Original Post

Πλήρες Κείμενο:

❗️Μήπως ήρθε η στιγμή για μια πραγματική πολιτική εκπροσώπηση των δικαιωμάτων των ζώων; ❗️Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθούμε έναν καταιγισμό πολιτικών εξελίξεων.

Νέα κόμματα γεννιούνται, πρόσωπα μετακινούνται, συμμαχίες δημιουργούνται, διασπάσεις ανακοινώνονται, τηλεοπτικά πάνελ γεμίζουν με αναλύσεις για εκλογικά ποσοστά, στρατηγικές και πολιτικές ισορροπίες. ❗️Και μέσα σε όλο αυτό, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που εξακολουθεί να παραμένει σχεδόν αόρατο. ❗️Οι άνθρωποι που ασχολούνται ουσιαστικά με τα δικαιώματα των ζώων. ❗️Και όταν λέω ουσιαστικά, δεν εννοώ μόνο κάποιον που αγαπά μια γάτα ή έναν σκύλο που ζει στο σπίτι του.

Μιλάω για ανθρώπους που θεωρούν ότι τα υπόλοιπα πλάσματα αυτού του πλανήτη δεν είναι αντικείμενα, ούτε περιουσιακά στοιχεία, ούτε μηχανές παραγωγής κέρδους. ❗️Μιλάω για ανθρώπους που αγωνίζονται ενάντια στη γούνα και στις φάρμες μινκ.

Για ανθρώπους που αντιδρούν σε πρακτικές που θεωρούν βίαιες ή απάνθρωπες απέναντι στα ζώα.

Για ανθρώπους που προβληματίζονται βαθιά για τη βιομηχανοποιημένη εκτροφή, για την εντατική κτηνοτροφία, για τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. ❗️Για ανθρώπους που δεν μιλούν απλώς για φιλοζωία. ❗️Μιλούν για δικαιοσύνη.

Για ανθρώπους που πιστεύουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι ο ιδιοκτήτης της Γης αλλά ένας κάτοικός της, όπως και όλα τα υπόλοιπα είδη. ❗️Κάποιοι από αυτούς είναι vegan.

Άλλοι χορτοφάγοι.

Άλλοι καταναλώνουν ζωικά προϊόντα αλλά προσπαθούν να μειώσουν το αποτύπωμά τους.

Άλλοι δεν ανήκουν σε καμία κατηγορία.

Διαφέρουν μεταξύ τους. ❗️Έχουν όμως ένα κοινό: ❗️Πιστεύουν ότι τα ζώα πρέπει να πάψουν να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα χρήσης. ❗️Το παράδοξο είναι ότι πρόκειται για ένα τεράστιο κοινωνικό ρεύμα.

Το βλέπουμε παντού.

Στις χιλιάδες εθελοντές που φροντίζουν αδέσποτα.

Στα φιλοζωικά σωματεία.

Στους ανθρώπους που διασώζουν τραυματισμένα ζώα.

Στις καμπάνιες.

Στις διαδικτυακές κοινότητες. ❗️Κι όμως, πολιτικά παραμένουν σχεδόν ανύπαρκτοι.

Είναι σαν να υπάρχει μια μεγάλη κοινωνική πραγματικότητα χωρίς πολιτική φωνή. ❗️Ακούω συνεχώς συζητήσεις για οικονομία, τράπεζες, ποσοστά ανάπτυξης, δείκτες, αριθμούς, αγορές, γεωπολιτική, συμμαχίες.

Προφανώς όλα αυτά είναι σημαντικά.

Όμως δεν μπορεί η ποιότητα μιας κοινωνίας να μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες.

Μια κοινωνία κρίνεται και από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στους πιο αδύναμους. ❗️Και τα ζώα δεν έχουν ψήφο. ❗️Δεν έχουν συνδικάτα. ❗️Δεν έχουν τηλεοπτικά πάνελ. ❗️Δεν έχουν εκπροσώπους.

Έχουν μόνο ανθρώπους που μιλούν για αυτά. ❗️Και εδώ προκύπτει ένα ερώτημα: ❗️Γιατί σε μεγάλα κόμματα δεν υπάρχουν άνθρωποι που να έχουν ως κύριο αντικείμενο τα δικαιώματα των ζώων; Όπως υπάρχουν άνθρωποι που ειδικεύονται στην οικονομία, στην άμυνα, στην εξωτερική πολιτική, στην υγεία, στην παιδεία, γιατί να μη υπάρχουν άνθρωποι που να εκλέγονται και να κρίνονται αποκλειστικά για τη γνώση και τη δράση τους πάνω σε αυτά τα ζητήματα; Γιατί ένας φιλόζωος αριστερός, ένας φιλόζωος δεξιός, ένας σοσιαλιστής φιλόζωος ή ένας οικολόγος να μην έχει τη δυνατότητα να εκφραστεί πολιτικά πάνω σε αυτό που τον αφορά περισσότερο; ❗️Και αφού αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει, γεννιέται αναπόφευκτα ένας προβληματισμός. ❗️Μήπως ήρθε η στιγμή για έναν πραγματικά ουσιαστικό πολιτικό φορέα που θα ασχολείται αποκλειστικά με τα δικαιώματα των ζώων; ❗️Όχι ως σκαλοπάτι προσωπικής προβολής.

Όχι ως προσωρινή πολιτική κατασκευή.

Όχι ως ευκαιρία για προσωπικές διαδρομές. ❗️Αλλά ως μια πραγματική φωνή.

Μια φωνή που θα υπενθυμίζει συνεχώς ότι ο πολιτισμός μιας χώρας δεν κρίνεται μόνο από το ΑΕΠ της.

Κρίνεται και από το πώς αντιμετωπίζει εκείνους που δεν μπορούν να φωνάξουν. ❗️Δεν έχω έτοιμη απάντηση. ❗️Καταθέτω έναν προβληματισμό.

Γιατί ίσως τελικά δεν είναι οι άνθρωποι των ζώων που είναι λίγοι.

Ίσως απλώς είναι πολιτικά αόρατοι.

Και ίσως κάποια στιγμή αυτό χρειαστεί να αλλάξει.

Όχι μόνο για τα ζώα.

Αλλά και για εμάς τους ίδιους.

Γιατί ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα πιο αδύναμα πλάσματα του κόσμου μας λέει τελικά πολλά για το ποιοι είμαστε. #ΔικαιώματαΤωνΖώων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους