Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι νομίζω ξεκάθαρο στους πάντες πως Ελλάδα οφείλει να είναι προετοιμασμένη για περίοδο ποικίλων προκλήσεων με διάρκεια, (μερική) απροβλεψιμότητα και -ενδεχομένως- υψηλή επικινδυνότητα.

Ισχύει ο «κανόνας» στον οποίο έχω αναφερθεί εδώ σε πρόσφατη ανάρτηση , πως εφόσον οι προκλήσεις ειδικά στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο δεν φτάσουν στο επίπεδο της άσκησης φυσικής βίας, η κατάσταση είναι (κατ’ αρχήν) «ελεγχόμενη». Όσο κι αν «γκαρίζουν». Θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε, ειδικά όσοι «διασπείρουν πανικό» ή απλώς υπερβάλλουν για την αναμενόμενη μετατροπή από την Τουρκία σε «εσωτερικής σημασίας» νομοθεσία του υπό κατάρρευση αφήγηματος της «γαλάζιας βλακείας»: -Έχει μόνο συμβολικό χαρακτήρα, από την ελληνική πλευρά καλύτερα να αντιμετωπιστεί με «θεσμική αδιαφορία» και υποτίμηση της σχετικής φιλολογίας στα πραγματικά της όρια ως συμβολικά και αδιάφορα, ως «επικοινωνιακή τροφή», δηλαδή «σανός» για τις τουρκικές μάζες για να ξεχνούν τη φτώχεια που τους κατατρώει ως κοινωνία.

Η μόνη σημασία που μπορεί να «αποκτήσει» είναι να επιχειρήσουν να τον εφαρμόσουν «επί του πεδίου». Και όσο αυτό περιορίζεται σε «προειδοποιήσεις ασυρμάτου», μόνοι τους τα λένε, μόνοι τους θα τα ακούνε.

ΑΝ ακουμπήσουν, σπρώξουν, παρεμποδίσουν ενεργά, ή «οτιδήποτε άλλο», αναγκαστικά θα απαντηθεί. Αποφασιστικά.

Κι αυτό είναι ευθύνη της Πολιτείας, του Κράτους, της Κυβέρνησης.

Η διαχείριση των Ελληνοτουρκικών είναι Εθνική Υπόθεση και είναι απολύτως αναγκαίο -ειδικά τώρα όσο και στο άμεσο μέλλον- να συνταχθούμε όλοι -κόμματα, πολιτικοί και πολίτες- πίσω από την Εθνική πολιτική, όποια κι αν είναι, είναι σαφές πως έχει βάθος και πλευρές που μόνο η ανώτατη ηγεσία γνωρίζει.

Και πράττει υπό την επίγνωση όσων σε τέτοιες καταστάσεις, δεν είναι διάολε κοινοποιήσιμα.

Ναι: -«Όποια κι αν είναι»! Γιατί είναι εύκολο να ασκείς κριτική έξω από το χορό αλλά όσοι πολίτες έχουν πραγματική συναίσθηση της κρισιμότητας της κατάστασης γνωρίζουν πως σωστή ή «όχι»- η στάση και η πολιτική του πρωθυπουργού είναι στρατηγική, έχει καταθέσει εμπράκτως δείγματα γραφής και ανεξαρτήτως κατά περίπτωση από προσωρινές εντυπώσεις (συχνά εκ του πονηρού) «το καράβι δεν πλέει ανεξέλεγκτο» στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο αλλά με κατεύθυνση και προορισμό.

Αντιπολιτευτικές κορώνες και εύκολη κριτική είναι και λάθος και ισχυρή ένδειξη πατριωτικής ανεπάρκειας έναντι κομματικού/πολιτικού οφέλους.

Όποιος θέλει να κάνει σοβαρή κριτική ή έχει προτάσεις, οφείλει να ξέρει και πως ή που να τις κοινοποιήσει.

Γιατί είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις καθημερινά στα τουρκικά ΜΜΕ και Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης πόσο χαίρονται με κάθε δήλωση, «ανάλυση» ή κριτική που δείχνει ηττοπάθεια, φόβο, φαγωμάρα, έλλειψη εμπιστοσύνης κλπ.

Να σοβαρευτούμε κάποια στιγμή, δεν είναι καιρός για μαλακίες, ο Τούρκος καραδοκεί.

Κι όταν λέω «ο Τούρκος» εννοώ βέβαια τον μηχανισμό παρακολούθησης και προπαγάνδας της τουρκικής ΜΙΤ και των χιλιάδων υπαλλήλων της οι οποίοι «αποδελτιώνουν» τα πάντα σε σχέση με την Ελλάδα και τα μεγενθύνουν μαζικά στο διαδίκτυο.

Σε πόλεμο είναι η Ελλάδα, στρατό αντιμετωπίζει, όχι και να τον τρέφουν κιόλας μερικοί.

Ας τους το ξεκαθαρίσουμε.

Δεν μπορεί να ξέρει κανείς αν και πότε η Τουρκία θα κάνει το μοιραίο λάθος και αν αυτό θα οδηγήσει σε ένοπλη αντιπαράθεση, άγνωστης κλίμακας.

Δεν την πέρνει να κάνει «μεγάλο λάθος» όπως κατάληψη ή αποκλεισμός κατοικημένου νησιού, αλλά το θέμα είναι αν το καταλαβαίνει πως δεν την πέρνει.

Τουρκία είναι, τίποτε δεν αποκλείεται.

Όσο εξαντλεί την προπαγανδιστική απειλή εσωτερικής κυρίως κατανάλωσης με παραβιάσεις και «ασκήσεις» εκφοβισμού στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο το έργο, το έχουμε ξαναδεί, είναι επί της ουσίας αδιάφορο.

Ναι, επιθυμεί και επιδιώκει (με μανία) να διατηρήσει ενεργά τα ανύπαρκτα ζητήματα με τα οποία τροφοδοτεί το αναθεωρητικό της αφήγημα στον διεθνή δημόσιο διάλογο, αλλά αυτό είναι το ελάχιστο και κυρίως, φθίνει ραγδαίως. Η Ελλάδα είναι ασφαλισμένη από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και μαζί με την Κύπρο και τις διεθνείς συμμαχίες που αναπτύσσουν έχουν καταφέρει να συρρικνώσουν αποφασιστικά τη γαλάζια βλακεία και ο χρόνος (και οι ισορροπίες) είναι με το μέρος των.

Οπότε, άστη να γκαρίζει, μην τσιμπάς.

Και κυρίως: -Ας μην επιτραπεί σε κανέναν πολιτικάντη να την «ταίζει». Θέλει προσοχή και ίσως χρειαστεί, και τόλμη.

Η πολιτική βούληση (ΑΝ χρειαστεί) υπάρχει. Καλό και, αναπόφευκτα έτσι κι αλλιώς, θερμό Ελληνικό καλοκαίρι. Με ψυχή, αλλά ΚΑΙ με μυαλό…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους