Να μην απορούν πολλοί για την απήχηση του κόμματος «ΕΛ.Α.Σ.» του Αλέξη Τσίπρα που ανακοινώθηκε χτες στο Θησείο με φόντο την Ακρόπολη. Ένα σημαντικό κομμάτι των λαϊκών στρωμάτων που ανέκαθεν ήτανε...
Να μην απορούν πολλοί για την απήχηση του κόμματος «ΕΛ.Α.Σ.» του Αλέξη Τσίπρα που ανακοινώθηκε χτες στο Θησείο με φόντο την Ακρόπολη.
Ένα σημαντικό κομμάτι των λαϊκών στρωμάτων που ανέκαθεν ήτανε μαθημένο στην παραοικονομία, τα μετρητά,τις ελάχιστες τραπεζικές καταθέσεις και έναν τροπο ζωής χαμηλής κατανάλωσης,φτηνά ενοίκια, κοινωνικός τουρισμός,μηχανάκι για μεταφορικό μέσο,έξοδο σε ταβέρνα 1-2 φορές τον μήνα,ζούσε πολύ καλύτερα πριν την εκλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη και τη διπλή πληθωριστική κρίση, πανδημία+ενεργειακή κρίση 2022,που χτύπησε την Ελλάδα.
Τα capital controls και ο στενός δημοσιονομικός έλεγχος της χώρας την τετραετία 2015-19 είχανε ως αποτέλεσμα να κοπεί η εύκολη πρόσβαση σε κρατικά και ευρωπαϊκά κονδύλια σε πολλούς «παράγοντες», κρατικοδίαιτα παράσιτα,που ρουφήξανε πολύ χρήμα με τις απευθείας αναθέσεις την τελευταία εφταετία μετά το τέλος των «μνημονίων». Αντιθέτως,οι κεφαλαιακοί έλεγχοι δεν αγγίξανε καθόλου τα λαϊκά στρώματα ή τους απλούς μισθωτούς δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα με 1.000-1500€ το μήνα μισθό.
Είναι λογικό λοιπόν έστω και σε «φιλικές» δημοσκοπήσεις να χτυπάει υψηλά ποσοστά το καινούργιο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Τέλος όσοι βιάζονται να τον κατακρίνουνε σα «μπαγιάτικη» πολιτική φιγούρα,ας διερωτηθούνε οι ίδιοι γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας απέτυχε να πείσει το εκλογικό κοινό εδώ και 4 τουλάχιστον χρόνια και σκάλωσε στο 14-15% της δεύτερης και τρίτης θέσης.
Το μόνο που μένει απο την οχταετία Μητσοτάκη είναι το ελεύθερο χέρι σε κάθε είδους καρτέλ, όπως της ενέργειας,των τροφίμων,των μεταφορών και το άνευ προηγούμενου μοίρασμα κάθε κοινοτικού και κρατικού κονδυλίου αποκλειστικά σε «ημετέρους». Καταλήστευση των κρατικών πόρων, αφαίμαξη των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας για τα υπερπλεονάσματα να μην γκρινιάζουν οι ξένοι,απόλυτη αδιαφορία για το ακριβό κόστος ενέργειας που πληρώνουνε σε ολιγάρχες οι βιομηχανίες και οι Έλληνες πολίτες και μία γερή δόση αυταρχισμού και ελέγχου καταπάτησης κάθε «ανεξάρτητου» θεσμού της χώρας.
Μόνο το Συμβούλιο της Επικρατείας γλύτωσε.
Τα μόνα θετικά ήτανε οι δαπάνες στην άμυνα μετά από καιρό επειδή πέσανε μίζες κυρίως,άντε ν’αναγνωρίσουμε ότι υπήρξανε και μερικοί πατριώτες, η επιτυχημένη φύλαξη των συνόρων και η άνοδος της αξίας των ακινήτων.
Τρία μόνο πράματα βασικά τίποτε άλλο.
Καμία ουσιαστική φιλελεύθερη μεταρρύθμιση,κανένα μέτρο πλην λίγων φοροαπαλλαγών, π.χ. ΦΠΑ από την οικοδομή και αναστολή φόρου υπεραξίας που να βοήθησε την επιχειρηματικότητα. Μία ΕΡΕ rebranded με «ευρωπαϊκό αέρα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους