Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 1916.

Ένα γεγονός που δεν είναι καταχωρημένο στη συλλογική ιστορική μας μνήμη.

Μια εθνική προδοσία που ξεχάστηκε! Τον Μάιο του 1916 και ενώ μαινόταν ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Ελλάδα συνταρασόταν από τον Εθνικό Διχασμό και από αμφίπλευρες πιέσεις για εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών συμφερόντων των αντιπάλων. Η Βουλγαρία είχε εισέλθει από τον Αύγουστο το 1915 στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία) προσβλέποντας σε εδαφικά κέρδη στη Μακεδονία. Ο Βενιζέλος είχε ταχθεί τότε υπέρ της Αντάντ (συμμαχία Μ. Βρετανίας, Γαλλίας και Ρωσίας) με τον ίδιο σκοπό. Η Κύπρος και η Ιωνία ήταν στις υποσχέσεις των Βρετανών.

Αλλά ο γερμανόφιλος βασιλιάς Κωνσταντίνος επέμενε στην ουδετερότητα που θα ευνοούσε τους Γερμανούς.

Η ρήξη του Βενιζέλου με τον βασιλιά για τη θέση της Ελλάδας στον πόλεμο, οδήγησε τον πρώτο σε παραίτηση από την πρωθυπουργία ενώ ήδη στη Θεσσαλονίκη είχαν αποβιβαστεί αγγλικά και γαλλικά στρατεύματα.

Μετά την αποχή της βενιζελικής παράταξης από τις εκλογές της 6ης Δεκεμβρίου του 1915, η κυβέρνηση που προέκυψε από το Κόμμα των Εθνικοφρόνων ήταν πιστή στα Ανάκτορα.

Είχε όμως αναλάβει δράση και η βασίλισσα Σοφία, που με επιστολές προς τον αδελφό της Κάιζερ Γουλιέλμο Β' ζητούσε την παρέμβασή του θεωρώντας πως η Ελλάδα θα μπορούσε να παράσχει πολύτιμη βοήθεια στα σχέδια του Ράιχ στα Βαλκάνια.

Τα γερμανικά συμφέροντα τα προωθούσε και ο Ιωάννης Μεταξάς από τη θέση του υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου, ζητώντας επίθεση των Κεντρικών Δυνάμεων κατά των στρατευμάτων της Αντάντ στη Θεσσαλονίκη και πληροφορώντας το Βερολίνο ότι η Ελλάδα θα παρέδιδε την Καβάλα και άλλες κρίσιμες περιοχές.

Τους επόμενους μήνες γνωστοποιήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση η πρόθεση της Γερμανίας να καταλάβει το Ρούπελ.

Στις 23 Μαΐου του 1916 ο Γερμανός πρέσβης ζητούσε από τον διορισμένο πρωθυπουργό Στέφανο Σκουλούδη να εισέλθουν γερμανοβουλγαρικά στρατεύματα απρόσκοπτα στο ελληνικό έδαφος.

Το αίτημα, που κρατήθηκε κρυφό από το υπουργικό συμβούλιο, έγινε αποδεκτό από τον Σκουλούδη, τον Υπουργό Στρατιωτικών Γιαννακίτσα και τον Επιτελάρχη Ιωάννη Μεταξά, με τη σύμφωνη γνώμη του Κωνσταντίνου.

Οπότε, όταν το πρωί της 26ης Μαΐου ξεκίνησε η εισβολή, ο διοικητής του Ρούπελ Ταγματάρχης Ιωάννης Μαυρουδής αναγκάστηκε να υπακούσει στο τηλεγράφημα της κυβέρνησης των Αθηνών που όριζε ότι το οχυρό «παραδοθήσεται άνευ αντιστάσεως»! . Έτσι, με μια καθαρά προδοτική πράξη, παραδόθηκε ελληνικό έδαφος χωρίς αντίσταση.

Μαζί με το έδαφος παραδόθηκε και ο οπλισμός της φρουράς του Ρούπελ, ενώ 7.000 αξιωματικοί και στρατιώτες του Δ' Σώματος Στρατού μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στο στρατόπεδο του Γκέρλιτς στη Γερμανία.

Η υπό γερμανική διοίκηση προώθηση βουλγαρικών στρατευμάτων έγινε παραλλήλως του Στρυμόνα. Τον Αύγουστο ολοκληρώθηκε η κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας (σημερινών νομών Δράμας, Καβάλας και Σερρών) από τη Βουλγαρική «Μεραρχία Αιγαίου» (Μπελομόρσκα), Η βουλγαρική κατοχή κράτησε δύο χρόνια και ήταν σκληρότατη. Οι Βούλγαροι, με παντός είδους βιαιότητες, διωγμούς, εκτοπίσεις, δολοφονίες, καταναγκαστικά έργα σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, απαγωγές παιδιών, βιασμούς, λεηλασίες και με απαγόρευση της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία επιχείρησαν να αλλοιώσουν την εθνολογική σύσταση της περιοχής με σκοπό την προσάρτησή της.

Ο βουλγαρικός στρατός κατοχής αποχώρησε το 1918 με τη λήξη του πολέμου, αφήνοντας πίσω του 45.000 θύματα.

Ως συνήθως, τον ανταγωνισμό μεταξύ της Αντάντ και των Κεντρικών Δυνάμεων στα Βαλκάνια τον πλήρωσε ο ελληνικός πληθυσμός.

Η προδοσία του Ρούπελ και η παράδοση της Καβάλας έδωσαν την αφορμή για το βενιζελικό Κίνημα Εθνικής Αμύνης και την ανακήρυξη του κράτους της Θεσσαλονίκης (Σεπτέμβριος 1916), Όταν ο Βενιζέλος επανήλθε στην πρωθυπουργία, οι υπεύθυνοι της παράδοσης του Ρούπελ εξορίστηκαν κατ' απαίτηση της Αντάντ.

Ακολούθως τους απαγγέλθηκε κατηγορία «επί εσχάτη προδοσία» και με απόφαση του ειδικού στρατοδικείου καταδικάστηκαν ερήμην σε θάνατο.

Μετά όμως τις εκλογές του 1920 και την ήττα του Βενιζέλου, η ποινή τους ακυρώθηκε. ▪️Πολύ κατατοπιστικό για τον κρίσιμο ρόλο των πρωταγωνιστικών προσώπων αυτής της ιστορικής περιόδου είναι το βιβλίο του Γιώργου Μαυρογορδάτου «1915: Ο Εθνικός Διχασμός» (εκδ. Πατάκης, Αθήνα 2015). ▪️Για τα μαρτύρια των Ελλήνων της Ανατολικής Μακδονίας επί βουλγαρικής κατοχής 1916-18 αποκαλυπτική είναι η Έκθεση του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού «Relief work in Εastern Μacedonia» και «Relief work among the villages of mount Pangaeon» (εκδ. 1919). Irene Petrakaki Καλό απόγευμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους