Ο κ. Τσίπρας επιδόθηκε σε ένα ιδιαιτέρως φιλόδοξο πολιτικό rebranding, με το παράδοξο αποτέλεσμα να πραγματοποιήσει όχι στροφή 180, αλλά πλήρη στροφή 360 μοιρών: επέστρεψε ακριβώς στο σημείο που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σημειολογία ενός κομματικού ονόματος που επαναφέρει στο προσκήνιο την αριστερή αυτοαναφορικότητα, τον περιορίζει μέσα στο οικείο του ιδεολογικό περίβλημα.

Δεν απευθύνεται στην ευρεία κοινωνική πλειοψηφία, αλλά κυρίως σε εκείνους που εξακολουθούν να αναζητούν πολιτική ταυτότητα μέσα από τους παλιούς κώδικες της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Το πρόβλημα του κ. Τσίπρα δεν είναι επικοινωνιακό· είναι πολιτικό.

Ο κ. Τσίπρας επιχείρησε να εμφανιστεί ως κάτι διαφορετικό από αυτό που ιστορικά και ιδεολογικά υπήρξε.

Όμως η πολιτική μεταμόρφωση απαιτεί πολιτική μεταβολή και όχι αλλαγή συσκευασίας.

Εδώ ακριβώς λοιπόν βρίσκονται τα όρια του εγχειρήματός του: πίσω από τη νέα σκηνοθεσία παραμένει ο ίδιος πρωταγωνιστής, με τα ίδια ένστικτα, τις ίδιες αναφορές και την ίδια ανάγκη να επιστρέφει στο ασφαλές ακροατήριο που γνωρίζει πώς να χειραγωγεί.

Γι' αυτό θα πρότεινα να παραμείνουμε επιφυλακτικοί απέναντι στις μέχρι τώρα δημοσκοπικές του επιδόσεις.

Ένα μέρος τους στηριζόταν στην προσδοκία ότι ο πρώην πρωθυπουργός είχε μετεξελιχθεί στον Έλληνα Βίλλυ Μπράντ: σε έναν ώριμο πολιτικό ικανό να υπερβεί τον παλιό εαυτό του.

Άν όμως το υποτιθέμενο rebranding αποδεικνύεται τελικά άλλη μία πολιτική αυταπάτη, τότε ο κ. Τσίπρας δεν θα έχει απέναντί του μόνο τους αντιπάλους του.

Θα έχει απέναντί του και τους πολίτες που περίμεναν μιά υπέρβαση αλλά και την πραγματικότητα που δεν συγκινείται από επικοινωνιακές μεταμφιέσεις.

Κύριοι του ΠΑΣΟΚ, εξακολουθείτε να διαθέτετε ένα πολιτικό περιθώριο ώστε να εδραιωθείτε στη δεύτερη θέση και να καταστείτε η σοβαρή εναλλακτική διακυβέρνησης.

Το περιθώριο αυτό, όμως, δεν είναι απεριόριστο.

Προϋποθέτει ότι θα εγκαταλείψετε την τοξικότητα και τη μικροκομματική νευρικότητα και ότι θα αποφασίσετε επιτέλους να συμπεριφερθείτε ως κόμμα εξουσίας.

Ο κ. Τσίπρας, ασφαλώς, είναι για τη Νέα Δημοκρατία ο ιδανικός αντίπαλος: φέρει ακόμη επάνω του το βάρος του 2015, των αυταπατών, της σύγκρουσης με την πραγματικότητα, της πολιτικής περιπέτειας που η χώρα πλήρωσε ακριβά.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει κανείς να τον υποτιμά.

Άν κατορθώσει να περάσει στη δεύτερη θέση, ακόμη κι άν δεν κερδίσει στις αμέσως επόμενες εκλογές, θα έχει ήδη επανέλθει ως ο κύριος πόλος της αντιπολίτευσης.

Και από εκεί, αργά ή γρήγορα, μπορεί να διεκδικήσει ξανά την εξουσία.

Τότε, η περίφημη στροφή 360 μοιρών θα είναι η πολιτική μας επιστροφή στο σημείο μηδέν: στο 2015, στην εποχή όπου η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με τον ερασιτεχνισμό, τον ιδεολογικό τυχοδιωκτισμό και την ψευδαίσθηση ότι η πραγματικότητα μπορεί να ηττηθεί με συνθήματα.

Και αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο κανείς σοβαρός πολίτης δεν επιθυμεί να ξαναβρεθούμε.

Γι' αυτό, όσο κι άν ακούγεται παράδοξο να το λέω εγώ, είναι εθνικά προτιμότερο η εναλλακτική λύση διακυβέρνησης να είναι ένα σοβαρό, θεσμικό, ευρωπαϊκό ΠΑΣΟΚ, παρά ένας αναπαλαιωμένος Τσίπρας που επιχειρεί να επιστρέψει με νέα συσκευασία αλλά με παλαιά ένστικτα.

Άν το ΠΑΣΟΚ θέλει πράγματι να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, οφείλει να αποδείξει ότι δεν είναι συμπλήρωμα διαμαρτυρίας, αλλά αξιόπιστη δύναμη ευθύνης...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους