[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Σαν σήμερα έφυγε από την ζωή ο: Ζαννίνο❤ 1923 – 1995 Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, που διακρίθηκε σε δεύτερους ρόλους. ( Είχα την τιμή να συνεργαστώ μ αυτό το μεγαθήριο παιδιά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα έφυγε από την ζωή ο: Ζαννίνο❤ 1923 – 1995 Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, που διακρίθηκε σε δεύτερους ρόλους. ( Είχα την τιμή να συνεργαστώ μ αυτό το μεγαθήριο παιδιά, στο θέατρο ΜΙΝΩΑ, στην επιθεώρηση του Γιώργου Λαζαρίδη * Μια τρύπα στο νερό* σε μουσική Γιώργου Νιάρχου και σκηνοθεσία-χορογραφίες Βαγγέλη Σειληνού!!! Εκρηκτικός χαρακτήρας παιδιά, γεμάτος καλοσύνη και διάθεση μικρού παιδιού!!!❤ Μας μάζευε στα παρασκήνια και μας μάθαινε να κάνουμε *μούτες* , δηλαδή, διάφορους μορφασμούς με το στόμα και τα μάτια, που σ αυτούς δεν υπήρχε καλύτερος!!!❤ Μπορούσε με έναν μορφασμό ν αλλάξει όλη την διάθεση του προσώπου!!!❤ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ!!! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!! )🥺🥺 Γεννήθηκε ως Γιάννης Παπαδόπουλος, στις 21 Αυγούστου του 1923, στο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης.

Στα χρόνια του ξεριζωμού που ακολούθησαν, ήλθε με τους γονείς του στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στη Δραπετσώνα, στον Πειραιά.

Σπούδασε στη σχολή χορού του Άγγελου Γριμάνη και εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως χορευτής.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’40 προσελήφθη στα μπαλέτα Ραμασόφ, που έδιναν παραστάσεις σε διάφορα κέντρα καφε-σαντάν της εποχής.

Σε μία από εκείνες τις παραστάσεις στη Μάντρα του Αττίκ, ο ίδιος ο Αττίκ τον ρώτησε πως τον λένε, κι εκείνος απάντησε «Γιάννης». Όμως, η διευθύντρια του μπαλέτου, Σοφία Ραμαζώφ, τον αποκαλούσε Νίνο και τότε ο Αττίκ είπε: «Τι Γιάννης και αηδίες.

Γιάννης, δηλαδή Ζαν, Ζαν και Νίνο ίσον Ζαννίνο.

Έτσι θα σε παρουσιάσω!». Έτσι απέκτησε το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, το οποίο διατήρησε και η κόρη του, Σόφη.

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1960, στην ταινία * Ένα κορίτσι σε περιμένει.

Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός από τις εμπορικές κωμωδίες με τον Θανάση Βέγγο, ενώ πέρα από τις 83 ταινίες που γύρισε στην Ελλάδα, συμμετείχε και σε αρκετές του εξωτερικού, με το ψευδώνυμο Ζ. Ζαννίνου: Οι 300 Σπαρτιάτες (1962), Το εξπρές του μεσονυκτίου (1978) κ.ά. Ο Ζαννίνο πέθανε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου του 1995. Βικιπαίδεια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences