Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΡΧΙΖΕΙ το 7ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΑΣΟΥΣ THE 7th INTERNATIONAL FOREST FESTIVAL BEGINS (English text follows) Πρώτη παράσταση Πέμπτη (28 Μαϊου), στην ΕΜΣ: «Mi madre y el dinero» από τη μεξικάνικη ομάδα PORNOTRÁFICO.

Μια παράσταση όπου ο δημιουργός της, Anacarsis Ramos, εμφανίζεται στη σκηνή μαζί με την πραγματική του μητέρα, Josefina Orlaineta.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η ίδια η ζωή της Josefina, μιας γυναίκας που πέρασε σχεδόν 60 χρόνια (1960-2020) κάνοντας περισσότερες από 40 διαφορετικές δουλειές στο Campeche, μία από τις φτωχότερες περιοχές του Μεξικού.

Όμως το έργο δεν είναι απλώς ένα αυτοβιογραφικό ή οικογενειακό θέατρο.

Είναι και μια αιχμηρή, συχνά αυτοσαρκαστική ματιά στον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη και τα διεθνή φεστιβάλ «καταναλώνουν» ιστορίες λατινοαμερικανικής φτώχειας. Ο Ramos κινείται διαρκώς ανάμεσα στο θέατρο ντοκιμαντέρ, την performance, το οικογενειακό αρχείο και το πολιτικό θέατρο.

Με χιούμορ, τρυφερότητα και σκληρή ειλικρίνεια μιλά για τη φτώχεια και την ταξική ντροπή, τη μετανάστευση προς τη μεγάλη πόλη, την εργασία ως μοίρα ζωής, αλλά και για το ίδιο το θέατρο ως μηχανισμό αφήγησης και έκθεσης.

Ένας καλλιτέχνης που συνδυάζει το θέατρο με την κοινωνιολογία και την ταξική πολιτική, χωρίς διδακτισμό και χωρίς εύκολους συναισθηματισμούς και μελοδραματικά "τρικ". Δείτε αυτή την παράσταση.

Αξίζει πραγματικά.

Θα σας συγκινήσει και θα σας κάνει να σκεφτείτε.

Πρώτη εμφάνιση του καλλιτέχνη στην Ελλάδα.

---------------------------------------------------------------- THE 7th INTERNATIONAL FOREST FESTIVAL BEGINS The opening performance Thursday (28 May), at EMS: “Mi madre y el dinero” by the Mexican collective PORNOTRÁFICO.

A performance in which its creator, Anacarsis Ramos, appears on stage together with his real mother, Josefina Orlaineta.

At the heart of the performance is Josefina’s own life story, a woman who spent nearly 60 years (1960–2020) working in more than 40 different jobs in Campeche, one of the poorest regions of Mexico.

But this is not simply autobiographical or family theatre.

It is also a sharp, often self-ironic critique of the way Europe and its international festivals “consume” stories of Latin American poverty.

Ramos moves constantly between documentary theatre, performance, family archive, and political theatre.

With humour, tenderness, and brutal honesty, he speaks about poverty and class shame, migration to the big city, labour as a condition of life, and theatre itself as a mechanism of storytelling and exposure.

Ramos is an artist who combines theatre with sociology and class politics, without didacticism and without easy sentimentalism.

Go see this performance.

It is truly worth it. It will move you, and make you think. This is the artst's first appearance in Greec

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους