Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αυλαία έπεσε για την ΕΔΕΚ. Το κόμμα της πραγματικής, της ευρωπαϊκής αριστεράς στην Κύπρο, έσβησε.

Δεν φταίνε ξένοι εχθροί.

Το έγκλημα είναι εσωτερικό.

Μια αγέλη από διαχρονικούς καιροσκόπους, μετριότατους ηγετίσκους και πονηρούς τυχοδιώκτες το κατάφερε.

Όχι από σχέδιο.

Από καθαρή, ανίκητη βλακεία.

Αυτοί επιτάχυναν το μοιραίο, αυτό που ούρλιαζαν οι κάλπες εδώ και χρόνια.

Ο μεγάλος χαμένος; Ο αγνός, ο απλός ΕΔΕΚίτης.

Ο άνθρωπος του μόχθου που πίστεψε στη μαχητική αριστερά.

Αυτός που έμεινε πιστός, φτωχός και περιθωριοποιημένος, να φυλάει τις αξίες του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού.

Σε αυτούς δεν ανήκουν εκείνοι που φόρεσαν τη φανέλα της ΕΔΕΚ αλλά έγιναν φερέφωνα της άκρας δεξιάς ή της δογματικής κομμουνιστικής αριστεράς.

Καμία σχέση δεν είχαν με την ιδέα. Καμμιά.

Και οι βολεμένοι; Εκατοντάδες.

Είδαν το κόμμα σαν επιχείρηση.

Σαν χρυσή ευκαιρία.

Κυνήγησαν την θέση για τον υπέρογκο μισθό, για το παχυλό εφάπαξ, για τις προκλητικές συντάξεις.

Εξασφάλισαν τη μεγάλη ζωή, ως ήταν ο στόχος τους.

Το κόμμα τους έδωσε δόξα και χρήμα.

Κι αυτοί, στην πιο κρίσιμη στιγμή, δήλωσαν απόντες.

Τους αρκούσε να απολαμβάνουν τα ευρώ που στοιβάζονταν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Μοιραίοι και άβουλοι περίμεναν τον μεροκαματιάρη, τον χαμηλοσυνταξιούχο, τον άνθρωπο της στέρησης, τον άνθρωπο με χίλια δυο προβλήματα να βγάλει το φίδι από την τρύπα.

Να σώσει το μαγαζί τους. Γιατί; Για να επιστρέψουν μετά ως σωτήρες. Για να συνεχίσουν το άρμεγμα. Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένοντας, ίσως, κάποιο θαύμα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους