Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην Ελλάδα υπάρχει μία ισχυρή διαχωριστική ιδεολογική τομή που δεν παρακολουθεί 100% την ταξική διάρθρωση.

Αυτή η διαιρετική τομή χρειάζεται να περάσουν 150 χρόνια ή να συμβεί ένα άλλο κοσμοϊστορικό γεγονός.

Έτσι ορόσημα, τοπόσημα, πρόσωπα εντάσσονται σε μία ενιαία τουλάχιστον ιστορική αφήγηση.

Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.

Και η Ισπανία έχει την ίδια ιδεολογική τομή.

Ανάλογα σε ποια φάση βρίσκεται ο καπιταλισμός και ποιο είναι το πίσω όριο της εργατικής τάξης (εδώ έρχεται το ταξικό) στο ένα από τα δύο μπλοκ υπάρχει ένα κόμμα που ηγεμονεύει.

Στο άλλο ιδεολογικό μπλοκ τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα.

Υπάρχει σταθερά ένα κόμμα που ηγεμονεύει, η ΝΔ που μπορεί με άνεση ανάλογα με τα προτάγματα της εποχής να μετακινείται στα όρια του πόλου της και το ζήτημα της κυρίαρχης αντίληψης για τα πράγματα να είναι ένα ζήτημα που καθορίζεται στο εσωτερικό της (λαϊκή δεξιά, νεοφιλελεύθεροι, ακροδεξιά). Στην από εδώ μπάντα τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα.

Γιατί δεν κατάφερε το ΠΑΣΟΚ να είναι το κόμμα που ηγεμονεύει για πάντα; Προφανώς εξαιτίας των μετατοπίσεων της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, αλλά και της μεγάλης φθοράς στον αξιακό πυρήνα του από εδώ μπλοκ.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι κοινοβουλευτικό και στηρίζεται σε πολλά κόμματα.

Δεν είμαστε στις ΗΠΑ.

Υπάρχει εξαιτίας της διαιρετικής τομής διπολισμός, έχει εμφανιστεί ιστορικά ισχυρός δικομματισμός και μπορεί να ξαναεμφανιστεί, αλλά κόμματα προφανώς και υπήρχαν και θα υπάρχουν.

Και ανάλογα με το πίσω όριο της εργατικής τάξης και την κοινωνική συνθήκη ο πολιτικός ανταγωνισμός εντός του πόλου παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Και μέσα σε τόσο απλό πλαίσιο δεν είναι δύσκολο κάποιος να βρει πολιτικό επιχείρημα για να υποστηρίξει τις θέσεις του.

Είναι πολύ ισχυρό το επιχείρημα για την αναγκαιότητα να υπάρχουν κόμματα.

Η απορία δεν είναι αυτό το επιχείρημα.

Η απορία είναι γιατί δεν υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις για τη διεκδίκηση της διακυβέρνησης, ποια η διαφορά με προηγούμενα χρόνια; Η κοινωνική πλειοψηφία σήμερα ζει σε καθεστώς μνημονίων χωρίς μνημόνια.

Η ακρίβεια δεν είναι μία αφηρημένη έννοια, είναι οι άνθρωποι που στο σούπερ μάρκετ υπολογίζουν τα ψώνια τους στο κινητό για να μην γίνουν ρεζίλι στο ταμείο.

Το ίδιο και η στεγαστική κρίση.

Η δημοκρατία έχει καταρρακωθεί στον πυρήνα της.

Η διαφθορά και η διαπλοκή δεν είναι μόνο μείζονα ηθικά ζητήματα, είναι μηχανές διεύρυνσης των ανισοτήτων.

Δεν είναι αυτοί ικανοί λόγοι για να διεκδικηθεί κυβερνητική διέξοδος από τα αριστερά; Από αυτή τη συνθήκη αντλούνται πολιτικά επιχειρήματα.

Και από αυτούς που υποστηρίζουν την αναγκαιότητα γιατί τα άρρητα ρήματα και το ό,τι να ναι δεν πάνε κανέναν μακριά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους