Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα το 1977, ''έφυγε'' ο κομμουνιστής λογοτέχνης, θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής, εμπνευστής και ψυχή του «θεάτρου του βουνού» Βασίλης Ρώτας.

Το παιδί απ’ το Χιλιομόδι, στη μακριά και πολυτάραχη ζωή του, στάθηκε ένας πλήρης πνευματικός άνθρωπος, καλλιεργώντας όλα τα είδη του λόγου.

Ποίηση, διηγηματογραφία, θέατρο, κριτική, δοκίμιο.

Ενας ισόβιος πνευματικός στρατευμένος στην υπηρεσία της τέχνης και της παίδευσης του λαού για κοινωνική και πνευματική πρόοδο.

Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του ''Θεάτρου του βουνού''. Στην πολιτιστική και ειδικά στη θεατρική δραστηριότητα που ανέπτυξε το ΕΑΜικό κίνημα, με την Παιδεία και την Τέχνη να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων προς την κοινωνική αλληλεγγύη και ισότητα, τη συλλογική και εθελοντική δράση εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών, η συμβολή του Βασίλη Ρώτα υπήρξε καθοριστική.

Μια πολύ σπουδαία προσφορά του ήταν η μετάφραση του σαιξπηρικού έργου και μπόρεσε ν' αποδώσει στη γλώσσα μας όλα τα δράματα, κωμωδίες, τραγωδίες του, όπως και όλα τα ποιήματα και σονέτα του.

Χάρη στον Ρώτα, το ελληνικό θέατρο και ο Ελληνας αναγνώστης κατέχουν πια το σύνολο του σαιξπηρικού λόγου, ως ­ ένα άλλο μέγιστο «δώρημα» για δραματουργούς, μεταφραστές, ηθοποιούς, θεατές. Ο Βασίλης Ρώτας πιστοποιούσε με όλο του το έργο ότι μια τέχνη που αδιαφορεί για τον ανθρώπινο πόνο και δε συμβάλλει στη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου, πολλές φορές, άθελά της, λειτουργεί σύμφωνα με τις επιταγές της μειοψηφίας των κοινωνικά προνομιούχων.. Γιάννη Ρίτσου: Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΒΑΣΙΛΗΣ Ο ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΟΣ Στον Βασίλη ΡΩΤΑ Μπάρμπα Βασίλη, έι μπάρμπα Βασίλη, εσύ που γνώριζες ως μέσα την καρδιά και τη λαλιά του βουνού και της θάλασσας, εσύ που συντρόφευες τα πουλιά, τα κλαδιά, το νερό, τη φωτιά, τα τζιτζίκια, εσύ πού μας έψηνες με ξεροθύμαρο τον πιο συντροφικό καφέ κάτω απ’ τα πεύκα του Πόρου, Εσύ «Να ζει το Μεσολόγγι», εσύ «Βελεστινλής ο Ρήγας», εσύ «Κολοκοτρώνης» καβαλάρης στο μακρόχαιτο φαρί σου, εσύ η Κιθάρα σου με το Γαρύφαλο στ’ αυτί της, εσύ γενειοφόρος “Αη Αντάρτης στα ελατόβουνα με το Γεράσιμο Σταύρου, Εσύ με τις Σκιερές Μορφές από χαρτόνι κι από σπάγγο πάνω στο τεντωμένο κάτασπρο φαντό απ’ το μεσοφούστανο της Μπουμπουλίνας να βλέπουν και ν’ ακούνε τα παιδιά και τα πουλιά και να μην ξεχωρίζουν ποιανού η φωνή, ποιανού το γέλιο και ποιανού το κλάμα (μονάχα το καλό και το κακό να ξεχωρίζουν στην εντέλεια) έτσι που κούρντιζες τη μια καρδιά μέσα στις χίλιες και στα οχτώ μιλιούνια κι άλλαζες τη φλογέρα με ντουφέκι, το ντουφέκι με φλογέρα κι αντιλαλούσαν τα φαράγγια λεβεντιά, χορό, κρασί, βιολί, λαγούτο και ποτάμι, Εσύ πού θέριζες χρυσοδρεπανιστής λέξη τη λέξη απ’ του λαού το στόμα στάχι, θυμάρι, παπαρούνα, εμπρός και ζήτω και χάριζες παράθυρα στον κόσμο απ’ τη μεριά που ροδοσκάει η αυγούλα — άι, ωρέ Αβασίλευτε μπάρμπα Βασίλη, η αντρειά κι η ντομπροσύνη, Εσύ μ’ ένα φεγγάρι παραμάσκαλα νυχτοπερπατητής στα κινούμενα δάση του Σαίξπηρ, με μαστοριά παλεύοντας σπαθοφόρα φαντάσματα, γεράκια, πύργους και κρυφόλαλα σονέτα, πότε τα κόκαλα ρωτώντας πλάι στον Άμλετ, πότε φυτεύοντας ανθόσπορους στου Ληρ την άγρια γενειάδα, πότε χτενίζοντας στη λίμνη τα μακριά μαλλιά της Οφηλίας με μισοφέγγαρη χτένα, Καλέ παππούλη, καλέ σύντροφε, καλέ παιδόπουλο μπάρμπα Βασίλη, ντουφέκια κλέφτικα ελασίτικα κρέμονται στα κλαδιά του τραγουδιού σου, πλατάνια, βρύσες, άλογα κανοναρχάνε το ρυθμό σου — άι, ωρέ Αβασίλευτε μπάρμπα Βασίλη, εσύ πού πάντοτες πάνου απ’ τη Δόξα έβαζες την Πανώρια Κόρη Λευτεριά, το Δίκιο, την Ισότη, άιντε, στο κόκκινο αηδημητριάτικο φαρί σου, χόπλα, χόπλα, Σε καρτεράει ο μπάρμπα Κώστας που άρχισε ν’ ακούει τ’ αηδόνια πλάι στην κρήνη και να σκαρώνει ακόμη ένα σατιρικό από κείνα του για τον «Ελεύθερο Κόσμο», σε καρτεράει κι ο μπάρμπα Μάρκος που τα πόδια του ξαναγερέψαν και σεργιανάει μεσάνυχτα στα ποτισμένα περβολάκια κάτω απ’ τα λυχνοφώτιστα παράθυρα της Αρετούσας, Άιντε, σέ καρτεράν, μπάρμπα Βασίλη, να ξαποστάσεις και να ξεδιψάσεις στην Πηγή των Αθανάτων, αφήνοντας στον κόσμο το εγερτήριο λαϊκό σου τραγούδι για τη μεγάλη μάχη της Ειρήνης. ΑΘΗΝΑ, ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ, 30.V-12.IX.77 (Φωτογραφία: Σπύρος Μελετζής. «Ο Βασίλης Ρώτας στα ελεύθερα βουνά του ΕΑΜ»)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους