Τα όσα συνέβησαν στο θλιβερό επεισόδιο μεταξύ Β. Μαρινάκη και Γ. Δημητριάδη εμπίπτουν στις αυστηρές διατάξεις του αθλητικού νόμου ή μήπως όχι; Επειδή έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται μια έντονη...

Πλήρες Κείμενο:

Τα όσα συνέβησαν στο θλιβερό επεισόδιο μεταξύ Β. Μαρινάκη και Γ. Δημητριάδη εμπίπτουν στις αυστηρές διατάξεις του αθλητικού νόμου ή μήπως όχι; Επειδή έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται μια έντονη φιλολογία για τις συνέπειες που περιμένουν τους δύο πρωταγωνιστές σύμφωνα με τις δρακόντειες πράγματι προβλέψεις του αθλητικού νόμου, θα σύστηνα σε όλους να είναι συγκρατημένοι, διότι είναι πολύ πιθανόν να διαψευστούν.

Νομίζω ότι η ιδιαίτερη ενασχόλησή μου με το θέμα για περισσότερο από μια 20ετία, όντας μάλιστα μέλος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και δη ο εισηγητής του μεγαλύτερου μέρους των εκτεταμένων αλλαγών που επήλθαν στον επαγγελματικό αθλητισμό με τον ν. 3057/2002 ο οποίος πρόσθεσε για πρώτη φορά στον αθλ. νόμο ειδική ποινική διάταξη (άρθρο 41ΣΤ) για τα αδικήματα βίας στον αθλητισμό, μου επιτρέπουν να κάνω αυτή τη σύσταση.

Λοιπόν, τα πράγματα έχουν ως εξής: Το άρθρο 41 ΣΤ του αθλητικού νόμου, όπως ισχύει σήμερα, στην παρ.1 προβλέπει ότι τιμωρούνται αυστηρά διάφορες πράξεις (όπως βιαιοπραγία κατά οποιουδήποτε άλλου προσώπου, απειλή, ρίψη αντικειμένων στον αγωνιστικό χώρο κλπ), οι οποίες συμβαίνουν είτε εντός της αθλητικής εγκατάστασης είτε πέριξ αυτής (στον αμέσως περιβάλλοντα χώρο ή στις βοηθητικές εγκαταστάσεις ή στους χώρους προσέλευσης και στάθμευσης), κατά την διάρκεια ενός αγώνα.

Στην δε παρ. 2 (βλ. περ. β) προβλέπεται επίσης η αυστηρή τιμωρία όποιου τελεί κάποια από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου (άρα και βιαιοπραγία) όχι μόνο κατά τη διάρκεια αλλά και "με αφορμή μία αθλητική εκδήλωση πριν από την έναρξη ή μετά τη λήξη της ή μακριά από τον χώρο που προορίζεται για την εκδήλωση αυτήν". Το ζήτημα που τίθεται εδώ είναι η ερμηνεία της φράσης "με αφορμή μία αθλητική εκδήλωση". Δηλαδή, με απλά λόγια, αν η αφορμή κάποιας από τις προαναφερθείσες πράξεις, όπως λχ μιας βιαιοπραγίας μεταξύ δύο προσώπων που συνέβη πριν από την έναρξη μιας αθλητικής αναμέτρησης εντός της αθλητικής εγκατάστασης, ήταν άλλη, άσχετη με την συγκεκριμένη αθλητική εκδήλωση που επρόκειτο να λάβει χώρα (όπως αυτό αναμφίβολα συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, όπου προφανώς η αφορμή του επεισοδίου Μαρινάκη - Δημητριάδη δεν ήταν διαφορές μεταξύ τους σχετικά με το ματς, οπαδικές προτιμήσεις κλπ, αλλά εντελώς άλλη, όπως η παρακολούθηση του ενός με παράνομο λογισμικό για την οποία μπορεί να θεωρεί υπαίτιο τον άλλο ή και διάφορα άλλα, συναφή ή μη, που εμείς πιθανότατα αγνοούμε), η παραπάνω διάταξη του άρθρου 41ΣΤ του αθλητικού νόμου εφαρμόζεται; Νομίζω πως όχι.

Διότι ο σκοπός του νομοθέτη είναι εντελώς διαφορετικός.

Δεν είναι να τιμωρήσει αυστηρά κάθε αξιόποινη πράξη που συμβαίνει σε αθλητικούς χώρους και πέριξ αυτών, με κριτήριο τον χώρο ή την χρονική συνάφεια της πράξης με μια αθλητική εκδήλωση, ακόμη κι αν η πράξη είναι εντελώς άσχετη.

Αν ήταν αυτός τότε πρώτα απ΄ όλα η φράση δεν θα ήταν "με αφορμή μία αθλητική εκδήλωση" αλλά, αν στ΄αλήθεια δεν ενδιέφερε το γιατί, "επ΄ ευκαιρία μιας αθλητικής εκδήλωσης". Ή θα έλειπε εντελώς η συγκεκριμένη φράση και απλά ο νόμος θα όριζε "...τιμωρείται όποιος... β) τελεί κάποια από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου πριν από την έναρξη ή μετά τη λήξη μιας αθλητικής εκδήλωσης ή μακριά από τον χώρο που προορίζεται για την εκδήλωση αυτήν". Όμως ο νόμος λέει "τελεί κάποια από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου με αφορμή μία αθλητική εκδήλωση πριν από την έναρξη ή μετά τη λήξη της ή μακριά από τον χώρο που προορίζεται για την εκδήλωση αυτήν". Η ratio αυτής της ιδιαίτερης ποινικής μεταχείρισης είναι ακριβώς η σχέση της πράξης με το αθλητικό γεγονός.

Αυτό τιμωρεί, αυτό θέλει να αποτρέψει: οι αθλητικές εκδηλώσεις δεν μπορεί να σχετίζονται με πράξεις βίας.

Τον αθλητισμό θελει να προστατεύσει ο νομοθέτης.

Αλλιώς και ο τίτλος του άρθρου θα ήταν διαφορετικός και δεν θα ήταν "Αδικήματα βίας με αφορμή αθλητικές εκδηλώσεις ή αθλητικό υπόβαθρο" που είναι σήμερα.

Η συγκεκριμένη διάταξη έχει σκοπό να τιμωρήσει αυστηρά την αθλητική βία, δηλαδή περιστατικά που σχετίζονται με αθλητικές διαφορές (ακόμη και εντός της ίδιας οπαδικής προτίμησης, όπως έχει πράγματι συμβεί με επεισόδια μεταξύ οπαδών της ίδιας ομάδας, είτε επειδή υποστήριζαν άλλες παρατάξεις για τη διοίκηση είτε οι μεν διαφωνούσαν με την συμπεριφορά των δε κλπ). Περιστατικά δηλαδή που έχουν κάποιο αθλητικό υπόβαθρο, μία αθλητική αναφορά (βλ. χαρακτηριστικά και την τελευταία παρ. 10 του άρθρου 41 ΣΤ) και όχι οποιεσδήποτε πράξεις που μπορεί να συμβαίνουν πέριξ των αθλητικών χώρων, επ΄ ευκαιρία αθλητικών εκδηλώσεων.

Κι αυτό ισχύει ακόμη κι αν δεν πρόκειται για τυχαία συνάντηση αλλά για προμελετημένη.

Ακόμη δηλαδή κι αν κάποιος πηγαίνει στο γήπεδο επί τούτου, προκειμένου, λόγω της πραγματοποίησης ενός αγώνα, να βρει εκεί κάποιον που θέλει να βρίσει, να απειλήσει ή να δείρει για τον οποιονδήποτε λόγο (επειδή τον έριξε σε μια μοιρασιά, επειδή φλέρταρε το κορίτσι του, επειδή τον έκλεψε, επειδή δεν του αρέσει η φάτσα του) ούτε τότε βέβαια τυγχάνει εφαρμογής ο αθλητικός νόμος.

Συνεπώς, στην συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή προφανώς η αφορμή του επεισοδίου Μαρινάκη - Δημητριάδη δεν ήταν ούτε κάποιες μεταξύ τους οπαδικές διαφορές σχετικές με τη συγκεκριμένη αθλητική εκδήλωση ούτε οποιοδήποτε αθλητικό υπόβαθρο είχε, νομίζω ότι η εν λόγω διάταξη του αθλητικού νόμου δεν τυγχάνει εφαρμογής, όπως βέβαια, πολλώ μάλλον, δεν τυγχάνουν εφαρμογής ούτε οι διατάξεις που αφορούν στις επιβαρυντικές περιπτώσεις και στις παρεπόμενες ποινές κλπ.

Για τις αξιόποινες πράξεις που έχουν λάβει χώρα στο συγκεκριμένο περιστατικό εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, οι οποίες εν προκειμένω απαιτούν την υποβολή έγκλησης.

Αυτή είναι η γνώμη μου.

Γενικά πάντως, καλό είναι να μην προτρέχουμε και, σίγουρα, να μην εκφέρουμε δημόσια άποψη αν δεν έχουμε διαβάσει προηγουμένως τον νόμο. Γιατί μετά κατηγορούμε αδίκως τη Δικαιοσύνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους