Ο Τσίπρας όχι στην Ιθάκη αλλά στο νησί των Λωτοφάγων. Η συνεισφορά του Αλέξη Τσίπρα στο Έτος Οδύσσειας είναι το περιστατικό στη Χώρα των Λωτοφάγων. Ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του φτάνουν στο νησί...
Ο Τσίπρας όχι στην Ιθάκη αλλά στο νησί των Λωτοφάγων. Η συνεισφορά του Αλέξη Τσίπρα στο Έτος Οδύσσειας είναι το περιστατικό στη Χώρα των Λωτοφάγων. Ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του φτάνουν στο νησί των Λωτοφάγων, ενός λαού που τρέφεται με λωτό.
Όσοι τρώνε τον λωτό ξεχνούν την πατρίδα και τον σκοπό του ταξιδιού τους και θέλουν να μείνουν εκεί για πάντα, βυθισμένοι σε μια γλυκιά λήθη. Ο Οδυσσέας παραμένει νηφάλιος και προσηλωμένος στον στόχο του.
Τους παίρνει σηκωτούς, τους δένει στα πλοία και φεύγει πριν παρασυρθούν όλοι στη λήθη και την αδράνεια. Ο Τσίπρας κάνει τον αντίθετο δρόμο, δεν σώζει τους συντρόφους του από τη λήθη, τους οδηγεί ο ίδιος στο νησί της λήθης, της νωθρότητας και της απώλειας προσανατολισμού.
Ο πρώην πρωθυπουργός επιστρέφει μέσα σε ένα τοπίο πολιτικής αμνησίας και επικοινωνιακού λωτού.
Φορές, όπως σε αυτή η επιστροφή, συνειδητοποιούμε την εντυπωσιακή δύναμη της ανθρώπινης αυταπάτης.
Ένα κόμμα φτιαγμένο από τα ίδια λόγια, τις ίδιες ιδέες και σχεδόν τους ίδιους ανθρώπους επιχειρεί να φορέσει την αθωότητα ανθρώπων που δεν κυβέρνησαν ποτέ.
Σε μια εποχή χωρίς μνήμη, ( «Ποιος θα θυμάται σε δέκα χρόνια το θέμα των Σκοπίων;» είχε αναρωτηθεί τον Φεβρουάριο του 1993 ο πατήρ Μητσοτάκης υπέρμαχος της αμνησίας), η υπενθύμιση των ιδεολογικών και πρακτικών της διακυβέρνησης Τσίπρα δεν έχει καμία εκλογική χρησιμότητα.
Ποιος θέλει να θυμάται γεγονότα όπως αυτό που εξομολογήθηκε ο ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι στο δίλλημα να φορολογηθούν οι συνταξιούχοι, ή οι εφοπλιστές ο Τσίπρας προτίμησε τους συνταξιούχους; Προφανώς όχι ο ίδιος.
Η τεχνηέντως συντηρούμενη αμνησία προσπαθεί να πείσει ένα μεγαλύτερο αριθμό ψηφοφόρων για την αθωότητα της ενδεχόμενης ψήφου του.
Δεν είδα, δεν ξέρω, δεν ήμουν εγώ.
Ούτε μνήμη, ούτε στοχασμός, ούτε σκέψη. Ο Κορνήλιος Καστοριάδη λέει σε μια συνέντευξή του για το θέμα της αμνησίας ότι «σύμφωνα με τους καλούς τρόπους του παριζιάνικου μικρόκοσμου των διανοουμένων είναι απρεπές να θυμίζεις (και να θυμάσαι) τι έλεγε ο Τάδε τον περασμένο χρόνο.» Τώρα λέει ο Τσίπρας είμαι καινούργιος, γεννημένος όχι από τις στάχτες του ΣΥΡΙΖΑ αλλά από το σπόρο του ΕΛΑΣ. Αμ δε. Στο νησί των Λωτοφάγων υπάρχουν και πολίτες που δεν ξεχνάνε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους