Αλκιβιάδης και Αλέξης Τσίπρας: Η τέχνη της πολιτικής επιβίωσης και το σύνδρομο του «σωτήρα» Η πρόσφατη ίδρυση του νέου κόμματος ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) από τον Αλέξη Τσίπρα φέρνει στο...

Πλήρες Κείμενο:

Αλκιβιάδης και Αλέξης Τσίπρας: Η τέχνη της πολιτικής επιβίωσης και το σύνδρομο του «σωτήρα» Η πρόσφατη ίδρυση του νέου κόμματος ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) από τον Αλέξη Τσίπρα φέρνει στο μυαλό μου μια από τις πιο γοητευτικές, αντιφατικές και πολυσυζητημένες προσωπικότητες της αρχαιότητας: τον Αλκιβιάδη τον Αθηναίο.

Αν κοιτάξει κανείς πίσω από τους αιώνες, οι ομοιότητες στην πολιτική τους ψυχολογία και τη διαδρομή τους είναι εντυπωσιακές. 🔹 Το χάρισμα και ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός Ο Αλκιβιάδης ήταν ο απόλυτος πολιτικός χαμαιλέοντας.

Γοητευτικός ρήτορας, ανέβηκε στην εξουσία υποσχόμενος μεγαλεία, παρέσυρε τον λαό σε ουτοπικές εκστρατείες (Σικελική Εκστρατεία) και όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν, άλλαξε στρατόπεδα: πήγε με τους Σπαρτιάτες, μετά με τους Πέρσες και στο τέλος επέστρεψε στην Αθήνα ως «μετανοιωμένος σωτήρας». Αντίστοιχα, ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε ως το «νέο και άφθαρτο» πρόσωπο που θα άλλαζε την Ευρώπη, για να συνδεθεί τελικά με μερικές από τις πιο έντονες πολιτικές ανατροπές της σύγχρονης ιστορίας. 🔹 Τα «κακά» του παρελθόντος: Από το 2015 στις Πρέσπες Όπως η πολιτική του Αλκιβιάδη πλήγωσε την Αθήνα, έτσι και η διακυβέρνηση Τσίπρα άφησε βαθιά σημάδια: Το 2015 και το Δημοψήφισμα: Η περίοδος της «περήφανης διαπραγμάτευσης» που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών (Capital Controls), στο περίφημο "Go Back" και τελικά στην πλήρη συνθηκολόγηση με το 3ο Μνημόνιο — μια πολιτική «κωλοτούμπα» που πολλοί συγκρίνουν με τις στρατηγικές παλινωδίες του Αλκιβιάδη. Η Συμφωνία των Πρεσπών: Μια απόφαση που δίχασε βαθιά την ελληνική κοινωνία και επικρίθηκε έντονα για τις εθνικές της υποχωρήσεις.

Η διάλυση της παράταξής του: Αφού άφησε πίσω του έναν διασπασμένο και αποδυναμωμένο ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγει τώρα να εμφανιστεί ξανά ως ο αρχηγός ενός νέου φορέα. 🔹 Η «ΕΛΑΣ» ως η νέα Σικελική Εκστρατεία; Το όνομα του νέου κόμματος (ΕΛΑΣ) επιλέχθηκε ξεκάθαρα για να προκαλέσει συναισθηματικό και ιστορικό σοκ, πατώντας πάνω σε μνήμες της εθνικής αντίστασης, της αστυνομίας ή της ίδιας της Ελλάδας.

Όπως ο Αλκιβιάδης χρησιμοποιούσε πάντα μεγάλα λόγια και σύμβολα για να δικαιολογήσει την προσωπική του επιστροφή, έτσι και τώρα, η ίδρυση αυτού του κόμματος μοιάζει με μια προσπάθεια πολιτικής παλινορθώσεως ενός ηγέτη που αρνείται να αποσυρθεί.

Το δίδαγμα της Ιστορίας: Ο Αλκιβιάδης πίστευε ότι η Αθήνα δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς αυτόν.

Η ιστορία όμως έδειξε ότι οι προσωπικές φιλοδοξίες των χαρισματικών ηγετών συχνά πληρώνονται ακριβά από τους πολίτες.

Το αν η «ΕΛΑΣ» του Τσίπρα θα είναι ένα ουσιαστικό νέο ξεκίνημα ή άλλη μια πολιτική περιπέτεια, μένει να αποδειχθεί. @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους