Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Μαραθώνιος μιας ημιτελούς Άνοιξης! https://m.youtube.com/watch?v=Mv-oM2DesPA&pp=ygVhzr8gzrzOsc-BzrHOuM-Ozr3Ouc6_z4IgzrzOuc6xz4IgzrfOvM65z4TOtc67zr_Phc-CIM6xzr3Ov865zr7Ot8-CI Γιάννης Ρίτσος, την 27η Μαΐου του 1963 «αποχαιρετώντας» τον Γρηγόρη Λαμπράκη: «Έπεσε ο μέγας δρυς στη γης, σε μέγα αγώνα - πουλιά και φύλλα στάθηκαν στον ουρανό η Ελλάδα τον εκράτησε στα δυο της γόνα, στο βαθυπόρφυρο του Μάη εσπερινό κι ενώ από τους πόρους της η οργή της αίμα ιδρώνει, τινάζεται όλη ανάμεσα στον άγιο λαό, κι ολόρθη τον υψώνει, μεσιανό καδρόνι, ψηλά, στο θόλο, στης Ειρήνης το ναό». ( Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Αυγή» στις 28 Μαΐου 1963) Και ο Νικηφόρος Βρεττάκος: Επιτάφιο επίγραμμα του Λαμπράκη «Σηκώνοντας στους ώμους του το έπαθλο του Μαραθωνίου ο ωραίος νεκρός κατεβαίνει στον άδη, ’κει που οι αιώνιοι Έλληνες τον καρτερούν.

Αλλ’ όμως τούς πάει μισό τ’ άγγελμα: ΝΕΝΙΚΗ- άλλοι σας φέρνουν πίσω μου το ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ.

Εγώ δεν ήτανε να ρθω τόσο ενωρίς, εμένα, στων Πλαταιών τη χώρα και του Μαραθώνα, με σκοτώσανε οι Πέρσες.» (Δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης», τ. 101, Μάιος 1963, σελ. 387 https://www.openbook.gr/epithewrisi-texnis-1954-1967/ Γιατί ο Γρηγόρης Λαμπράκης ζει, ως κάλεσμα, ως υποχρέωση, ως καθήκον,ως ελπίδα. ΖΕΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ Για να μην ξεθωριάσει αυτή η πολύτιμη.

Όπως οι αήθεις φαυλεπίφαυλοι επιδιώκουν.

Όπως ο κορυφαίος στη χορεία αυτών, ο ανοίκειος ασυναίσθητος οιηματίας, που είχε εκστομίσει το παρακάτω ασεβές τον Μάη του 2018: «Τι τον νοιάζει τον 17χρονο για τον Λαμπράκη; Τι τον ενδιαφέρει τι έγινε το 1963» Και όπως είχε πει τότε η ανεπίγνωστη Μαρία Σπυράκη: «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είχε γεννηθεί το 1963» Σημ. Η πλατεία Ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη βρίσκεται στη γενετειρά του Κερασίτσα Τεγέας Αρκαδίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους