Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διαβάζω ακόμα και σήμερα σχόλια του τύπου: Πού ξανακούστηκε γυναίκα να ασχολείται με την πολιτική; Και κάθε φορά αναρωτιέμαι: Σε ποια εποχή ακριβώς ζούμε; Γιατί άλλο πράγμα να διαφωνείς με τις απόψεις μιας γυναίκας και άλλο να θεωρείς ότι δεν έχει δικαίωμα να έχει άποψη επειδή είναι γυναίκα.

Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε όλοι μεταξύ μας.

Η δημοκρατία δεν χτίστηκε πάνω στη συμφωνία.

Χτίστηκε πάνω στο δικαίωμα να μιλάς, να κρίνεις, να συμμετέχεις και να διεκδικείς.

Κάποτε έλεγαν ότι η γυναίκα δεν πρέπει να ψηφίζει.

Μετά έλεγαν ότι δεν πρέπει να εργάζεται.

Μετά ότι δεν πρέπει να σπουδάζει.

Μετά ότι δεν πρέπει να διοικεί.

Και κάθε φορά η ιστορία τούς διέψευδε.

Αν οι γυναίκες δεν είχαν το θάρρος να σηκώσουν το κεφάλι τους, δεν θα γνωρίζαμε μορφές όπως η Μελίνα Μερκούρη, η Μαρία Κάλλας που άλλαξε την παγκόσμια όπερα, η Υπατία, η Ρόζα Παρκς, η Οριάνα Φαλάτσι και τόσες άλλες που τόλμησαν να μιλήσουν όταν όλοι τους έλεγαν να σωπάσουν.

Η πολιτική δεν είναι ανδρικό προνόμιο.

Η πολιτική είναι υπόθεση των πολιτών.

Και οι γυναίκες είναι πολίτες.

Πληρώνουν φόρους.

Μεγαλώνουν παιδιά. Εργάζονται. Αγωνίζονται.

Ζουν τα ίδια προβλήματα με όλους.

Άρα έχουν κάθε δικαίωμα να συμμετέχουν, να εκλέγονται, να κρίνουν και να διεκδικούν.

Δεν ζητούν άδεια.

Δεν ζητούν χάρη.

Ζητούν αυτό που έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο εδώ και δεκαετίες: Σεβασμό.

Γιατί η δημοκρατία δεν φοβάται τη γυναικεία φωνή.

Τη φοβούνται μόνο όσοι δεν αντέχουν να την ακούσουν. Υ.Γ: Μην παρεξηγηθώ… 😄 Δεν κατεβαίνω στην πολιτική, ούτε ξεκίνησα προεκλογική εκστρατεία.

Απλώς διάβασα για άλλη μια φορά ότι κάποιοι θεωρούν πως η πολιτική είναι ανδρική υπόθεση και μου ανέβηκε η πίεση.

Όσο για το γαλάζιο σακάκι, είναι απλώς σακάκι. Μην αρχίσουμε τα σενάρια! 😂Έχω άποψη, αλλά δεν πήρα και φόρα να κυβερνήσω τη χώρα.😄💙🤍

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους