Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κι επειδή πλησιάζει το pride και θα αρχίσουν πάλι όλοι οι κρυφοομοφοβικοι να γράφουν ότι είναι περιττό γιατί όλα είναι οκ πια, ε… όχι δεν είναι ακόμα.

Και θα πάρει πολλά χρόνια κατά τη γνώμη μου Ευτυχώς ο Ionas Kallimanisείναι νομίζω λίγο πιο αισιόδοξος: «Υπάρχει όμως στο μυαλό μου και η δυνατότητα του να ζούμε απλώς, μπροστά και μαζί με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους, δίχως την ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε ποτέ κάτι.

Ακριβώς όπως το υπόλοιπο είδος.

Αλλά μάλλον ζω κι εγώ στον κόσμο μου.

Γιατί το coming out θα καταστεί αχρείαστο μόνο όταν πάψουμε να το περιμένουμε.

Όταν το να είναι ένα παιδί στην τάξη, την παρέα, τη γειτονιά ή το σπίτι μας queer θα είναι κάτι που θεωρούμε πιθανό να συμβεί και όχι κάτι που θα απευχόμαστε.

Κυρίως –και εδώ μιλάω για όλα τα σπίτια όπου δεν κινδύνευε ακριβώς κανείς– θα είναι μια πραγματικότητα που δεν θα απαιτεί από τους άλλους την επέκταση του σύμπαντός τους για να τους συμπεριλάβει, καθυστερημένα ή και ποτέ.

Η προοδευτικότητά μας θα έπρεπε να είναι προαπαιτούμενο κι όχι η απόρροια ενός coming out.

Πράγματι μαθαίνουμε όλοι μαζί και υπερβάλλουμε και κάνουμε λάθη, αλλά από την άλλη μοιάζει μαρτυρικό να πρέπει τα queer άτομα να λειτουργούν ως δάσκαλοι και φωτεινά παραδείγματα του κύκλου τους.

Και ταυτόχρονα μοιάζει τρομακτικό να πρέπει ακόμη να μεγαλώνουν παγιδευμένα κάτω από μια ταυτότητα.

Ας τις φοράμε όλες αυτές περήφανα όταν κινδυνεύουν.

Ας είμαστε εκεί για όποιον νιώθει καλά μέσα τους.

Αλλά μη θεωρείς, αγαπητέ αναγνώστη, πως ένα coming out θα μπορούσε ποτέ να χωρέσει το εύρος και τον πλούτο των γούστων ενός ανθρώπου.

Μη θεωρείς ότι ορίζει, ή και πως πρόκειται να περιορίσει, την έλξη, τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του.

Είμαι ένα γκέι αγόρι για κάθε άτομο που έχει θέμα με αυτό.

Αλλά στην πραγματικότητα, όταν ερωτεύομαι κι όταν επιθυμώ, δεν είμαι καθόλου ένα.

Είμαι πολύπλοκος, περίεργος και χαμένος, όπως κι όλοι οι υπόλοιποι.

Μοιάζουν τόσο απλά αυτά τα πράγματα, που η δυσκολία με την οποία η κοινωνία μας τα περιβάλλει βαραίνει το σώμα μου, σχεδόν σαν μια δεύτερη παράλληλη βαρύτητα, η οποία δεν μου βγάζει κανένα νόημα.

Αλλά πιστεύω πως θα έρθει μια μέρα που η φράση «coming out» θα σημαίνει απλώς «παππού, γέρασες, τι μας λες τώρα; Άντε στο κρεβάτι σου». Και πιστεύω πως όλο αυτό δεν είναι και τόσο μακριά. Το πιστεύω γιατί ζω ήδη μέσα του.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους