Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή τη δύσκολη περίοδο που ζω εξαιτίας της σοβαρής ασθένειας της Λουκρητίας, είπα να γράψω δυο λόγια για να διασκεδάσω την αγωνία μου.

Ε λοιπόν, για όσους έχουν άγνοια κινδύνου, οι γάτες είναι τα μόνα κατοικίδια του πλανήτη που σε κοιτάζουν καθημερινά σαν να σε πέρασαν από συνέντευξη για συγκάτοικο και ακόμη δεν έχουν αποφασίσει αν θα σου επιστρέψουν να μείνεις μαζί τους! Τι προσφέρουν στο σπίτι; Άγχος. Έξοδα.

Υπαρξιακή κρίση.

Και τρίχες σε σημεία που δεν ήξερες ότι μπορούν να φτάσουν! Κυρίως όμως σε κρατούν ταπεινό.

Νομίζεις πως είσαι ο ιδιοκτήτης. ΧΑ. Είσαι ο δίποδος υπηρέτης τους που οριακά σε ανέχονται.

Κοιμούνται όλη μέρα σε στάσεις που θα έστελναν άνθρωπο κατευθείαν σε φυσικοθεραπευτή.

Ξυπνούν στις 03:47 ακριβώς γιατί τότε, προφανώς, είναι η κατάλληλη ώρα να ξεκινήσει ο τελικός του Champions League πάνω στο παρκέ.

Ακούς μέσα στη νύχτα: ΝΤΟΥΠ. ΤΑΚ. ΓΚΝΤΑΝΓΚ.

Πετάγεσαι πανικόβλητη. «Τι έγινε; Μπήκε κλέφτης;» Όχι. Ο Θρυλέων είδε το είδωλό του στον φούρνο και αποφάσισε να του επιτεθεί.

Οι γάτες επίσης έχουν τη μοναδική ικανότητα να μετατρέπουν το πιο ακριβό αντικείμενο του σπιτιού στο αγαπημένο τους θύμα.

Αγοράζεις κρεβατάκι; Θα κοιμηθούν στο κουτί.

Παίρνεις παιχνίδι με φτεράκι; Θα παίξουν με την απόδειξη.

Ξοδεύεις 90 ευρώ σε πολυτελές ονυχοδρόμιο με επίπεδα, γέφυρες και κρεμαστά ποντίκια λες και άνοιξες cat resort στο Μπαλί; Θα ακονίσουν νύχια στην πλάτη του καναπέ κοιτώντας σε στα μάτια.

Όχι κρυφά.

Μπροστά σου.

Για να περάσει σίγουρα το μήνυμα ότι είσαι ηλίθιος επειδή τόλμησες να πιστέψεις ότι θα αλλάξουν συνήθειες.

Μπαίνεις στο μπάνιο; Κάθονται έξω από την πόρτα ουρλιάζουν λες και σε πνίγουν μαφιόζοι στη μπανιέρα.

Ανοίγεις την πόρτα; Σε κοιτούν αηδιασμένες και φεύγουν.

Ήθελαν απλώς να βεβαιωθούν ότι δεν κάνεις κάτι χωρίς αυτές.

Αν κάτσεις να δουλέψεις σε laptop, μέσα σε τρία δευτερόλεπτα θα ξαπλώσουν πάνω στο πληκτρολόγιο.

Δεν έχει σημασία αν υπάρχει ολόκληρο σπίτι διαθέσιμο.

Ο στόχος είναι συγκεκριμένος.

Να πατήσεις “send” σε μισοτελειωμένο μήνυμα σε σοβαρό αποδέκτη που γράφει μόνο «κκκκκκκκκκκκκκκκκ». Και να το βλέπεις μετά στα sent.

Και λες «ωραία, ρεζιλεύτηκα εξαιτίας ενός αιλουροειδούς». Έχουν επίσης PhD στην ψυχολογική χειραγώγηση.

Θα έρθουν τρυφερά.

Θα τρίψουν μουσουδάκι.

Θα γουργουρίσουν σαν μικρό ντιζελοκίνητο Fiat.

Θα λιώσεις.

Και μόλις πεις «Αχου το μωρό μου» θα σε δαγκώσουν επειδή τόλμησες να ακουμπήσεις την κοιλιά.

Η κοιλιά είναι παγίδα.

Το ξέρουν.

Το κάνεις κάθε φορά.

Δεν σε σέβονται πλέον.

Η πείνα τους; Μυστηριακό φαινόμενο.

Μπορεί να έχουν φάει πριν οκτώ λεπτά.

Θα σταθούν όμως μπροστά στο μπολ σαν ορφανά της βικτωριανής εποχής.

Σε κοιτούν λες και τους λες: «Σήμερα παιδιά μόνο βραστό χαρτόνι». Αν δε ανοίξεις αμέσως φακελάκι, αρχίζει η τρομοκρατία.

Αρχίζουν νιαουρίσματα, θεατρικές λιποθυμίες, περπάτημα πάνω σου, ουρά μέσα στη μύτη σου, αντικείμενα που πέφτουν «κατά λάθος» από ράφια.

Και πάντα στις 5 το πρωί.

ΠΟΤΕ στις 5 το απόγευμα σαν φυσιολογικοί εγκληματίες.

Αλλά μετά… Μετά έρχεται εκείνη η στιγμή που κάθεσαι εξαντλημένος στον καναπέ και μία κουλουριάζεται δίπλα σου.

Σε ακουμπάει με το πατουσάκι.

Κλείνει σιγά τα μάτια.

Γουργουρίζει σαν να λέει: «Εντάξει μωρέ.

Σε συμπαθούμε τελικά. Λίγο». Και τότε καταλαβαίνεις το χειρότερο απ’ όλα.

Ότι αυτές οι χνουδωτές σατανικές οντότητες σε έχουν κάνει εντελώς ό,τι θέλουν.

Και λιώνεις Και τις αγαπάς διπλά Και κάνεις τα πάντα γι αυτές Καλά να πάθεις; Ας έπαιρνες για κατοικίδιο καμηλοπάρδαλη που είναι εύκολη στον χειρισμό της!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους