός και μόνο ανθρώπου.

Στην περίπτωση της Κύπρου, η πιο τρανή απόδειξη αυτής της αλήθειας γράφτηκε με το αίμα και τους στίχους ενός 18χρονου μαθητή από την Πάφο. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ήταν η ζωντανή συνείδηση ενός ολόκληρου λαού, που με την πένα και την αυτοθυσία του κατάφερε να εκθέσει ανεπανόρθωτα τη βρετανική δικαιοσύνη και να συγκλονίσει τη διεθνή κοινή γνώμη. ​Η δράση του Παλληκαρίδη ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, όταν σε ηλικία μόλις 15 ετών κατέβασε τη βρετανική σημαία από το Ιακώβειο Γυμνάσιο κατά τη διάρκεια των εορτασμών για τη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ.

Αυτή η πράξη δεν ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα, αλλά η αρχή μιας συνειδητής πορείας προς την ελευθερία.

Όταν αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα θρανία για να ανέβει στο βουνό, άφησε στους συμμαθητές του εκείνο το εμβληματικό σημείωμα, ξεκαθαρίζοντας ότι προτιμούσε να πεθάνει όρθιος στα βουνά παρά να ζει γονατιστός.

Η σύλληψή του τον Δεκέμβριο του 1956 με ένα σκουριασμένο, μη λειτουργικό όπλο, έδωσε το έναυσμα για μια από τις πιο προκλητικές δίκες της αποικιοκρατίας. ​Οι Βρετανοί, εγκλωβισμένοι στην ανάγκη τους να τρομοκρατήσουν τον κυπριακό πληθυσμό, αποφάσισαν να εξαντλήσουν όλη τη στυγνή αυστηρότητα του νόμου πάνω σε ένα παιδί.

Παρά τις διεθνείς αντιδράσεις, τις εκκλήσεις από την ελληνική κυβέρνηση, ακόμα και από Βρετανούς βουλευτές που έβλεπαν το πολιτικό κόστους αυτής της βαρβαρότητας, ο Χάρντινγκ αρνήθηκε να δώσει χάρη.

Η στάση του Παλληκαρίδη μπροστά στους δικαστές του ήταν ατάραχη.

Δεν ζήτησε έλεος, δεν απολογήθηκε, αλλά δήλωσε με απόλυτη ψυχραιμία ότι έπραξε το καθήκον του ως άνθρωπος που διεκδικεί την ελευθερία της πατρίδας του. ​Η νύχτα της 14ης Μαρτίου 1957, όταν ο Ευαγόρας οδηγήθηκε στην αγχόνη ψάλλοντας, σφράγισε την ηθική ήττα της βρετανικής αυτοκρατορίας. Οι Άγγλοι πίστευαν ότι κρεμώντας τον Παλληκαρίδη θα έσβηναν τη φλόγα του αγώνα, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να τον μετατρέψουν σε έναν αιώνιο φάρο αντίστασης.

Η θυσία του απέδειξε στον κόσμο ότι η ελευθερία δεν είναι ένα δικαίωμα που παραχωρείται από τους ισχυρούς, αλλά μια αξία που κερδίζεται με την άρνηση να συμβιβαστείς με την υποταγή.

Η ιστορία του Ευαγόρα Παλληκαρίδη παραμένει μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η νεολαία αυτού του τόπου κρύβει μέσα της τη δύναμη να αλλάξει τη ροή των γεγονότων, αρκεί να έχει την πίστη και το ανάστημα να κοιτάξει τον φόβο στα μάτια. ​Η μνήμη των ηρώων δεν διατηρείται με λόγια, αλλά με τη στάση ζωής μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους