Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ἰωάννης Βίλλιογλου Καπετάν- Ράμναλης Ὁ Ἰωάννης Βίλλιογλου γεννήθηκε το 1885 στή Ραύνα (Ἴσωμα) Κιλκίς.

Πατέρας του ἦταν ὁ Δημήτριος Βίλλιογλου καί μητέρα του ή Δόμνα (Δομνίτσα). Ὅταν ἦταν 17 ἐτῶν, δολοφονήθηκαν από Βούλγαρους κομιτατζήδες οἱ γονεῖς του καί ἕνας θεῖος του.

Το φθινόπωρο τοῦ 1904 ὁ Ιωάννης Βίλλιογλου βρισκόταν στις Σέρρες.

Ἐκεῖ εἶχε προκληθεῖ μεγάλη ἀναστάτωση στήν ἑλληνική κοινότητα τῆς πόλης, καθώς ἕνας ἔμπορος εἶχε νοικιάσει τμῆμα τοῦ σπιτιοῦ του στο βουλγαρικό κομιτάτο για να χρησιμοποιηθεῖ ὡς σχολεῖο.

Ὡς ἀπάντηση, ὁ νεαρός τότε, Ἰωάννης Βίλλιογλου μαχαίρωσε θανάσιμα τόν ἔμπορο καί κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη, ὅπου βρῆκε ἄσυλο στο ἑλληνικό προξενεῖο, ζητῶντας ἐπίμονα να ενταχθεῖ σέ κάποιο ἔνοπλο σῶμα.

Τήν ἄνοιξη του 1905 τοποθετήθηκε αρχικά ὡς ὁπλίτης στό σῶμα τοῦ Ἰωάννη Σακελλαρόπουλου (Ζήρια) πού δροῦσε στην Καλίνδρια Κιλκίς καί εἶχε ὡς κρησφύγετο καί ὁρμητήριο τά ἐδάφη τοῦ ντόπιου γαιοκτήμονα Χαρίση.

Λίγο καιρό αργότερα, τό σῶμα αὐτό ἔγινε ἀντιληπτό από τίς ὀθωμανικές αρχές καί μετά ἀπό συμπλοκή διαλύθηκε.

Η πλειοψηφία τῶν ἀναρτῶν αἰχμαλωτισθηκε ἤ σκοτώθηκε.

Ελάχιστοι διέφυγαν τη σύλληψη, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ Γιάννης, πού ἐπειδή ἦταν ἀπό τή Ραύνα (παραφθορά Ράμνα), πῆρε τό ὄνομα Ράμναλης, ὁ ὁποῖος μεταμφιεσμένος σε χωρικό ἐπέστρεψε στη Θεσσαλονίκη.

Τό ἴδιο ἔτος, μέ ἐντολή τοῦ Κέντρου Θεσσαλονίκης, συγκρότησε ὀλιγομελές ἔνοπλο σῶμα πού ἕδρασε στις περιοχές Λαγκαδᾶ, Βερτίσκου καί Λαχανᾶ. Ὁ Ράμναλης καί οἱ ἄνδρες του, μέ τήν κάλυψη τῆς ἀγροτικῆς ἰδιότητας, πραγματοποιοῦσαν συχνά νυχτερινές ἐπιδρομές κατά βουλγαρικῶν στόχων.

Μέ τήν τακτική αὐτή, κατάφεραν νά ἐξοντώσουν ἀρκετούς ἔνοπλους καθώς καί ἐπιφανεῖς ἄοπλους ὑποστηρικτές τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου.

Το 1907 προσέβαλλαν ἐπιτυχῶς τήν Ζάροβα, πού ἦταν σημαντικό κέντρο τῶν Βούλγαρων ενόπλων τῆς περιοχῆς. Τόν Αὔγουστο τοῦ 1908, ὁ Ράμναλης ἀπέφυγε δολοφονική ἀπόπειρα εναντίον του στήν ἴδια τοποθεσία.

Ἡ ἐπιτυχής δράση του εἶχε προκαλέσει επίσης τή φυγή του Τούρκου λήσταρχου Χαλίλ Τσαούς ἀπό τήν περιοχή.

Το 1908 μέ τήν ἐπανάσταση τῶν Νεότουρκων καί τή χορήγηση γενικῆς ἀμνηστίας, ὁ Γιάννης Ράμναλης παρέδωσε τά ὅπλα, ἀλλά μετά από μικρό διάστημα, ὅταν οἱ Νεότουρκοι ξεκίνησαν διωγμούς κατά τῶν Ἑλλήνων κινδύνευσε καί φυγαδεύτηκε στην Ἀθήνα.

Ἐκεῖ, τελείωσε το Σχολαρχεῖο καί προσπάθησε νά ἐγγραφεῖ στή Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

Το 1912 διέκοψε τις σπουδές του, ἐπέστρεψε στη Μακεδονία καί ἀνασυγκρότησε τό σῶμα του λαμβάνοντας μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους πολεμῶντας κατά τῶν ὀθωμανικῶν καί βουλγαρικῶν στρατευμάτων.

Μετά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας, τό ἑλληνικό κράτος παραχώρησε στόν Ἰωάννη Ράμναλη, ἀγροτική έκταση στα Λαγκαδίκια Θεσσαλονίκης, ὅπου καί ἐγκαταστάθηκε.

Ἔκανε οἰκογένεια καί ἀπέκτησε ἕνα γιό, το Δημήτριο καί μία κόρη τή Δόμνα.

Απέκτησε μεγάλη περιουσία ἀπό τήν ἐκμετάλλευση τῶν γαιῶν μέ ἀποτέλεσμα να γίνει στόχος ληστῶν.

Τήν 5η Δεκεμβρίου 1923, δέχτηκε ἐπίθεση ἀπό συμμορία ληστῶν τοῦ Τζατζᾶ ἤ τοῦ Σαλικουρτζῆ καί κατά τη διάρκεια τῆς συμπλοκῆς τραυματίστηκε θανάσιμα.

Στη γενέτειρά του, τό Ἴσωμα Κιλκίς, ἀνεγέρθηκε προτομή του ἀπό τόν Πολιτιστικό Σύλλογο Ισώματος, ἐνῶ τό ὄνομά του δόθηκε σε Στρατόπεδο στον Λαγκαδά «Στρατόπεδο Ράμναλη». Ελίνα Μαστέλλου - Γιαννάκενα: Παύλος Μελάς και Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908),εκδ. Πελασγός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους