Γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1966 στο Μεντεγίν της Κολομβίας, ο Χιγκίτα κέρδισε τους φιλάθλους με την ικανότητά του να βγαίνει έξω από την περιοχή του και να παίζει ποδόσφαιρο, εδραιώνοντας τον ρόλο...
Γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1966 στο Μεντεγίν της Κολομβίας, ο Χιγκίτα κέρδισε τους φιλάθλους με την ικανότητά του να βγαίνει έξω από την περιοχή του και να παίζει ποδόσφαιρο, εδραιώνοντας τον ρόλο του «λίμπερο-τερματοφύλακα». Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 1985 με τους Μιγιονάριος στη Μπογκοτά, και την επόμενη χρονιά μετακόμισε στην Ατλέτικο Νασιονάλ, την ομάδα της πόλης του. Ο Ματουράνα ήταν ο προπονητής του στην Ατλέτικο Νασινάλ: «Έχουμε κάτι έξτρα, πολύ ξεχωριστό, που κάνει τη διαφορά. Λέγεται Ρενέ Χιγκίτα.
Με τον Ρενέ να λειτουργεί ως λίμπερο, έχουμε ουσιαστικά 11 παίκτες γηπέδου.» Και όταν τον συνέκρινε με τον Γιαν Γιόνγκμπλουντ, τον θρυλικό τερματοφύλακα των Ολλανδών του ολοκληρωτικού Ποδοσφαίρου ήταν κατηγορηματικός : «Ο Ολλανδός έβγαινε απλώς για να διώξει την μπάλα στις κερκίδες. Ο Χιγκίτα μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα με αυτή.» Η Ατλέτικο Νασιονάλ του Ματουράνα, γνωστή ως «Η ομάδα των αμιγώς ντόπιων» επειδή αποτελείτο αποκλειστικά από Κολομβιανούς παίκτες, ξεκίνησε στο τουρνουά αποφασισμένη να σπάσει μια μακρά ιστορία αποτυχιών των συλλόγων της χώρας στο Λιμπερταδόρες.
Στα ημιτελικά, η Ντανούμπιο από την Ουρουγουάη γνώρισε το διασυρμό με 6-0 στο Μεντεγίν με τον Αλμπέιρο Ουσουριάγκα να σκοράρει τέσσερις φορές.
Ο διπλός τελικός κόντρα στη Ολίμπια της Παραγουάης, ήταν θρίλερ: μετά από δύο παιχνίδια και συνολικό σκορ 2-2, η αναμέτριση πήγε στα πέναλτι όπου έγιναν 18 εκετελέσεις! Με έναν τεράστιο Χιγκίτα να αποκρούει τέσσερα πέναλτι και τον Λεονέλ Άλβαρες να σκοράρει το τελευταίο, η Ατλέτικο Νασιονάλ ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφή του Νοτιοαμερικάνικου ποδοσφαίρου.
Χαρακτηριστική παραμένει μία κούρσα του Χιγκίτα από τα αριστερά κατά τη διάρκεια της αναμέτρισης που αφού πέρασε 2-3 αντιπάλους τον ανέκοψαν με φάουλ.
Αργότερα στον τελικό του Ιντεραμερικάνα διέσυρε με 6-1 τη Πούμας από το Μεξικό για να αναδειχθεί με αυτό τον τρόπο Πρωταθλήτρια Βόρειας και Νότιας Αμερικής.
Η πορεία εκείνη μέχρι τη κορυφή ωστόσο δεν ήταν αποκλειστικά ποδοσφαιρική υπόθεση.
Ήδη από τα προημιτελικά κόντρα στους Μιγιονάριος, το Καρτέλ του Μεντεγίν κατηγορήθηκε ότι απείλησε τον διαιτητή ώστε να ευνοεί τη Νασιονάλ — γεγονός που παραμένει ανοιχτή πληγή στη σχέση των δύο ομάδων μέχρι σήμερα.
Εκ του αποτελέσματος πάντως η διαιτησία ήταν σκανδαλωδώς υπέρ της Νασιονάλ. Ο Χουάν Μπάβα, ένας από τους διαιτητές που σφύριξαν τον δεύτερο ημιτελικό με τη Ντανούμπιο, αποκάλυψε στην Αργεντίνικη τηλεόραση ότι άνθρωπος του Πάμπλο Εσκομπάρ μπήκε στα αποδυτήρια πριν τον αγώνα με μια βαλίτσα και είπε: «Εδώ είναι τα χρήματα, κανονίστε να κερδίσει η Νασιονάλ». Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, ο διαιτητής Άλβαρο Ορτέγκα δολοφονήθηκε στο Μεντεγίν — γεγονός που ανάγκασε την Κολομβιανή Ομοσπονδία να ακυρώσει ολόκληρο το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς.
Ο θρίαμβος της Νασιονάλ γέμισε σκιές πάνω από τη λάμψη του.
Και αποτελεί κεφάλαιο της πιο μαύρης εποχής στην ιστορία της Κολομβίας.
Ένα χρόνο μετά στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας, στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων η Δυτική Γερμανία πέτυχε το 1-0 στο 89', αλλά η Κολομβία αντέδρασε αμέσως, έπειτα από όμορφο ομαδικό συνδυασμό και εξαιρετική πάσα του Βαλντεράμα ο Φρέντι Ρινκόν ισοφάρισε στο 93' και εξασφάλισε την πρόκριση στους "Καφετέρος". Στους «16» όμως, ο Καμερουνέζος Ροζέ Μίλα εκμεταλλεύτηκε ένα ολέθριο λάθος του Χιγκίτα που βρισκόταν μακριά από την εστία, και προσπάθησε να τον ντριμπλάρει.
Τότε ο Καμερουνέζος επιθετικός του αφαίρεσε την μπάλα και σκόραρε σε άδεια εστία.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1995, σε φιλικό κόντρα στην Αγγλία στο Γουέμπλεϊ, ο Τζέιμι Ρέντκναπ σούταρε από μακρυά και ο Χιγκίτα — αν και ο διαιτητής είχε ήδη σφυρίξει οφσάιντ — πήδηξε στον αέρα οριζοντίωσε το σώμα του με το πρόσωπο προς τα κάτω, τα χέρια ανοιχτά και απέκρουσε την μπάλα με τις φτέρνες του, Ο ίδιος αποκάλυψε αργότερα την έμπνευσή του: «Εκείνη την ημέρα στην Αγγλία, μου ήρθε η μπάλα έτσι ακριβώς όπως την ήθελα, πέντε χρόνια περίμενα αυτή τη μπαλιά!» Η φάση αυτή αν και εκτός ...φάσης έμεινε στην ιστορία ως το >. Ο ίδιος αποκαλεί την αλλαγή που επέφερε στον τρόπο παιχνιδιού του σύγχρονου τερματοφύλακα ως «τον τρόπο του Χιγκίτα» (the Higuita's way) και ήταν πεπεισμένος για τη βαρύτητά της: «Ούτε ο Πελέ, ο Μαραντόνα ή ο Μέσι το έχουν πετύχει αυτό.
Ήρθε ένας Κολομβιανός και ουσιαστικά είπε σε όλους: "Αυτός είναι ο Νόμος Χιγκίτα.
Έτσι πρέπει να παίζουν οι τερματοφύλακες.". Λέγεται πως ο Χιγκίτα και η ευχέρια του με τη μπάλα στα πόδια επηρέασαν την ΦΙΦΑ να αλλάξει τον κανονισμό που μέχρι τότε (1992) επέτρεπε στον τερματοφύλακα να πιάνει τη μπάλα με τα χέρια έπειτα από πάσα συμπαίχτη του.
Το 1993, ο Χιγκίτα αποδέχτηκε να παίξει τον μεσολαβητή στην πληρωμή λύτρων για την απελευθέρωση της κόρης του Κάρλος Μολίνα, αντιπάλου του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Εισέπραξε 64.000 δολάρια για τον ρόλο του και εκτίει επτά μήνες φυλάκισης χωρίς δίκη. «Ενήργησα για ανθρωπιστικούς λόγους.
Αν χρειαζόταν ξανά να βοηθήσω κάποιον να ελευθερωθεί, θα το έκανα χωρίς δισταγμό» . Χάνοντας έτσι την ευκαιρία να εκπροσωπήσει τη χώρα του στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994, Έχει βρει δίχτυα 43 φορές σε επίσημες αναμετρήσεις με τα 35 από αυτά ήταν από την άσπρη βούλα ενώ τα υπόλοιπα κυρίως από απευθείας εκτελέσεις φάουλ.
Έχει αναδειχθεί δύο φορές πρωταθλητής Κολομβίας με την Ατλέτικο Νασιονάλ και δύο φορές ήταν μέλος της κορυφαίας 11άδας της Νοτίου Αμερικής. Ο Ρενέ Χιγκίτα έζησε στα άκρα ανάμεσα στην ιδιοφυία και τη τρέλα. Δίκαια μπορεί κάποιος να πει ότι ήταν το τέλειο ποδοσφαιρικό προιόν της Κολομβίας των 80's 90's.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους