Οι ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις στην Αριστερά έρχονται από παλιά. Στις μέρες μας όμως, βοηθούντων και των "κοινωνικών δικτύων", αυτές ξεφεύγουν σε προσωπικές, με υποτιμητικά σχόλια και...
Οι ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις στην Αριστερά έρχονται από παλιά. Στις μέρες μας όμως, βοηθούντων και των "κοινωνικών δικτύων", αυτές ξεφεύγουν σε προσωπικές, με υποτιμητικά σχόλια και χλευασμούς, κάτι που δεν χαρακτηρίζει το πολιτικό ήθος του όλου χώρου.
Στις σημερινές συνθήκες ακραίου νεοφιλελευθερισμού, με την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και κατακτήσεων προηγουμένων αιώνων, η ανάγκη στήριξης των κοινωνικά αδύναμων είναι άμεση.
Κάποιοι θεωρούν ότι, βελτιωτικές αλλαγές προς όφελος των κοινωνικά αδύναμων, είτε είναι "προπέτασμα καπνού" στο στόχο για μια άλλη κοινωνία (στο διαχρονικό στόχο της Αριστεράς) είτε δεν είναι εφικτές χωρίς μια γενικότερη συνολική ανατροπή της υπάρχουσας κοινωνικής δομής.
Γι΄ αυτό, αν και συμμετέχουν στις εκλογές, αδιαφορούν εν μέρει για το ποιος θα διακυβερνήσει τη χώρα.
Φρονώ πως καθημερινές βελτιωτικές αλλαγές της λειτουργίας του κράτους, της δημοκρατίας και της ζωής των κοινωνικά αδύνατων, είναι εφικτές.
Η λειτουργία πολλών άλλων χωρών (του καπιταλισμού βεβαίως ... βεβαίως) αυτό δείχνει.
Βέβαια είναι αναγκάια μια πολιτική δύναμη που θα το υιοθετήσει ως στόχο.
Παράλληλα όμως απαιτείται και η συμπαράταξη του λαού.
Και ως τέτοια πολιτική δύναμη θεωρώ σήμερα το νέο κόμμα "ΕΛΑΣ", του εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα. Απομένει και η συμπόρευσή μας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους