Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νίκος Ανδρουλάκης: Λύση μη διάλυσης Φυσικά δεν φταίνε οι δημοσκόποι. Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, που είναι να μετρούν τις προτιμήσεις του κόσμου.

Και δεν έχουν κανένα λόγο να μην την κάνουν καλά.

Συνεπώς, το να επιτίθεσαι στους δημοσκόπους δεν οδηγεί πουθενά.

Η καταγγελία ουδέποτε αποτέλεσε αποτελεσματική τακτική, διότι χαρακτηρίζει πολιτικούς και κόμματα που βρίσκονται σε προφανή δύσκολη θέση.

Η αντίδραση του αδυνάμου είναι η καταγγελία.

Ενοχλήθηκαν στο Κίνημα επειδή η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα τους προσπέρασε σε δύο δημοσκοπήσεις.

Η νευρικότητα και η απώλεια της ψυχραιμίας θολώνουν το μυαλό.

Ετσι, οι σύντροφοι του ΠΑΣΟΚ αγνοούν πως πάντα οι δημοσκοπήσεις των πρώτων ημερών από την ίδρυση ενός κόμματος τού δίνουν έναν αέρα.

Τα παραδείγματα είναι πολλά.

Με την πάροδο του χρόνου, όταν κατακαθίσουν οι πρώτες εντυπώσεις, οι μετρήσεις προσγειώνονται σε άλλα ποσοστά.

Ας περιμένουν, λοιπόν, εκεί στο ΠΑΣΟΚ μέχρι το τέλος Ιουνίου και βάλε, για να αποτιμήσουν την κατάσταση.

Πάντως,το να τα φορτώσεις όλα στον Νίκο Ανδρουλάκη είναι η εύκολη λύση, όμως δεν είναι λύση.

Οποιος πιστεύει πως κάποιο άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ θα ήταν καλύτερος αρχηγός, ας μας πει το όνομά του.

Ουδείς ποτέ θεώρησε τον Ν. Ανδρουλάκη χαρισματικό ηγέτη.

Νομίζω πως και ο ίδιος δεν το πιστεύει.

Ομως αυτός ο μονίμως θυμωμένος, ο μονοθεματικός και όπως αλλιώς, υποτιμητικά, τον αποκαλούν εχθροί και σύντροφοι είναι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει ενωμένο το ΠΑΣΟΚ.

Βεβαίως, σηκώνει πολλή συζήτηση αν σήμερα το ΠΑΣΟΚ έχει ουσιαστικό λόγο ύπαρξης.

Αν μπορεί να προσφέρει κάτι στην ελληνική κοινωνία ή αν απλώς υπάρχει εις ανάμνησιν των ένδοξων ημερών.

Δύο είναι τα διακριτά ρεύματα που διατρέχουν οριζοντίως και καθέτως το όλον ΠΑΣΟΚ και εκφράζονται από την Αννα Διαμαντοπούλου και τον Χάρη Δούκα.

Και οι δύο έχουν συγκεκριμένες πολιτικές πλατφόρμες οι οποίες απηχούν τη βάση του Κινήματος. Του Χ. Δούκα πλειοψηφικά, της Α. Διαμαντοπούλου μειοψηφικά.

Επειδή οι δύο διαμετρικά αντίθετες προτάσεις αφορούν τις συμμαχίες, δηλαδή σε τελική ανάλυση τη στρατηγική της εξουσίας, δεν επιδέχονται καμιά σύνθεση.

Ή με τον Τσίπρα ή με τη Νέα Δημοκρατία.

Αυτή τη στιγμή ο μόνος που μπορεί, ακροβατώντας χωρίς δίχτυ από κάτω, να τηρήσει τις ισορροπίες είναι ο Ν. Ανδρουλάκης, ο οποίος ταυτοχρόνως καλείται να αντιμετωπίσει στην Ελλάδα και τα προβλήματα που ταλανίζουν ολόκληρη την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Θέμα προς διάλογο, αν οι δύο πλατφόρμες του Χ. Δούκα και της Α. Διαμαντοπούλου συμβάλλουν στη σταθερότητα του πολιτικού μας συστήματος, καθώς αμφότεροι, εξ αντικειμένου, επιφυλάσσουν στο ΠΑΣΟΚ τον ρόλο του κόμματος FDP του Χανς Ντίτριχ Γκένσερ.

Μικρό το κόμμα του, αλλά συγκυβέρνησε επί σχεδόν είκοσι χρόνια. ΥΓ.: Χθες η Ρέα Βιτάλη μας θύμισε την πάντα επίκαιρη ατάκα του Στέφανου Μάνου: «Ο Αλ. Τσίπρας έχει το προσόν να μην ντρέπεται». ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ 30/5/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους