Original Post

Πλήρες Κείμενο:

καθώς το ντιμπέι(τ) για την "μαύρη ελένη" συνεχίζεται αφήνω εδώ ένα παλαιότερο αφιέρωμα της "άθενς βόις" για το θέμα, το οποίο είχε επιμεληθεί η κ. δήμητρα γκρους και περιέχει ένα δυνατό κράουντ με ενδιαφέρουσες απόψεις. στο αφιέρωμα αυτό συμμετείχε και η ταπεινότης μου με τις ακόλουθες 500 λέξεις: Όσοι θεωρούν ότι παραβιάζεται η ομηρική «αυθεντικότητα» από μια μαύρη ηθοποιό δεν φαίνεται να ενοχλούνται από άλλες σύγχρονες επεμβάσεις στην παρουσίαση της καλλιτεχνικής δημιουργίας της αρχαιότητας, όπως το να υποδύονται γυναίκες αντί για άνδρες τους γυναικείους ρόλους στο αρχαίο δράμα.

Το βασικό ζήτημα που αναδεικνύεται εδώ είναι ο αναχρονισμός: κοιτάμε το παρελθόν με τα μάτια του παρόντος και «διαβάζουμε» σε αυτό πραγματικότητες που είτε δεν υπήρχαν είτε είχαν διαφορετικό περιεχόμενο.

Η συζήτηση για το χρώμα της Ελένης αποκαλύπτει περισσότερα για τη δική μας εποχή παρά για την ομηρική, καθώς ούτε τα χρώματα παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο αλλά ούτε και η αρχαιότητα αντιλαμβανόταν το δίπολο «μαύρος» - «λευκός» με τον τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε εμείς.

Η ομηρική Ελένη ήταν όντως λευκή· ωστόσο, αν ο όρος αυτός προσδιόριζε άνδρα στην αρχαιότητα, μπορούσε μεταξύ άλλων, λένε οι ειδικοί, να έχει και συνδηλώσεις «θηλυπρέπειας» ή «ανωριμότητας». Η «λευκότητα», με άλλα λόγια, εκτός από χρώμα ήταν σε ορισμένες περιπτώσεις και ιδιότητα ή στοιχείο αξιολόγησης.

Όσο για τη «μαύρη Ελένη», θα είναι και αυτή άλλη μια πολιτισμική (και ιστορικά προσδιορισμένη) οικειοποίηση ενός παλαιότερου έργου.

Σε κάποιους θα αρέσει και σε κάποιους όχι, όπως άλλωστε συμβαίνει συνήθως στην τέχνη.

Η κάθε εποχή φτιάχνει και την Ελένη της. the Greek colour vocabulary simply doesn’t map directly onto that of modern English.

Xanthos could be used for things that we would call ‘brown’, ‘ruddy’, ‘yellow’ or ‘golden’. ‘Black’ (melas) and ‘white’ (leukos) are also – importantly – gendered terms: females are praised for being ‘white-armed’, but men never are.

To call a Greek man ‘white’ was to call him ‘effeminate’. Conversely, to call Odysseus ‘black-skinned’ might well associate him with the rugged, outdoors life he lived on ‘rocky Ithaca’. So to ask whether Achilles and Odysseus are white or black is at one level to misread Homer.

His colour terms aren’t designed to put people into racial categories, but to contribute to the characterisation of the individuals, using subtle poetic associations that evaporate if we just plump for ‘blond’ rather than ‘brown’, ‘tanned’ rather than ‘black’ (and vice versa). Greeks simply didn’t think of the world as starkly divided along racial lines into black and white: that’s a strange aberration of the modern, Western world, a product of many different historical forces, but in particular the transatlantic slave trade and the cruder aspects of 19th-century racial theory.

No one in Greece or Rome ever speaks of a white or a black genos (‘descent group’).] https://www.athensvoice.gr/politismos/kinimatografos/946114/loupita-niongo-telika-peirazei-an-i-oraia-eleni-einai-mauri-stin-odusseia-tou-nolan/?fbclid=IwY2xjawSCQydleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBoa3FEeG9SVHRkcVRKcFRVc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHmvUpMPuuYjCQqfXWrwNyesSRmpUJ6NZVhCE0u5FcxqKGsJhTyrvDGdVEqZE_aem_ZhWz_AQYbO4dq9fF5DgMmQ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους