Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αγαπητοί φίλοι, Θέλω να καταθέσω έναν βαθύ προβληματισμό για το μέλλον του εθελοντισμού στο όμορφο χωριό μας.

Εδώ και χρόνια, δεκάδες εθελοντές όλων των ηλικιών, ξεκινώντας με τους «Εθελοντές Καρδίας», με την τεράστια στήριξη και συνεργασία του πρώην κοινοτάρχη Μάκη Τρκαλιάρη και τα τελευταία χρόνια με τον Σύλλογο Δράσεων Κατοίκων, προσπαθήσαμε να αλλάξουμε την εικόνα της Καρδίας.

Δημιουργήθηκαν πάρκα σε εγκαταλελειμμένους χώρους, έγιναν εκατοντάδες φυτεύσεις, τοποθετήθηκαν παγκάκια και τραπέζια, δημιουργήθηκαν τοιχογραφίες από νέους και μαθητές, κατασκευάστηκαν όμορφες στάσεις λεωφορείων, πραγματοποιήθηκαν μουσικές εκδηλώσεις, χορηγίες σε σχολεία, πεζοπορίες και πολλές ακόμη δράσεις. Η Καρδία έγινε πιο όμορφη.

Πιο ζωντανή.

Πιο ανθρώπινη.

Όμως πίσω από κάθε παρέμβαση υπήρχε τεράστια προσωπική θυσία.

Άνθρωποι που ξυπνούσαν χαράματα για να σκάψουν, να φυτέψουν, να βάψουν και να διαμορφώσουν χώρους.

Χιλιάδες ευρώ βγήκαν από προσωπικές τσέπες για να στηριχθούν δράσεις που αγαπήσαμε πραγματικά.

Και κάπου εκεί αρχίζεις να κουράζεσαι… Συγκρούσεις με υπηρεσίες και γραφειοκρατία.

Απειλές για πρόστιμα και πιέσεις.

Βανδαλισμοί σχεδόν καθημερινά.

Καταστροφές σε πάρκα, φωτισμούς και κατασκευές.

Και κάθε φορά να τα ξαναφτιάχνεις από την αρχή.

Δυστυχώς όμως, κάποια στιγμή λυγίζεις… Το ομορφότερο ίσως έργο που δημιουργήσαμε, η λιμνούλα στο Άνω Σχολάρι με τα νούφαρα, τα ψάρια και τη μικρή γέφυρα πάνω από το ποτάμι, καταστράφηκε οριστικά.

Δεν καταφέραμε ποτέ να το επαναφέρουμε.

Και το χειρότερο δεν ήταν η καταστροφή.

Ήταν ότι μας άφησαν το σχοινί της γέφυρας δεμένο σαν κρεμάλα.

Σαν μήνυμα.

Σαν υπενθύμιση ότι κάποιοι θέλουν να σκοτώνουν ό,τι όμορφο δημιουργείται.

Και σήμερα γεννιέται ένα ερώτημα: Πόσο μπορεί να αντέξει ο εθελοντισμός όταν στηρίζεται κυρίως σε προσωπικό κόπο, προσωπικά χρήματα και ελάχιστες χορηγίες; Μπορείς να συνεχίζεις όταν βλέπεις συνεχώς εμπόδια, αδιαφορία και καταστροφές; Κάποιες στιγμές πραγματικά αναρωτιόμαστε αν αξίζει να συνεχίζεις να παλεύεις για να ομορφύνεις έναν τόπο, όταν γύρω σου υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να τον γκρεμίζουν… Γιατί δεν θέλουμε ποτέ να συνηθίσουμε την καταστροφή και την ασχήμια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους