Ο Τσίπρας ξεφορτώθηκε το ΣΥΡΙΖΑ το 2023, αφού πρώτα χρεώθηκε την παταγώδη αποτυχία των εκλογών εκείνης της χρονιάς και του φόρτωσε τον ολέθριο Κασελάκη. Χθες, ο ίδιος ανεκοίνωσε το νέο κόμμα του...
Ο Τσίπρας ξεφορτώθηκε το ΣΥΡΙΖΑ το 2023, αφού πρώτα χρεώθηκε την παταγώδη αποτυχία των εκλογών εκείνης της χρονιάς και του φόρτωσε τον ολέθριο Κασελάκη.
Χθες, ο ίδιος ανεκοίνωσε το νέο κόμμα του, ΕΛΑΣ.
Γράφτηκαν πολλά για τους συνειρμούς, που η ονομασία αυτή προκαλεί.
Επικοινωνιακά, κάποιοι θα θυμηθούν την πιο πετυχημένη αντιστασιακή οργάνωση της Κατοχής.
Άλλοι θα θυμηθούν την αστυνομία και ίσως την ασφάλεια, που μια χώρα πρέπει να διασφαλίζει.
Ο νους πολλών θα πάει, επίσης, στην ίδια την Ελλάδα άρα ότι ο πρόεδρος αυτού του κόμματος βάζει πρώτη την Ελλάδα.
Η έντονη δημόσια συζήτηση για το όνομα δείχνει, ότι ο εμπνευστής του πέτυχε το σκοπό του, να ασχοληθούν, δηλαδή, πολλοί με ένα όνομα χωρίς πρωτοτυπία αλλά αρκετό για να δημιουργηθεί μια ανατάραξη στο πολιτικό τοπίο της χώρας και να περάσει σε δεύτερη μοίρα η ανυπαρξία προγράμματος του νέου κόμματος.
Η χθεσινή παρουσία του απέδειξε, ότι παραμένει ικανός ρήτορας, έστω κατ’ αντιγραφή του εν γένει ύφους του Ανδρέα Παπανδρέου, αν κάποιος μείνει στην επιφάνεια και δεν αναλύσει σε όσα αυτός είπε.
Δεν είναι ασήμαντο προσόν στον πολιτικό κόσμο όπως δεν είναι ασήμαντη η εγκατάλειψη της πολεμικής στάσης, που τον χαρακτήρισε την περίοδο 2010-2015, μέχρι δηλαδή και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Δεν είναι ασήμαντη, όμως, και η απουσία προγράμματος του νέου κόμματός του.
Οι προγραμματικές δηλώσεις του περιείχαν λίγο από κεντροαριστερά, λίγο πατριωτισμό, λίγη κοινωνική ευαισθησία, λίγο από όλα, μια επιθυμία για πολυσυλλεκτικότητα σαν αυτή, που είχε δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2010-2019.
Φάνηκε, λοιπόν, ότι η ΕΛΑΣ θέλει να ανακτήσει την πρωτοκαθεδρία, που κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στον κεντροαριστερό χώρο, να υποκαταστήσει το ΠΑΣΟΚ και να επαναλάβει τα εξαιρετικά εκλογικά αποτελέσματα του ΣΥΡΙΖΑ της περασμένης δεκαετίας, πιθανότατα με σημαντικό μέρος του κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Ακριβώς, όμως, επειδή ο Τσίπρας δεν είναι κάποιος πρωτοεμφανιζόμενος, υπήρξε δίκαια έντονη κριτική σε κάποιες σοβαρές παραμέτρους.
Η πρώτη είναι, ότι πρόκειται για δοκιμασμένο πολιτικό με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.
Ενδεικτικά, ενώ κατά το πρώτο εξάμηνο της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κήρυξε ανένδοτο στους δανειστές, μετά εμφανίστηκε σχεδόν απόλυτα υποχωρητικός σε όσα του είχαν ζητήσει.
Αυτό δεν είναι ο ορισμός του ικανού διαπραγματευτή.
Δεύτερον, ο Τσίπρας δεν έχει κάνει την παραμικρή αυτοκριτική μέχρι σήμερα για την πολιτεία του επί ΣΥΡΙΖΑ και επιπλέον προ μηνών απέδωσε σωρεία ζητημάτων του εν λόγω κόμματος σε συνεργάτες του και έθεσε εαυτόν βολικά εκτός κάδρου, ως εάν να μην είχε κυβερνήσει.
Τρίτον, ο Τσίπρας ανεδείχθη χάρη στη σφοδρή πολεμική του την περίοδο 2010-2015, όταν είχαν επικρατήσει συγκεκριμένες συνθήκες.
Χωρίς να αγνοούνται τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα της πλειονότητας των κατοίκων της χώρας μας, είναι πολύ δύσκολο το συγκεκριμένο πρόσωπο να εμπνεύσει πλέον τα ίδια πλήθη και στο ίδιο μέγεθος με αυτό της περασμένης δεκαετίας.
Από την άλλη, μια πρώτη δημοσκόπηση έδειξε, ότι η ΕΛΑΣ μπορεί να αναδειχθεί δεύτερη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, αν τραβήξει κόσμο από τα κόμματα, που προέκυψαν από τη φυγή στελεχών από το ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και από τον ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ (που σχεδόν σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του εμφανίστηκε σε προ μηνών εκδήλωση του Τσίπρα) και το ΠΑΣΟΚ και πείσει περισσοτέρους ψηφοφόρους, που είτε κινούνται στο χώρο της κεντροαριστεράς και της αριστεράς ακόμα και του κέντρου, ότι αποτελεί ικανότερη λύση από το ΠΑΣΟΚ ή όσα αριστερά κόμματα υπάρχουν.
Δεν πρέπει να υποτιμηθεί, ότι ο Τσίπρας μπορεί ακόμα και πείθει κόσμο, πως είναι μια ικανή πολιτική λύση και είναι ο μόνος, ο οποίος μπορεί να αντιμετωπίσει τη ΝΔ, και ας είναι δικό του έργο η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, με νταμπλ σκορ τύπου Άρη-Νηαρ Ηστ στο μπάσκετ τη δεκαετία του ’80, από τη ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές του 2023, και η περαιτέρω εξαΰλωση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ με την έλευση και ανάδειξη του Κασελάκη, τον οποίο επίσης ο Τσίπρας ανέδειξε.
Όμως, χρειάζονται περισσότερα για να διατηρήσει η ΕΛΑΣ τα ποσοστά της και πολλοί θα θυμούνται, ότι την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας, όταν ο Τσίπρας είχε αναλάβει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, τα ποσοστά του είχαν φτάσει το 16%, κάτι ανήκουστο για ένα κόμμα που τότε αγκομαχούσε να μπει στη Βουλή, και στην πορεία και μέχρι τις βουλευτικές εκλογές του 2009 είχαν ξεφουσκώσει σε ένα ταπεινό 4,6%, κάτω και από το ΛΑΟΣ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους