Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι τέτοια η ψυχοσύνθεση αυτής της ομάδας που κάθε της μεγάλη επιτυχία πρέπει να δημιουργεί έναν θρύλο, μια ιστορία που θα τη λέμε στα παιδιά μας, εκείνα στα δικά τους και έτσι θα μένει για πάντα ζωντανή, όσο εμείς θα ταξιδεύουμε αλλού. Ο Θρύλος θα είναι πάντα εδώ και αυτή είναι η ιστορία ενός ευρωπαϊκού τροπαίου που πολλοί το περιμέναμε πολύ.

Εκείνο καθυστέρησε όμως ήταν το τόσο πολλή η αγάπη που μοίρασε που χαλάλι του.

Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που δεν λύγισε ποτέ στα δύσκολα.

Αντίθετα τα έκανε μαθήματα και δύναμη για να πετύχει τον στόχο του: Η ανάληψη του Final Four από την Αθήνα και το T-Center δημιούργησε έναν παροξυσμό στη χώρα. Ο Ολυμπιακός το σημάδεψε σιωπηλά, παρατηρούσε τη φρενίτιδα που είχε ξεσπάσει γύρω του και με στρατηγικής σημασίας νίκες πήρε το Κύπελλο μέσα στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου του.

Αυτό από μόνο του, οριοθετεί την ιστορία στη σφαίρα του μύθου.

Το γιατί το έχουμε δει οι περισσότεροι όλες αυτές τις μέρες, θα το καταλάβουμε στους τελικούς της Α1 ακόμα καλύτερα, όποιος κι αν τους κερδίσει.

Η νέα χρονιά έφερε τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ στις 2 Ιανουαρίου. Ο Παναθηναϊκός εκείνη την εποχή ήταν 3ος με ρεκόρ 11-6, ο Ολυμπιακός 10ος στο 8-7. Μια βόλτα στα social media θα έπειθε και τον πλέον δύσπιστο ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν κάνει για τον Ολυμπιακό και ότι οι Αγγελόπουλοι έχουν καβούρια στις τσέπες.

Νίκη του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ με 82-87 και απόλυτος παροξυσμός στα σόσιαλ μίντια.

Με τον καιρό οι σίγουροι νικητές του Final Four κάνουν το ένα λάθος πίσω από το άλλο, όμως το μεγαλύτερό τους είναι ότι ενώ η ομάδα τους χάνει από τον Ηρακλή και τον Κολοσσό, εκείνοι ασχολούνται με τον Ολυμπιακό που βαράει βολές στην Ευρωλίγκα.

Ήρθε ο Μόρις, καπάκι ο Τζόουνς, οι φίλοι του Ολυμπιακού τα έχασαν γιατί λίγες εβδομάδες πριν είχαν δει και τον Νιλικίνα να σκάει στο λιμάνι και απέναντι επικράτησε απόλυτος πανικός.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ολυμπιακός βρίσκει την ευκαιρία που λέγεται Τζόσεφ και την αρπάζει, την ώρα που παράλληλα βιώνει έναν πρωτοφανή επικοινωνιακό πόλεμο.

Για κάποιους είναι το αποκορύφωμα του σχεδίου τους, να παρουσιάσουν ως άχρηστο τον προπονητή που κατακτά το έναν τίτλο μετά τον άλλον.

Η απάντηση έρχεται με μια μεταγραφή, αυτή του Χέις Ντέιβις.

Οι πράσινοι μάλιστα παίρνουν το Κύπελλο Ελλάδος και έχουν ξεκινήσει να κάνουν χώρο για την τροπαιοθήκη.

Έχουν σίγουρη την Euroleague, δεν μαθαίνουν από τα συνεχόμενα στραπάτσα και συνεχίζουν τις μεγαλοστομίες.

Την ίδια ώρα ο δυνάστης του ελληνικού αθλητισμού προετοιμάζεται για ένα σενάριο βγαλμένο μέσα από τις χρυσές σελίδες της ιστορίας του: Παίρνει την πρώτη θέση στην regular season, περνάει μια «σκούπα» τη Μονακό με συνοπτικές διαδικασίες και κάπου εκεί η τιμωρία των εχθρών του ξεκινάει να παίρνει επικές διαστάσεις. Το ΟΑΚΑ βάφτηκε κόκκινο, δεν φιλοξένησε την ομάδα που αγωνίζεται εκεί, αυτούς που πριν λίγα χρόνια φώναζαν ότι έριξαν τον Ολυμπιακό στην Α2. Το «μέχρι τέλους» έφτανε στο αποκορύφωμά του, οι ερυθρόλευκοι πάτησαν εκεί που τους λοιδορούν και έβαλαν τη σημαία τους για πάντα, αφού η ιστορία στο εξής θα γράφει 2026- Olympiacos, Athens.

Δυνάστης είναι αυτός που κυβερνά.

Εκείνος που ορίζει τις εξελίξεις, αυτός που είναι δυνατός και προστάζει.

Τελικά, το τέλος το έγραψε όντως ο δυνατός.

Ήταν τέτοιο που θα μπορούσε να είναι παραμύθι, όμως τα παραμύθια δεν είναι αλήθεια, τα λέμε στα παιδιά μας για να τους δημιουργούμε την ψευδαίσθηση του ωραίου.

Η αλήθεια βρίσκεται στη σφαίρα του απίθανου για όποιον λατρεύει τον έφηβο και του εφιάλτη για όποιον τον πολεμά.

Η εικόνα του Γιώργου Μπαρτζώκα στα χέρια των οπαδών, μέσα στο ΟΑΚΑ που για ένα διήμερο ήταν η καρδιά του Πειραιά και για μια ζωή θα είναι ο τόπος που ο Ολυμπιακός σήκωσε το 4ο, θα μείνει για πάντα ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μας ως η στιγμή που ο άνθρωπος που δέχθηκε τον χειρότερο πόλεμο στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, βίωσε την απόλυτη δικαίωση. Ολυμπιακός, πρωταθλητής Ευρώπης 2026 Νικος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους