Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παιδί: «Μπαμπά, μαμά… δεν θέλω να γίνεις ήρωας για μένα. Δεν χρειάζομαι να σε θυμάμαι κουρασμένο, να δίνεις πάντα τα πάντα και να ξεχνάς τον εαυτό σου.

Χρειάζομαι να σε βλέπω να ζεις.

Να γελάς χωρίς να απολογείσαι.

Να ξεκουράζεσαι χωρίς ενοχή.

Να λες “ως εδώ” όταν κάτι σε πληγώνει.

Να μη μικραίνεις για να χωρέσουν όλοι οι άλλοι στη ζωή σου.

Θέλω να μάθω από σένα πως η αγάπη δεν σημαίνει εξάντληση.

Πως η φροντίδα δεν είναι αυτοθυσία.

Πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι τρυφερός με τους άλλους χωρίς να εγκαταλείπει τον εαυτό του.

Μη μου μάθεις μόνο να αντέχω.

Μάθε μου να νιώθω.

Να επιθυμώ.

Να δημιουργώ.

Να χαίρομαι τη ζωή χωρίς φόβο ότι δεν το αξίζω.

Γιατί το παιδί δεν μεγαλώνει μόνο από αυτά που του λες.

Μεγαλώνει κυρίως από αυτά που βλέπει να επιτρέπεις στον εαυτό σου να ζήσει.» Γονιός: «Παιδί μου… μεγάλωσα πιστεύοντας πως η αγάπη αποδεικνύεται με κούραση, σιωπή και αντοχή.

Πως καλός γονιός είναι εκείνος που πάντα βάζει τελευταίο τον εαυτό του.

Μα τώρα καταλαβαίνω κάτι δύσκολο και αληθινό: ένα παιδί δεν χρειάζεται έναν τέλειο γονιό.

Χρειάζεται έναν αληθινό άνθρωπο.

Γι’ αυτό θα προσπαθήσω.

Όχι να μη λυγίζω ποτέ, αλλά να μη κρύβω την ψυχή μου πίσω από τη δύναμη.

Να μάθω να με φροντίζω χωρίς ντροπή.

Να συγχωρώ τον εαυτό μου.

Να ζητώ αγάπη χωρίς φόβο.

Να ζω, όχι μόνο να επιβιώνω.

Δεν θέλω να κουβαλήσεις τις σιωπές που δεν άντεξα να σπάσω.

Ούτε τα όνειρα που φοβήθηκα να ζήσω.

Θέλω όταν με κοιτάς να παίρνεις άδεια για ζωή.

Να λες: “Αν μπόρεσε να αγαπήσει τον εαυτό του, μπορώ κι εγώ.” Και ίσως αυτή να είναι η πιο καθαρή μορφή αγάπης που μπορώ να σου δώσω τελικά: όχι να χαθώ για σένα, αλλά να υπάρχω αληθινά δίπλα σου.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους