Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος :μάρτυρας δέν εἶναι μόνον αὐτός πού ἀποθνήσκει γιά τήν πίστη κατά τούς διωγμούς, ἀλλά καί αὐτός πού ἔχει τήν προαίρεση, τήν πρόθεση νά μαρτυρήσει, ἀντιδρώντας πρός ὅσους διαστρέφουν τά δόγματα καί τούς θεσμούς τῆς Ἐκκλησίας, πρός τούς ψευδοποιμένες καί προβατόσχημους λύκους.

Στό θαυμάσιο ἔργο του «Πρός τούς σκανδαλισθέντας ἐπί ταῖς δυσημερίαις», ἀπό τόν τόπο τῆς ἐξορίας, γράφει ὅτι δέν πρέπει νά σκανδαλιζόμαστε γιά τό ὅτι ἀκόμη καί πολλοί ἱερεῖς ἔγιναν λύκοι καί στρέφονται ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, καί μάλιστα «προσωπεῖον εὐλαβείας περικείμενοι καί πεπλασμένην πραότητα ἔχοντες». Πρέπει νά μάθουν οἱ πιστοί νά διακρίνουν αὐτούς πού ἔχουν τήν ἀπατηλή ἐμφάνιση προβάτων, ὥστε νά μή τούς ἐπιτρέπουν νά ἀναμειγνύονται καί νά κρύβονται ἀνάμεσα στά πρόβατα, ἐνῶ εἶναι λύκοι.

Ὁ καιρός μας, γράφει, εἶναι καμίνι· «κάμινος γέγονεν ὁ καιρός οὗτος», πού διελέγχει τήν γνησιότητα τῶν νομισμάτων.

Εἶναι σαφές ὅτι αὐτά πού ἔγραψε γιά τήν ἐποχή του ἰσχύουν πολύ περισσότερο σήμερα.

Ἔχει δυστυχῶς ἀτονήσει, μέχρις ἐξαφανίσεως, τό προδρομικό, χρυσοστομικό καί στουδιτικό ἀγωνιστικό-μαρτυρικό φρόνημα.

Kυριαρχεῖ στόν σημερινό ἐκκλησιαστικό χῶρο ἡ οἰκουμενιστική ἀγαπολογία καί ἡ εὐσεβοφανής εἰρηνολογία, τήν ὥρα πού κατασκάπτονται τά θεμέλια τῶν ὀρθοδόξων δογμάτων καί ὑπονομεύεται τό ἀσκητικό ἀποστολικό ἦθος.

Εἶναι καθοδηγητικά ὅσα λέγει γιά τήν ὑπεροχή, γιά τήν προτίμηση τῆς ἀλήθειας μπροστά στήν ἀγάπη, ἡ ὁποία, χωρίς τήν ἀλήθεια, εἶναι ψευτοαγάπη, πρόσχημα καί ὑποκρισία: «Εἴ που τήν εὐσέβειαν παραβλαπτομένην ἴδοις, μή προτίμα τήν ὁμόνοιαν τῆς ἀληθείας, ἀλλ’ ἵστασο γενναίως ἕως θανάτου… τήν ἀλήθειαν μηδαμοῦ προδιδούς». Kαί ἀλλοῦ συνιστᾶ μέ ἔμφαση: «Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε». Στάθηκε ὁ ἴδιος γενναῖος ἕως θανάτου ἐπί δώδεκα ἔτη ὡς πρεσβύτερος στήν Ἀντιόχεια καί ἐπί δέκα ἔτη ὡς πατριάρχης στήν Kωνσταντινούπολη, ἐκ τῶν ὁποίων τά τρία στήν μαρτυρική ἐξορία του, μέ παρρησία καί παραδειγματική ἐλευθεροστομία, ἄκαμπτος, ἀνυποχώρητος, ἀσυμβίβαστος, ἀπόλυτος, ἐλεγκτικός, χωρίς νά ὑπολογίζει τίς ἐναντίον του διαβολές καί ἐπιθέσεις, οὔτε τόν θάνατο.

Ὡς ἀγωνιστικό του πρότυπο, ἐκτός ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο, εἶχε τόν ὁμώνυμό του Ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο, στόν ὁποῖο συχνά ἀναφέρεται.

Tόν ἐπαινεῖ, διότι, ἐνῶ ἦταν φυλακισμένος καί ἁλυσσοδεμένος δέν ἐμείωσε τήν παρρησία του, «αἱρούμενος σφαγῆναι μᾶλλον ἤ προέσθαι τήν καλλίστην ἐλευθεροστομίαν ἐκείνην». Μέ τήν ἴδια ἐλευθεροστομία ἀπορρίπτει, χρησιμοποιώντας σκληρούς λόγους, ὅσους δέν κατανοοῦν, λόγω σαρκικοῦ φρονήματος, ἀνοησίας καί δειλίας, τούς θαρραλέους ἀγωνιστές, ὅπως συνέβη καί συμβαίνει μέ τήν κριτική πού ὑφίσταται μέχρι σήμερα, ἀκόμη καί στήν ἐπιστημονική ἔρευνα, ὁ ἴδιος ὁ Χρυσόστομος, διότι δῆθεν, ἄν ἦταν λιγώτερο ἀπόλυτος καί ἀδιάλλακτος, θά ὠφελοῦσε περισσότερο τήν Ἐκκλησία.

Λέγει λοιπόν: «Μή μοι τά καθάρματα τῶν ἀνοήτων εἴπῃς, τούς βλάκας καί αὐτόσαρκας ὄντας καί φύλλων κουφοτέρους». Μάρτυς καί μεγαλομάρτυς καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ζωῆς του, δοκιμάσθηκε μέσα στό καμίνι τῆς ἐποχῆς του καί ἀποδείχθηκε σέ ὅλα χρυσός, ὄχι μόνο στήν γλώσσα.

Ἀπό παρόμοιους ἡγέτες, μέ μαρτυρικό φρόνημα, παρρησία, ἀφοβία μπροστά στόν θάνατο, μέ πάθος γιά τήν ἀλήθεια καί τήν εὐσέβεια, ἀσκητικούς στή ζωή, ἔχει ἀνάγκη σήμερα ἡ Ἐκκλησία, γιά νά ἀντιμετωπίσει τήν νέα μεθοδεία τοῦ Διαβόλου, τόν δῆθεν εἰρηνικό, ἀλλά προβατόσχημο Oἰκουμενισμό, καί νά ἀποβεῖ καί πάλι νικήτρια, πρᾶγμα πού εἶναι βέβαιο, ἀφοῦ «οὐδέν Ἐκκλησίας ἰσχυρότερον». https://katanixi.gr/protopresvyteros-theodoros-zisis-o-ag-2/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους